ایران ، ساختاری منسجم با عمق راهبردی
وضعیت آمریکا در بیان استیون ارلنگر ( نیویورک تایمز)ترامپ با وعده پایان دادن به کابوس «جنگ‌های ابدی» به کاخ سفید بازگشت، اما حالا خودش در همان باتلاقی دست و پا می‌زند که اسلافش را زمین‌گیر کرده بود. استراتژی او ــ اگر بتوان نام آن را استراتژی گذاشت ــ بر یک توهم خطرناک بنا شده است: تکیه بر ضربات سریع هوایی و دریایی، بدون هیچ سناریوی معتبری برای «فردایِ عملیات». این یعنی صعودِ بی‌بازگشت از نردبان تنش؛ جایی که واشینگتن نه جرأتِ ورود به نبرد تمام‌عیار را دارد و نه راهی برای عقب‌نشینی آبرومندانه.اما پرونده ایران، به‌مراتب پیچیده‌تر و سنگین‌تر از آن چیزی است که تیم ترامپ تصور می‌کند. تهران برخلاف بازیگرانِ شکننده، دولتی با ساختار منسجم و «عمق راهبردی» است که مهم‌ترینِ آن، اهرمِ مرگبار «تنگه هرمز» است. هر کنشِ نظامی آمریکا در این منطقه، بلافاصله از سطح یک تنشِ منطقه‌ای به سطح بحران امنیت انرژی جهانی پرتاب می‌شود.در این بازیِ پرریسک، واشینگتن در حال «مدیریت بحران» است، در حالی که تهران با خونسردی در حال «تثبیتِ هزینه‌ی درگیری» است. نتیجه این عدم تقارن، چیزی جز یک «فلج راهبردی» تمام‌عیار نیست؛ وضعیتی که در آن هزینه بازدارندگی آمریکا در حال انفجار است، بی‌آنکه دستاورد سیاسی پایداری حاصل شود. ترامپ عملاً در حال دویدن در همان دایره‌ای است که راهی به خروج ندارد؛ او به‌جای پایان‌دادن به جنگ، در حال نهادینه کردنِ یک فرسایشِ بی‌انتهاست.محمدرضا طورانی استاددانشگاه
19:09 - 26 تیر 1405