تجمع و شعار طرفداران بچه شاه با شعار «ساواکی ام» در آلمان
از دیدگاه تاریخنگاری، ساواک به عنوان بازوی اجرایی سیستم امنیتی پهلوی شناخته میشود که با اتکا به سرکوب و فضای امنیتی، سعی در تثبیت قدرت شاه داشت. اما همین اقدامات و محدودیتهای سیاسی ناشی از آن، در نهایت باعث افزایش شکاف میان حاکمیت و مردم شد و یکی از عوامل زمینهساز برای وقوع انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ گردید.طرفداران ربع پهلوی (بچه محمد رضا پهلوی) امروز با راه انداختن اینگونه نمایش ها و پوشیدن تیشرت با نماد ساواک و پرچم های رژیم صهیونسیتی در خیابانهای اروپا بخصوص آلمان به دنبال انتقال پیام تهدید آمیز و عادی سازی زبان تهدید هستند.اینگونه اقدامات رذیلانه و شنیع طرفداران بچه شاه یادآور سرکوب و شکنجه مطبوعات، دانشجویان، جامعه مدنی و روشنفکران ایرانی در زمان پهلوی است.
«ساواک» (SA VAK) مخفف «سازمان اطلاعات و امنیت کشور» است که در سال ۱۳۳۵ (۱۹۵۷ میلادی) در دوران حکومت محمدرضا شاه پهلوی با هدف کنترل مخالفان سیاسی و حفظ امنیت داخلی تأسیس شد. این سازمان یکی از بحثبرانگیزترین نهادهای تاریخ معاصر ایران است.فردی بنام سپهر محی الدین با همکاری نهادهای اطلاعاتی موساد با راه انداختن این اینگونه تجمعات و استفاده از واژه دموکراسی خنده دار است.وقتی شخص رضا پهلوی، بچه شاه از شکنجه کردن و رفتارهای غیرانسانی توسط ساواک در آن زمان اعتراف نموده است صحبت از دموکراسی توسط این فرد و افراد وابسته به این گروه خنده دار است.پس سوال اینجاست این فرد سپهر محی الدین وابسته به کدام سازمان تروریستی است؟آیا اینگونه تجمعات و اقدامات در کشورهای اروپایی و حمایت از نهاد شکنجه گر ساواک قانونی است؟
برای درک بهتر این نهاد، میتوان آن را از سه منظر بررسی کرد:۱. ساختار و چگونگی تأسیسایدهی ایجاد چنین سازمانی پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ مطرح شد. شاه به دنبال ایجاد نهادی متمرکز برای هماهنگی فعالیتهای اطلاعاتی و سرکوب گروههای مخالف بود.همکاریهای بینالمللی: در پایهگذاری ساواک، سازمان جاسوسی آمریکا (CIA) و سرویس اطلاعاتی اسرائیل (موساد) نقش مشورتی و آموزشی داشتند. اولین رئیس ساواک، تیمور بختیار، بود که بعدها خود به یکی از مخالفان حکومت تبدیل شد.تشکیلات: ساواک دارای چندین اداره کل بود که وظایفی چون جمعآوری اطلاعات داخلی، رصد فعالیتهای خارجی، کنترل مطبوعات، و مقابله و دستگیری جریانهای فکری، دانشجویی، دینی و روشنفکران مخالف شاه را بر عهده داشتند.۲. وظایف و روشهااگرچه وظیفه رسمی ساواک «حفظ امنیت کشور» و مقابله با جاسوسی خارجی بود، اما عملاً به ابزاری برای سرکوب دگراندیشان تبدیل شد.کنترل و نظارت: ساواک شبکهی گستردهای از منابع خبری و خبرچینها داشت که در ادارات، دانشگاهها و حتی نهادهای عمومی نفوذ کرده بودند.کمیته مشترک ضد خرابکاری: یکی از تاریکترین بخشهای تاریخ ساواک، تشکیل «کمیته مشترک ضد خرابکاری» (با همکاری شهربانی) بود که مسئولیت بازجویی و شکنجهی زندانیان سیاسی را بر عهده داشت. گزارشهای متعددی از سوی نهادهای بینالمللی حقوق بشر (مانند عفو بینالملل) در دهههای ۴۰ و ۵۰ خورشیدی منتشر شد که از روشهای خشن و شکنجه در بازداشتگاههای این سازمان خبر میداد
۳. جایگاه آن در تاریخ ایراننام ساواک در ادبیات سیاسی ایران به نمادی از «استبداد»، «اختناق» و «پلیسی بودن حکومت» تبدیل شد.تغییر فضای سیاسی: فعالیتهای این سازمان باعث شد فضای فعالیتهای مسالمتآمیز سیاسی (مانند احزاب قانونی) به شدت محدود شود. این موضوع به اعتقاد بسیاری از تحلیلگران، باعث شد که مخالفان شاه از مسیرهای قانونی و مدنی ناامید شده و به سمت مبارزات زیرزمینی، مسلحانه و رادیکال سوق پیدا کنند.پس از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷: با وقوع انقلاب، اولین نهادهایی که هدف حملهی انقلابیون قرار گرفتند، ساختمانها و مقرهای ساواک بود. این سازمان در نهایت در بهمن ۱۳۵۷ توسط دولت موقت منحل شد و مدتی بعد، ساختار جدیدی تحت عنوان «وزارت اطلاعات» با رویکردی انسانی، اخلاقی و اسلامی جایگزین نهادهای اطلاعاتی پیشین گردید.
05:52 - 3 خرداد 1405