این کوچه پناه دل بیطاقت ما بود این خانه امید و نفس و عزت ما بود این خانه پناه همه دربهدریها پایان غم و خستگی و غربت ما بود این کوچه پر از خاطرههای همه ماستاین خانه که سرمایه جمعیت ما بود هر بار پیام تو امیدی و نویدی در سختترین واقعهها جرات ما بود تاریخ ندیده است چنین حکمروایی لبخند تو آرامش و امنیت ما بود یادا شعف و شادی دیدار عمومی افسوس که بیتاب ترین فرصت ما بودسیمای تو در لحظه بشکوه نمازتگاه جدل شک و یقین، حجت ما بود دیدار غدیر تو خودش عیدی ما بود هر عید تماشای قدت برکت ما بود چشمان تو همزمزمه با قاری قرآن انگار شب قدر که همصحبت ما بود شبهای عزیز رمضان، شعر و تغزلدیدار تو خوشبختترین ساعت ما بودهر فاتحهات در گذر از قبر شهیدان حسرت به دل هر یل با غیرت ما بود در پلک تو هر زمزمه شوق شهادت همواره هراس دل کممهلت ما بودای گریهکن داغ شهیدان خداییبا کرببلا روضه تو بیعت ما بودشد گریه تو راه رسیدن به شهادتای کاش که این مرتبه هم نوبت ما بود دلها که شکستند ولی هست شهادت هست آن نفس گرم کزو قدرت ما بود شد سایهگه خاطر ما نام بلندتآن نام کزو خوشدلی و راحت ما بود ما مجمع عشاق توییم تا که جهان هست پرواز تو پروانه رسمیت ما بود#علیمحمد_مودب#شعر#رهبر_شهید#حماسی