ایده و راهکاردخل و خرج شهرداریها شفاف و در دیدرس مردم قرار گیرد
. تحلیل وضعیت موجود و خلأها: در حال حاضر، فرآیند تدارکات و هزینهکرد شهرداریها در بسیاری از موارد به شکل غیرشفاف انجام میشود. سیستمهای فعلی (مانند ۱۳۷) صرفاً «واکنشی» هستند و شهروندان هیچ نقشی در «اولویتبندی بودجه» و «نظارت بر مخارج» ندارند. عدم دسترسی عمومی به جزئیاتِ دقیقِ قراردادها، قیمتهای خرید، هویت تأمینکنندگان و مسئولان خرید، فضای امنی را برای تخلف و صدور فاکتورهای صوری ایجاد کرده است. مردم در این ساختار، تنها تماشاگرِ نتیجه پروژهها هستند، نه ناظرِ فرآیندِ مالیِ آنها. ۲. راهکار عملیاتی و پیشنهادی: برای گذار از وضعیت فعلی به «حکمرانیِ شیشهای» در شهرداریها، ایجاد «سامانه جامع شفافیت مالی و بودجهریزی مشارکتی» با محوریت سه اقدام زیر ضروری است: بودجهریزی مشارکتی: اختصاصِ درصدی از بودجه عمرانی هر محله به تصمیم مستقیم مردم. شهروندان باید بتوانند از طریق پلتفرم آنلاین، اولویتهای شهرسازی محله خود را انتخاب کنند. شفافیتِ بیقید و شرطِ مالی: تمامی اسناد هزینهکردِ شهرداری (از خریدهای خرد تا پروژههای کلان) باید بهصورت آنلاین منتشر شود. این اطلاعات شامل: * نام دقیقِ کالا یا خدمات. * قیمت خرید و لیست قیمتهای پیشنهادیِ رقبا. * مشخصات دقیقِ تأمینکننده (فروشنده) و خریدار (مسئول مربوطه). * داشبورد پیشرفتِ لحظهای: هر پروژه عمرانی باید یک «شناسنامه دیجیتال» داشته باشد که پیشرفتِ فیزیکی و هزینهکردِ مالیِ آن را بهصورت آنلاین با ترازِ بودجه مصوب مقایسه کند. ۳. مخاطبان و مسئولان اجرایی: اجرایی شدن این مطالبه نیازمند ورود مستقیم نهادهای زیر است: * شورای عالی استانها: جهت تدوین و ابلاغ بخشنامه «استانداردِ شفافیت مالی شهرداریها». * کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی: جهت تصویب طرح الزامِ انتشارِ عمومیِ قراردادها و فاکتورهای خرید شهرداریها. * سازمان بازرسی کل کشور: جهت نظارت بر صحت ارقام و اسناد بارگذاری شده در سامانه شفافیت. نتیجه مورد انتظار: اجرای این طرح، شهرداریها را از «اتاقهای تاریکِ تصمیمگیری» خارج کرده و به «کارگزارِ پاسخگو» تبدیل میکند. این اقدام نه تنها تخلف و فاکتورهای صوری را به دلیل ترس از نظارت عمومی حذف میکند، بلکه با اولویتسنجیِ مردم، عدالت در توزیع منابع شهری را نیز محقق میسازد.
شورای عالی استانها، رئیس کمیسیون عمران مجلس جناب آقای رضایی کوچی، سازمان بازرسي كل كشور
100گزارش از مطالبه1000پیگیری از مسئول مربوطه
شاید آخرین نسلِ مالک بازیها باشیم
هیدئو کوجیما، خالق مجموعههای محبوب با انتقاد از حرکت صنعت بازی به سمت حذف نسخههای فیزیکی، نسبت به آینده مالکیت بازیها هشدار داد. او معتقد است با گسترش بازیهای ابری و سرویسهای دیجیتال، کاربران دیگر مالک واقعی بازیهای خریداریشده نخواهند بود و ممکن است هر زمان دسترسی خود را از دست بدهند.
خبرگزاری فارس ـ هنر و رسانه: هیدئو کوجیما، طراح و کارگردان سرشناس بازیهای ویدئویی، نسبت به روند رو به گسترش حذف نسخههای فیزیکی بازیها و حرکت صنعت گیم به سمت توزیع کاملاً دیجیتال ابراز نگرانی کرده و این تحول را «ترسناک» توصیف کرده است.اظهارات کوجیما در شرایطی مطرح میشود که پلیاستیشن اعلام کرده از سال ۲۰۲۸ تولید دیسک برای بازیهای جدید را متوقف خواهد کرد؛ تصمیمی که بار دیگر بحث قدیمی «مالکیت واقعی» آثار دیجیتال را به صدر اخبار صنعت بازی بازگردانده است. بسیاری از کاربران معتقدند حذف نسخههای فیزیکی، وابستگی گیمرها به شرکتهای ارائهدهنده خدمات را افزایش میدهد و کنترل آنها بر بازیهای خریداریشده را کاهش خواهد داد.کوجیما در جریان حضور خود در جشنواره «Il Cinema in Piazza» ایتالیا با اشاره به علاقه شخصیاش به نسخههای فیزیکی گفت که با رسانههای فیزیکی بزرگ شده و هنوز هم به خرید دیسکهای بلوری و سیدی ادامه میدهد. او تأکید کرد که نسخههای فیزیکی علاوه بر ارزش کلکسیونی، حس واقعی مالکیت را برای کاربران ایجاد میکنند؛ موضوعی که در فضای دیجیتال بهتدریج در حال از بین رفتن است.به گفته این بازیساز ژاپنی، در حال حاضر حتی هنگام خرید نسخه دیجیتالی یک بازی، فایل آن روی حافظه کنسول یا رایانه دانلود میشود و کاربر تا زمانی که فایل را حذف نکند، به آن دسترسی دارد. اما اگر آینده صنعت بازی به سمت اجرای ابری و استریم کامل حرکت کند، دیگر حتی داده بازی نیز روی دستگاه کاربران ذخیره نخواهد شد و تمام اطلاعات تنها روی سرور شرکتها قرار میگیرد.
کوجیما برای توضیح نگرانی خود به سرویسهای پخش آنلاین فیلم و سریال مانند نتفلیکس و آمازون اشاره کرد و گفت کاربران این سرویسها در واقع مالک فیلمها یا سریالها نیستند، بلکه تنها تا زمانی که شرکت ارائهدهنده اجازه دهد، امکان تماشای آنها را خواهند داشت. از نگاه او، اگر همین مدل به صنعت بازی نیز تسری پیدا کند، مفهوم مالکیت بازیها عملاً از بین خواهد رفت.او هشدار داد که عوامل مختلفی از جمله تغییر سیاستهای شرکتها، پایان قراردادهای انتشار، اختلافات حقوقی یا حتی مسائل سیاسی میتواند باعث حذف یک بازی از دسترس کاربران شود. در چنین شرایطی، حتی افرادی که هزینه خرید آن بازی را پرداخت کردهاند نیز ممکن است دیگر نتوانند به آن دسترسی داشته باشند.این نگرانیها بیدلیل نیست. پلیاستیشن پیشتر پس از پایان قرارداد همکاری با استودیوکانال، بیش از ۵۰۰ عنوان فیلم را از فروشگاه دیجیتال خود حذف کرد؛ اقدامی که حتی موجب شد برخی خریداران نیز دسترسی خود به فیلمهای خریداریشده را از دست بدهند.این اتفاق واکنشهای گستردهای در میان کاربران و کارشناسان صنعت سرگرمی به دنبال داشت و بار دیگر این پرسش را مطرح کرد که آیا خرید محتوای دیجیتال به معنای مالکیت واقعی آن است یا صرفاً مجوزی موقت برای استفاده از آن محسوب میشود.
در سالهای اخیر، با افزایش سرعت اینترنت، گسترش سرویسهای اشتراکی و توسعه فناوری بازی ابری، بسیاری از شرکتهای بزرگ صنعت بازی به سمت حذف تدریجی نسخههای فیزیکی حرکت کردهاند. با این حال، اظهارات هیدئو کوجیما نشان میدهد که بخشی از فعالان این صنعت همچنان معتقدند حفظ نسخههای فیزیکی تنها یک موضوع نوستالژیک نیست، بلکه راهی برای حفظ حقوق مصرفکنندگان و تضمین دسترسی بلندمدت به آثار دیجیتال به شمار میرود.
10:10 - 17 تیر 1405
1 پاسخ
@user17516727003317 تیر 1405در پاسخ به و
