جام جهانی؛ فوتبال یا جنگ روایتها؟
در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶، بار دیگر فوتبال برای ایران فقط یک مسابقه ورزشی نیست، بلکه به بخشی از جنگ رسانهای و سیاسی علیه کشور تبدیل شده است. انتشار اخبار مربوط به تلاش برخی شبکههای فارسیزبان خارجنشین برای جذب چهرههای ورزشی و رسانهای، نشان میدهد پروژه اثرگذاری بر افکار عمومی ایرانیان از حالا آغاز شده است.جام جهانی بزرگترین ویترین رسانهای دنیاست و طبیعی است که جریانهای ضدایرانی تلاش کنند از این فضا برای ایجاد حاشیه، فشار روانی علیه تیم ملی و ضربه به انسجام ملی استفاده کنند .رفتار دوگانه FIFA نیز یکی از مهمترین پرسشهای افکار عمومی است. نهادی که به بهانه جنگ اوکراین، روسیه را بهسرعت محروم کرد، امروز در برابر جنایات رژیم صهیونیستی و حمایتهای آمریکا سکوت کرده است. حتی هدف قرار گرفتن اماکن ورزشی و شهادت ورزشکاران بیگناه در جنگ اخیر، میتوانست بهتنهایی مشروعیت میزبانی آمریکا را زیر سؤال ببرد، اما نهادهای بینالمللی ترجیح دادند سکوت کنند.این تناقضها نشان میدهد که در ساختار فعلی ورزش جهان، تصمیمات بیش از آنکه بر پایه عدالت باشد، تحت تأثیر سیاست و منافع قدرتهای بزرگ قرار دارد. به همین دلیل نگرانی درباره رفتارهای سیاسی با تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶، نگرانی بیدلیلی نیست.با این حال، جام جهانی میتواند برای ایران یک فرصت بزرگ هم باشد، فرصتی برای نمایش وحدت ملی، اقتدار و تصویر واقعی ملت ایران. در چنین شرایطی، حفظ انسجام داخلی و پرهیز از تبدیل تیم ملی به ابزار پروژههای رسانهای دشمن، اهمیت بیشتری از همیشه دارد.
ایران در جام جهانی فقط نماینده یک رشته ورزشی نیست، تیم ملی فوتبال، نماد غرور، هویت و وحدت ملی مردمی است که سالها زیر فشار تحریم، تهدید و جنگ رسانهای ایستادهاند. به همین دلیل، موفقیت یا حتی حضور مقتدرانه ایران در این آوردگاه جهانی، فراتر از فوتبال معنا پیدا میکند و به نمایش اراده و انسجام یک ملت تبدیل میشود.
22:23 - 23 اردیبهشت 1405