م
محسن سلگی
@Mohsensolgi
تهران
iriتاریخ پیوستن: دی 1397
متولد: 4 اردیبهشت
@Mohsensolgi16 خرداد 1405غم نورانی، شادیِ نورانی
در حکمت اسلامی، جهان عرصه تقابل مطلق اضداد نیست؛ بلکه صحنه ظهور مراتب گوناگون یک حقیقت واحد است. آنچه در نگاه سطحی تناقض مینماید، در افق بالاتر به وحدت میرسد. بر این مبنا، عارف مسلمان میتواند هم بگرید و هم شاد باشد؛ هم سوگوار باشد و هم امیدوار؛ چراکه کثرتها در نهایت به وحدت بازمیگردند.
@Mohsensolgi14 خرداد 1405موکب و مرکب؛ درخشش شرکت واحد در روز وحدت
گاهی یک سازمان را نه از پشت میزهای اداری، بلکه در میدانهای واقعی زندگی باید شناخت؛ آن گاه که خدمت از قالب بخشنامه بیرون میآید و به صورت حضور، تلاش و مجاهدت خود را نشان میدهد. عید بزرگ غدیر امسال، میدان انقلاب تهران و پایانه کاوه، یکی از همین میدانها بود؛ جایی که شرکت واحد اتوبوسرانی تهران تنها ی…نمایش بیشتر+1
محسن سلگی بازنشر داد
@tahrirgaran13 خرداد 1405جهانِبینی در برابر جهانبینی؛ تأملی در ریشههای مذاکرهگرایی
✍️محسن سلگییکی از تفاوتهای اساسی میان رویکرد انقلاب اسلامی به آمریکا و بسیاری از قرائتهای رایج سیاسی، در سطح تحلیل نهفته است. بخش مهمی از جریانهای سیاسی، چه در سنت لیبرالی و چه در سنت چپ، آمریکا را عمدتاً به عنوان یک قدرت سیاسی، اقتصادی یا نظامی میفهمند؛ اما در منظومه فکری امام خمینی(ره)، مسئل…نمایش بیشتر
@Mohsensolgi12 خرداد 1405یا لثارات الخامنه ای؛ باغ فیض
نودوچهارمین شب از حماسه حضور امت مبعوث شده در جبهه خیابان و سنگر میدان شهداي باغ فیض تهران؛ به حمایت از وطن عزیز و مردم مظلوم لبنان و غزه دلاور، و خونخواهی امام شهید امت.۳ MB
محسن سلگی بازنشر داد
@tahrirgaran11 خرداد 1405لحظه هولدرلینیِ تاریخ و رهبری آیت الله سید مجتبی خامنهای
✍️محسن سلگیهولدرلین، شاعر بزرگ آلمانی، جمله ای دارد که بیش از آنکه شاعرانه باشد، تاریخی است. او می گوید:«هر جا خطر باشد، نجات نیز همان جاست.» در ترجمه ای دیگر، چنین می خوانیم:«آن جا که خطر میروید، عنصر نجات بخش نیز میروید.»تاریخ، همیشه در آرامش ساخته نمیشود و اکر دقیقتر بگوییم، تاریخ همان…نمایش بیشتر
@Mohsensolgi11 خرداد 1405لبنان مانند نان
لبنان مانند نان از تنور آتش، روسفید بیرون می آید.و حزب الله، پخته تر و شکوهمندتر از هر زمانی ست.
@Mohsensolgi11 خرداد 1405تهدید اسرائیل چندان سودمند نیست
ایران و مقاومت بر آستانه دروازه اسرائیل تکیه داده بودند و با خشم به آن چشم می دوختند. اما سیاست تهدید دیگر چندان سودمند نیست، بلکه باید خود آن آستانه و دروازه را ویران کرد.