یکماه گذشت ؛ سایه روشنِ ارزیابیِ راهبردِ ایران در جنگ رمضان
تشدید کنترل‌شدهٔ تنش برای اعمال هزینه به دشمنبا مرور جنگ از ابتدا تا الان قابل درک است که ایران در یک استراتژی هدفمند، رویکرد «تشدید تنش‌های کنترل‌پذیر» را در دستور کار خود قرار داده است. هدف این سیاست، این است که به موازات ضربات واردشده به ایران، هزینه‌های سنگین اقتصادی، انسانی و امنیتی نیز به تل‌آویو و متحدان عرب آمریکا تحمیل شود.ایران با گذشت حدود یک ماه از آغاز جنگ نشان داده که این رویکرد به‌وضوح کارآمد بوده است. البته قابل توجه است که این سیاست نه به‌عنوان یک راهبرد بلندمدت یا ابدی، بلکه به‌مثابهٔ یک ابزار کوتاه‌مدت طراحی شده تا ایران بتواند در موقعیتی قدرتمندانه، به توافقی منصفانه دست یابد که شروط امنیتی و اقتصادی کشور را تضمین کند.این رویکرد تاکنون دستاورد ۲ گانه‌ای داشته است:۱) اثربخشی سیاست «چشم‌به‌چشم» جمهوری اسلامی در عرصهٔ نظامی: ایران با پاسخ‌های دقیق، متناسب و هدفمند، نه تنها از خط قرمزهای خود دفاع کرده، بلکه توانسته است تعادل بازدارندگی را حفظ کند و از تبدیل جنگ به یک درگیری گسترده جلوگیری نماید.۲) شکست ایدهٔ صهیونیستی برای جلب اعراب به ائتلاف ضدایرانی: رژیم صهیونیستی امیدوار بود با القای تهدید ایران، کشورهای عربی خلیج را به‌طور کامل در ائتلاف نظامی خود علیه تهران مشارکت دهد. اما در عمل، این کشورها با توجه به هزینه‌های بالای انسانی و زیرساختیِ جنگ تمایلی به درگیری مستقیم نشان نداده‌اند و حتی برخی به‌صورت غیرمستقیم از عدم کارآمدی این ائتلاف سخن گفته‌اند. در مجموع، استراتژی تهران نشان داده که قدرت یک کشور تنها در توان تهاجمی‌اش نیست، بلکه در توان مدیریت تنش، اعمال هزینه به دشمن و حفظ ثبات داخلی در بحران نهفته است.
07:34 - 31 مارس 2026