کارگردانی که شهادت رهبر انقلاب را اسماعیلوار میداند
حسین کیانی نمایشنامهنویس، طراح، کارگردان و مدرس نمایش ایرانی در پی حمله مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی به خاک ایرانزمین و شهادت رهبر فقید ایران واکنش نشان داد و رفتار او برای حضور در دفتر کار را اسماعیلوار دانست.
خبرگزاری فارس: حسین کیانی نمایشنامهنویس، طراح، کارگردان و مدرس نمایش ایرانی در پی حمله مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی به خاک ایرانزمین یادداشتی منتشر کرد.در یادداشت حسین کیانی آمده است:«رهبر شهید و فقید ایران حضرت آیتالله سیدعلی خامنهای (قدسسره) تنها انقلابی زمانه و عصر حاضر بود. شخصیت والا و زندگی مجاهدانه ایشان از ابعاد مختلف قابل بررسی و مطالعه است که در این مجال اندک و این نگاشتهی کوتاه با این حال و هوای غمبار، هجرت سرخ ایشان نمیگنجد چون نگنجد بحر در کوزهای.تنها آنچه در پس پردهی اشک ناگزیر روزگار امروز ایران بر این سوگ عظیم به این خاطر مکدر و اندوهگین میگذرد این است که: ایشان تنها انقلابی زمانه بود که در زمانهای این چنین پلید، همچنان انقلابی زیست و انقلابی ماند و انقلابی نیز شهد شیرین مرگ سرخ را نوشید. همان که میخواست و همان که لیاقت تام و تمامش را داشت. اما او جز تنها انقلابی در زمانهای روسای جمهور و نخستوزیرانی که مجرمین جنسی و جنایتکاران جنگی از آب درمیآیند، صفت والای دیگری هم داشت. این رهبر عالی، این عالیجناب بیتکرار حضرت اسماعیل نبی زمانهی خود هم بود و چرا بود؟در خبری که مجری شبکه محترم خبر با چشمانی پر اشک و آه میخواند گفت: ایشان با آن که نیروی حفاظتیشان اصرار بر استفاده از پناهگاه کرده بود، نپذیرفته بودند و آگاهانه و عامدانه شرایط حضور عادی در دفتر و محل کار خود را برگزیدند. چرا که میخواستند همانند شرایط حساس سیاسی، همانند مردم عادی زندگی کنند که این نهایت خلوص و مردمگرایی ایشان است اما آنچه این عمل ایشان را با توجه به موقعیت برجستهای که در ادارهی کشور داشتند، اندرزگونه و پندآمیزتر میکند، رفتار و منش اسماعیلوارشان بود.
او که به امر خدا و تحت امر پدر پیامبرش حضرت ابراهیم نبی، به قربانگاه نشست و تسلیم مسلم و مسلمه، گلوی خود را به کارد آختهی پدر سپرد.»سیدعلی حسینی خامنهای آن ولی مسلمین و علی زمان نیز در آن دم که ماندن در محل کار و زندگی را برگزید، خوب میدانست از اختیار خود و از شهید شدن خود آگاه بود. او با اختیار خودخواسته و به امر تقدیر حق، اسماعیلوار به قربانگاه خویش پای نهاد و تن به جنگافزارهای دشمن آمریکایی–صهیونیستی سپرد و دهان یاوهگویان و افسانهبافان بدذات را برای همیشه مهر سکوت سهمگین نهاد.چنین رفتار و منش پیامبرگونهای تنها و تنها از تنها بازکمردار انقلابی عصر سیاست نامردان پلید تروریست و تجاوزگر برمیآید و شایسته و بایسته او بود و نه هیچ کس دیگری. تنها او بود و هست و خواهد بود که چنین صفت باارزشی داشت و حیات عقیدتی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی خود را با آن پیوند داده بود. حیاتی که باید از آن به عنوان یک مکتب نام برد. سرنوشتی درخشان حماسهوارش را با سرنوشت خفتبار پدربزرگ و پدر آن مزدور بیگانهپرست ایرانستیز، آن تاج و تختخواه صهیونپروریدهی پهلوی مقایسه کنید تا از این قیاس عرق شرم بر پیشانی تاریخ متوهمان شاهپرستان نادان و ناهل بنشیند.سیدعلی خامنهای برای دفاع جانانه و مردانه از کشور ایران در خانهی خویش ماند، نه بیگانگان با خفت و خواری او را تبعید کردند، همچون رضاخان و نه از وطن گریخت و دربهدر و کوربهکور کشورهای بیگانه شد همچون محمدرضا.
پشت میز کارش نشسته بود و با کهولت سن اما دلی جوان و امیدوار به آیندهی روشن ایران کار میکرد. چنین است رسم زیستن و جان به جانآفرین سپردن آن عالم ربانی و فقیه روحانی، آن رجل بیمثال و دلاور فرزانهی سیاسی، آن بسیار دوراندیش که تاریخ سیاسی جهان را با نام خود مزین و منور کرد. روانش همنشین پاکان و نیکان و پیر و مرادش باد.»پس به شهادت رسیدن رهبر انقلاب بسیاری از هنرمندان نسبت به نحوه شهادت ولی امر مسلمین واکنشهایی داشتند.
15:57 - 12 اسفند 1404