با دلتنگی کودک برای پدرش چه کنیم
در این ایام بعضی از خانوادهها ممکن است برای مدت طولانی از حضور پدر خالی بمانند. پدرانی که به دلایل شغلی یا بعد مسافت، ممکن است چند روز یک بار فرزندان خود را ببینند. مادران با بهانهگیری و دلتنگی فرزندان برای پدرشان چه کنند؟
گروه زندگی: در این ایام بعضی از خانوادهها ممکن است برای مدت طولانی از حضور پدر خالی بمانند. پدرانی که به دلایل شغلی یا بعد مسافت، ممکن است چند روز یک بار فرزندان خود را ببینند.دکتر «مریم فرضی» کارشناس تربیتی، توصیههای دارد برای چنین خانوادههایی.
سن را ملاک قرار دهید
با توجه به سن کودکان، باید عملکردها و برخوردهای ما متفاوت باشد. در این زمینه، نقش خواهرها و برادرهای بزرگتر و اطرافیان کودک بسیار مهم است. اما نقش مادر در چنین شرایطی بسیار سازنده و اثرگذار است.فرضی با این توضیح میگوید «هرچه کودکان به سمت نوجوانی حرکت میکنند، متقاعد کردن آنها با در نظر گرفتن شرایط پدر راحتتر میشود؛ چون به تفکر استدلالی نزدیکتر شدهاند و شرایط را بهتر درک میکنند. اما در مورد کودکانی که سن پایینتری دارند، بهویژه حدود ۱۰ سال و کمتر، وظیفهٔ مراقبتی مادر بسیار مهمتر و پررنگتر است.»
مادر، حال خودش را خوب کند
نکتهٔ اصلی این است که مادر باید حال روحی خوبی داشته باشد. به اعتقاد فرضی «مادری که مضطرب است، مدام غر میزند و نگرانیهای خود را در گفتوگوهای حضوری یا تماسهای تلفنی بیان میکند، این اضطراب را ناخواسته به کودک منتقل میکند. وقتی مادر از نبود پدر و نگرانیهایش صحبت میکند، کودک این حالات را میبیند و مضطرب میشود.»بنابراین، اول مادر باید بر احساسات خود مسلط باشد و از خودش مراقبت کند تا حال روحیاش خوب باشد؛ چون این آرامش ناخودآگاه به کودک منتقل میشود.
کودک را سرگرم کنید
یکی از کارهای بسیار مؤثر، بازیسازی و سرگرم کردن کودکان است. به گفتهٔ فرضی، بازیهای سادهٔ خانگی میتواند تأثیر زیادی در کاهش اضطراب بچهها داشته باشد، بهویژه زمانی که به دلیل دوری از پدر دچار دلتنگی میشوند.این کارشناس تربیتی توضیح میدهد «این بازیها نیاز به امکانات خاصی ندارند. مادران میتوانند با کمی خلاقیت، فضای خانه را شادتر کنند و خودشان هم با کودک همبازی شوند. بهتر است در طول روز، زمانهایی را هم در جمع مادران دیگری که شرایط مشابه دارند بگذرانید تا هم خودتان تنها نمانید و هم کودکان با یکدیگر بازی کنند و فعالیتهای گروهی داشته باشند.»این تعاملها باعث ایجاد هیجانات مثبت، افزایش خلاقیت و تخلیهٔ انرژی کودکان میشود و در نتیجه، کمتر بهانهگیری میکنند و زمان برایشان مناسبتر سپری میشود.
بگذارید کودک احساسش را بیان کند
کودکان به دلیل شرایط سنی، کنترل کمتری بر هیجانات خود دارند و نمیتوانند بهراحتی بر احساسات منفی غلبه کنند. بنابراین، وقتی دلتنگ پدرشان میشوند، ممکن است تندخو، عصبی یا حتی پرخاشگر شوند.در شرایط تنش، بدن بهطور طبیعی وارد حالت آمادهباش میشود و در نتیجه هورمونهای استرس در بدن بالا میرود و بخش منطقی مغز موقتاً کمتر فعال میشود؛ این موضوع در کودکان بیشتر دیده میشود. بنابراین باید این واکنشها را طبیعی بدانیم.فرضی توصیه میکند «در چنین شرایطی، مادر کودک را در آغوش بگیرد و اجازه دهد احساساتش را بیان کند. سکوت کنید، به کودک نزدیک شوید، دستانش را بگیرید، سرش را نوازش کنید و با تماس فیزیکی آرامبخش به کاهش استرسش کمک کنید. اگر کودک گریه کرد یا چیزی پرت کرد، او را در آغوش بگیرید و اجازه دهید احساساتش تخلیه شود.»
احساسات کودک را تشدید نکنید
فرضی میگوید «اگر کودک دربارهٔ گلایهها و دلتنگیاش صحبت میکند، با دقت به او گوش دهید و احساسش را درک کنید. از گفتن جملاتی که باعث تشدید احساسات منفیاش میشود، پرهیز کنید. وقتی کودک احساس درک شدن داشته باشد، حالش بهتر میشود.»
در اخبار جنگ غرق نشوید
مادران در حضور کودک، بهویژه در نبود پدر، مدام اخبار را دنبال نکنند. به توصیهٔ فرضی «بهتر است زمان مشخص و محدودی، مثلاً ۲۰ تا ۳۰ دقیقه در روز، برای پیگیری اخبار در نظر بگیرید. چون دنبال کردن مداوم اخبار منفی، زمانی که کنترلی بر شرایط ندارید، فقط باعث افزایش فشار روحی میشود و میتواند اضطراب و دلتنگی کودک را هم تشدید کند.»در این شرایط، لازم است «مادران بیش از پیش روی صبر و تابآوری خود کار کنند و در کنار مراقبت از فرزند، به حال روحی خودشان هم توجه داشته باشند؛ چون مسئولیت آنها تنها محدود به خودشان نیست.»
«جعبهٔ آرامش» تهیه کنید
یکی از راهکارهای مؤثر، تهیهٔ «جعبهٔ آرامش» برای کودک است. این روش برای کودکان کمسن بسیار مؤثر است و برای سنین ۵ تا ۱۲ سال نیز کاربرد دارد.فرضی توضیح میدهد «مادر میتواند جعبهای شامل وسایل آرامشبخش و خاطرهانگیز، بهویژه مرتبط با پدر، با توجه به سن و جنس کودک برای او آماده کند؛ مثل عکس خانوادگی یا عکسی که او با پدرش دارد، عروسکی که دوستش دارد، عطری که او را یاد پدرش میاندازد، یا هر وسیلهای که برای کودک ارزشمند و عزیز و خاطرهانگیز است. هنگام دلتنگی، میتوان همراه کودک به سراغ این جعبه رفت تا با لمس و دیدن این وسایل و صحبت دربارهٔ آنها، احساس بهتری پیدا کند.»«جعبهٔ آرامش» میتواند بهخوبی به کاهش اضطراب و دلتنگی کودک کمک کند.
به کودک دلگرمی و امید بدهید
مادر میتواند با ایجاد امید، کودک را به فکر کردن دربارهٔ لحظات خوش آینده تشویق کند؛ مثلاً صحبت دربارهٔ کارهایی که بعد از بازگشت پدر انجام خواهند داد.فرضی میگوید «این کار باعث میشود خاطرات خوش در ذهن کودک بازسازی شود و حس آرامش و امید در او شکل بگیرد. در نتیجه، کودک با امید به آینده و بازگشت پدر، آرامش بیشتری را تجربه میکند.»#دلتنگی_فرزند_شهید#دوری_کودک_پدر#مهارت_های_جنگی#مهارت_تربیت_فرزند#فرزند_پروری_جنگیمطالب مشابه را از صفحهٔ زندگی خبرگزاری فارس دنبال کنید. 19:29 - 9 فروردین 1405