راز شهیدی که در سخت‌ترین شرایط جنگ همیشه آرامش داشت

می‌گفت نباید به امکانات دنیوی و آنچه در دست داریم تکیه کنیم، بلکه باید به آنچه در دست خداست اتکا داشته باشیم. شهید عبدالله میثمی این نکته را در عمل نشان داد و با توکل به خدا، در سخت‌ترین شرایط جنگی همواره آرامش داشت و خود را در دست خدا می‌دید.
خبرگزاری فارس - اصفهان؛ در روزهای پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، در سال ۱۳۳۴ یکی از مبارزان فعال در پیروزی انقلاب اسلامی متولد شد. تولد او مصادف با شب ولادت حضرت امیرالمؤمنین (ع) بود. پدرش برای نام‌گذاری او به قرآن تفأل کرد، نام او را «عبدالله» گذاشتند. دوران کودکی و نوجوانی را سپری کرد و در دوره دبیرستان، هم‌زمان با تحصیل، در کنار پدرش مشغول به کار شد. از نوجوانی شور و علاقه خاصی به مسائل مذهبی و ترویج و تبلیغ علوم دینی داشت و شاید همین انگیزه او را در مسیر فراگیری دروس حوزوی و ورود به قبیله روحانیت و طلبگی قرار داد.کسی که در دوران حاکمیت رژیم شاه به دلیل فعالیت‌های سیاسی در زندان به سر می‌برد و پس از پیروزی انقلاب هم به فعالیت‌های خود در سپاه پاسداران ادامه داد. عبدالله میثمی، ابتدا در سپاه یاسوج مشغول به کار شد و سپس مسئولیت نمایندگی دفتر امام در منطقه ۹ سپاه را بر عهده گرفت. حاج صادق آهنگران، صدای ماندگار روزهای جنگ در وصف شهید میثمی می‌گوید: رابطه‌ای بسیار صمیمی با او داشتم و از رفتارهای معنوی او بسیار آموخته‌ام. او از ویژگی‌های برجسته عبدالله میثمی به‌سادگی، تواضع و پیوند عمیق او باخدا اشاره می‌کند و می‌گوید: میثمی همیشه به ساده‌زیستی و دوری از شهرت تأکید داشت. به گفته آهنگران، او هیچ‌گاه در پی مقام و شهرت نبوده و از مردم می‌خواست که همیشه عمل خود را با نیت خدایی انجام دهند و حتی در یکی از سخنرانی‌هایش میثمی هشدار داده بود که شهرت می‌تواند انسان را در زندانی بی‌دیوار گرفتار کند و پیشرفت معنوی را از انسان بگیرد.

شهادت لباس مردان خداست

یکی از آموزه‌های مهم میثمی که آهنگران به آن اشاره می‌کند، تأکید بر توکل به خداوند بود. او همواره می‌گفت که نباید به امکانات دنیوی و آنچه در دست داریم تکیه کنیم، بلکه باید به آنچه در دست خداست اتکا داشته باشیم. شهید میثمی این نکته را در عمل نشان داد و با توکل به خدا، در سخت‌ترین شرایط جنگی همواره آرامش داشت و خود را در دست خدا می‌دید.شهید میثمی از فلسفه شهادت به‌عنوان لباسی که برای مردان خدا دوخته شده بود، سخن می‌گفت؛ او شهادت را به کاسه آبی تشبیه می‌کرد که وقتی تمام شد، دشمن برای جلوگیری از نوشیدن آن، کاسه را می‌شکند؛ عبدالله میثمی معتقد بود که مردان خدا سرانجام با شهادت از دنیا می‌روند و این بهترین پایان برای آنان است.صاحب صدای ماندگار روزهای جنگ می‌گوید: در زندگی روزمره، عبدالله میثمی به شدت از ساده‌زیستی پیروی می‌کرد. او هیچ‌گاه از مقام خود در سپاه استفاده شخصی نمی‌کرد و همیشه در تردد بین جبهه و خانه از وسایل نقلیه عمومی استفاده می‌کرد؛ حتی زمانی که پدرش از او خواست خانه‌ای مناسب‌تر برای خود تهیه کند، میثمی در پاسخ گفت که هیچ‌گاه نمی‌خواهد خانه‌ای از مال دنیا بسازد.به گفته صادق اهنگران، یکی از ویژگی‌های دیگر میثمی، محبت خاص او به اهل بیت علیهم‌السلام، به‌ویژه حضرت فاطمه زهرا (س) بود. او همیشه توصیه می‌کرد که برای حل مشکلات و برآورده شدن خواسته‌ها به حضرت زهرا (س) توسل جوییم.

شهیدی که صادق آهنگران نوحه‌ای در شأن شهادت او خواند

شهید میثمی که در فراز و نشیب‌های انقلاب و جنگ، وظیفه خود را خوب می‌شناخت و با حضور مستقیم در جبهه‌ها و خطوط مقدم، سند زنده عمل به تکلیف و همراهی روحانیت با فاتحان میادین رزم را به نمایش می‌گذاشت، در یکی از سخنرانی‌هایش برای رزمندگان اسلام گفته بود پیشروی و عقب‌نشینی در خاک، شکست و پیروزی نیست، حقیقت پیروزی، وحدت و انسجام و حقیقت شکست، اختلاف ماست. اگر خدای‌ناکرده به‌واسطه حرف‌های اختلاف‌انگیز ما، رزمندگان در کارشان سست شوند، تمام عواقب و گناهان آن به گردن ماست.حاج صادق آهنگران در خاطره‌ای از این توسل می‌گوید که زمانی که در پرواز به مشهد بود و هواپیما دچار مشکل فنی شده بود، میثمی با لبخند به او پیشنهاد کرد تا روضه‌ای از حضرت زهرا (س) بخواند. پس از خواندن روضه، به‌طور معجزه‌آسا مشکل هواپیما حل شد.حاج صادق آهنگران در روزهای عملیات کربلای ۵ در قرارگاه کربلا حضور داشت و زمانی که خبر زخمی‌شدن عبدالله میثمی به او رسید، ناراحتی زیادی به دل داشت و برای سلامتی او دعا می‌کرد. اما پس از چند روز، در کمال ناباوری شنید که شهید میثمی به شهادت رسیده است. خبر شهادت او در قرارگاه غوغایی به پا کرد و همه فرماندهان و رزمندگان گریه می‌کردند. در مراسمی که در اصفهان برای گرامیداشت شهید میثمی برگزار شد، حاج صادق آهنگران نوحه‌ای در شأن او خواند و جمعیتی عظیم در مراسم حضور یافتند. میثمی به‌عنوان فردی با توکل بر خدا، ساده‌زیست و متواضع، همواره در دل دوستان و هم‌رزمان خود جای داشت و یاد و خاطره‌اش در دل‌ها ماندگار است.
این روحانی مبارز و فداکار وقتی که می‌دید رزمندگان و فرماندهان، برای دفاع از اسلام به شهادت می‌رسند و مزد جهاد را دریافت می‌کنند، می‌گفت خدا می‌داند که من این روزها دارم زجر می‌کشم، چرا که می‌بینم برادران ما چه زیبا به پیشگاه خدا می‌روند. خدا نکند که عاقبت ما، جور دیگری باشد.سرانجام همان‌طور که در شب دوم عملیات کربلای ۵ به دوستانش گفته بود من در این عملیات اجر خودم را از خدا می‌گیرم هنگامی که در تاریخ روز نهم بهمن‌ماه، سحرگاهان، آن زمان که دلباختگان جمال محبوب، برای مناجات با خدای خویش آماده می‌شدند وعده الهی تحقق یافت و در منطقه عملیاتی «کربلای ۵»، از ناحیه‌ سر مورد اصابت ترکش قرار گرفت و بعد از سه روز، ۱۲ بهمن‌ماه سال ۱۳۶۵ مطابق با دوم جمادی‌الثانی که مصادف با شب شهادت حضرت زهرا(ع) به شهادت رسید.#شهید_میثمی #دهه_فجر #فجر_اصفهان
10:54 - 13 بهمن 1403





1 پاسخ