متاسفانه بدترین کاری که برای بزرگداشت و یاد شهدا انجام میشه نام گذاری معبر ها به نام اون هاست
همت، سرداری که در کنار ضریح امام حسین(ع) حیاتی دوباره یافت
در آغوش مقدس کربلا، جایی که عشق و ایثار به اوج خود میرسد، تولدی دوباره برای شهید محمدابراهیم همت رقم میخورد؛ این جوان دلیر که در راه دفاع از ارزشها و آرمانهای اسلامی جان خود را فدای میهن کرد در کنار ضریح نورانی امام حسین (ع) جان دوباره گرفت.
به گزارش خبرگزاری فارس از اصفهان، در سال ۱۳۳۳، زمانی که مادر محمدابراهیم همت، سهماهه باردار بود، تصمیم گرفت به همراه همسرش و تعدادی از بستگان به کربلا سفر کند. این تصمیم از جانب خود او گرفته شده بود، چرا که احساس میکرد حضور در این سفر معنوی بسیار مهم است. در طول سفر، مشکل غیرمنتظرهای برای او پیش آمد؛ وقتی که به کربلا رسیدند، پزشکان اعلام کردند که جنین در رحم او فوت کرده است. پدر شهید در این مورد میگوید: «خانم گفت هرطور شده، من را به حرم امام حسین (ع) برسان. زیر بغلش را گرفتم و او را کنار ضریح امام حسین (ع) بردم. او را تنها گذاشتم و به گوشهای رفتم تا زیارت کنم. فردای آن روز وقتی از خواب بیدار شدیم، خانم گفت خواب شیرینی دیدم، دیگر بیمار نیستم و حالا احساس خوبی دارم. در خواب دیدم که خانمی با نقابی روی صورتش بچهای زیبا به من داده است.» وقتی دوباره برای معاینه نزد دکتر رفتند، پزشکان با تعجب اعلام کردند که بچه که دیروز مرده بود، اکنون کاملاً زنده است. این کودک که در روز ۱۲ فروردین ۱۳۳۴ به دنیا آمد، محمدابراهیم نام گرفت.دوران کودکی و نوجوانی ابراهیم به روایت مادرش، نشان از انسانیتی بینظیر داشت. او نه تنها در تحصیل بسیار کوشا بود، بلکه رفتاری صمیمی و دلنشین داشت. اطرافیان از او به عنوان یک دانشآموز نمونه یاد میکردند که همواره درسخوان و مودب بود. پدر شهید نیز در این خصوص گفته است: «وقتی از کار روزانه به خانه میآمدم، دیدن فرزندم تمام خستگیهایم را از بین میبرد و اگر شبی او را نمیدیدم، برایم تلخ و ناگوار بود.»
با گذر زمان، ابراهیم پس از اخذ دیپلم به دانشسرای اصفهان رفت و در سال ۱۳۵۴ مدرک فوقدیپلم خود را دریافت کرد. اما دوران سربازی برای او، با تمام سختیها و چالشهایش، یکی از تلخترین دوران زندگیاش بود. او در خاطراتش از آن زمان چنین یاد کرده است: «فرمانده لشکر به ما دستور داده بود که در رمضان روزه نگیرند و حتی در مقابل چشم من، به همه سربازان فرمان داد تا روزههایشان را باطل کنند. اگر آن روز با چند تیر مغزم را متلاشی میکردند، برایم گواراتر از این بود که با چشمان خود شاهد باشم چگونه این از خدا بیخبران حرمت فریضه مقدس روزه را میشکنند.»این دوران تلخ باعث شد که ابراهیم با گروهی از جوانان روشنفکر و انقلابی آشنا شود. در این مدت به بسیاری از کتابهای ممنوعه دست یافت که تأثیر عمیقی در شکلگیری نگاه سیاسی و انقلابی او داشت. این کتابها و همصحبتی با دوستان مبارز، او را به سمت فعالیتهای سیاسی علیه رژیم ستمشاهی سوق داد. ابراهیم نه تنها در پی آگاهی مردم از حقوقشان بود، بلکه با سخنرانیها و فعالیتهایش مردم را به اعتراض و بیداری دعوت میکرد. همانطور که پدرش گفت: «او همواره به دنبال آگاهیبخشی به مردم بود و نقشههایش را در روستاها و مناطق دورافتاده میچید.»
ابراهیم بعد از اتمام خدمت سربازی به زادگاهش بازگشت و شروع به تدریس کرد. در همین دوران بود که به طور جدی در فعالیتهای انقلابی شرکت کرد و به شناساندن اندیشههای امام خمینی (ره) در میان مردم پرداخت. این فعالیتها به حدی ادامه یافت که سازمان ساواک به او اخطار داد، اما هیچیک از تهدیدات و فشارها نتوانست او را از مسیرش بازدارد. ابراهیم نخستین کسی بود که مجسمه شاه را در شهرضا پایین کشید و همین اقدام جسورانه باعث شد تا حکم اعدامش صادر شود.ابراهیم همواره عشق و ارادت عمیقی به امام خمینی (ره) داشت. مادرش در این زمینه گفته است: «ابراهیم بهطور عجیب و غیرطبیعی امام (ره) را دوست داشت. او زندگیاش را با امام تنظیم کرده بود و برای هر موضوعی مستقیماً از امام (ره) مشورت میگرفت.»بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، ابراهیم هیچگاه از فعالیتهایش کم نکرد و در نقشهای مختلف به خدمت ادامه داد. وی نقشی مؤثر در برقراری نظم و امنیت در شهرضا ایفا کرد و پس از تأسیس کمیته اسلامی سپاه در این شهر، خود به فرماندهی لشکر ۲۷ محمد رسول الله (ص) منصوب شد.ابراهیم در دوران جنگ تحمیلی، یکی از برجستهترین فرماندهان جبهه بود. در عملیاتهای مختلف از جمله فتحالمبین و بیتالمقدس، حضور فعال داشت و در نهایت در عملیات خیبر، در روز ۱۷ اسفند ۱۳۶۲، در حالی که در جبهههای جنگ علیه دشمنان ایران میجنگید، به شهادت رسید.پیکر مطهر او قرار بود در قطعه ۲۴ بهشت زهرا دفن شود، اما خانوادهاش خواستند که در زادگاهش در کنار امامزاده شاهرضا دفن شود. در قطعه ۲۴ بهشت زهرا، ردیف ۷۷، شماره ۵۲۴، مزار یادبودی برای او بنا شده است که در کنار شهیدانی چون مصطفی چمران، عباس کریمی و رضا چراغی قرار دارد.
محمدابراهیم همت نماد ایمان، شجاعت و فداکاری است. او نه تنها در جبهههای جنگ، بلکه در عرصههای فرهنگی و انقلابی نیز نقش آفرین بود و همواره در جهت تحقق اهداف عالی انسانی و اسلامی کوشید. شهادت او پایان زندگی پر افتخار و پرحماسهاش بود، اما یاد و نامش برای همیشه در دلهای مردم ایران باقی خواهد ماند.#شهید_همت #محمدابراهیم_همت #ایران #شهادت #دفاع_مقدس
17:27 - 17 اسفند 1403