فرازی از وصیتنامه امام راحل به مناسبت ارتحال ایشان و نود و پنجمین شب بعثتبه ملت شریف ایران #وصیت میکنم که در جهان، حجم تحملِ زحمتها و رنجها و فداکاریها و جان نثاریها و محرومیتها، مناسب حجم بزرگی مقصود و ارزشمندی و علوّ آن است. آنچه که شما، ملت شریف و مجاهد، برای آن بهپا خاستید و دنبال میکنید و برای آن جان و مال نثار کرده و میکنید والاترین و بالاترین و #ارزشمندترین_مقصدی است؛ و مقصودی است که از صدر عالم در ازل و از پس این جهان تا ابد عرضه شده و خواهد شد. و آن #مکتب_اُلوهیّت به معنی وسیع آن و ایدهء توحید با ابعاد رفیع آن است، که اساس خلقت و غایت آن در پهناور وجود و در درجات و #مراتب_غیب_و_شهود است. و آن در مکتب محمدی، صلی الله علیه و آله و سلم، به تمام معنی و درجات و ابعاد متجلی شده؛ و #کوشش_تمام_انبیای_عظام، علیهم سلامالله، و #اولیای_معظم، سلام الله علیهم، رای تحقق آن بوده؛ و راهیابی به #کمال_مطلق و جلال و جمال بینهایت جز با آن میسر نگردد. آن است که خاکیان را بر ملکوتیان و برتر از آنان شرافت داده؛ و آنچه برای خاکیان از سیر در آن حاصل میشود برای هیچ موجودی در سراسر خلقت در سرّ و عَلَن حاصل نشود.#امام_راحل#مقصد#مکتب_الوهیت#غایت_خلقت