یکی از مهمترین عوامل پویایی هر جامعه، امکان شکلگیری و رقابت اندیشههای مختلف در چارچوب قانون و منافع ملی است. تاریخ نشان داده است که هیچ تفکری، هرچقدر هم توانمند باشد، نمیتواند بهتنهایی پاسخگوی همه مسائل پیچیده یک کشور باشد.
هرچه دامنه مشارکت نخبگان و جریانهای فکری مسئولیتپذیر محدودتر شود، فاصله میان تصمیمگیران و جامعه بیشتر میشود. این فاصله، بیش از آنکه یک موضوع سیاسی باشد، مسئلهای مدیریتی و اجتماعی است؛ زیرا تصمیمهایی که از گفتوگوی گسترده برخوردار باشند، معمولاً با همراهی و اعتماد بیشتری اجرا میشوند.
وجود احزاب و جریانهای فکری قانونمدار را نباید صرفاً از زاویه رقابت سیاسی دید. احزاب، اگر پاسخگو، شفاف و متعهد به منافع ملی باشند،میتوانند محلی برای پرورش ایدههای جدید و پلی میان مردم و حاکمیت باشند.رقابت سالم میان اندیشهها،باعث اصلاح مستمر سیاستها و جلوگیری از شکلگیری نگاههای تکبعدی میشود.
بیتردید وحدت ملی یکی از ارزشمندترین سرمایههای کشور است؛اما وحدت،به معنای یکسان فکر کردن نیست.وحدت زمانی پایداراست که افرادبا دیدگاههای مختلف درچارچوب قانون،نظرات خودرا بیان کنند.شنیدن دیدگاههای متفاوت،اگربا احترام و مسئولیتپذیری همراه باشد،به تقویت انسجام ملی و افزایش سرمایه اجتماعی کمک میکند.
11:10 - 24 تیر 1405
518 بازدید