این سرو با ۳۵متر ارتفاع و ۱۰۰۰سال سن در کویر بافق پابرجاست
در روستای شادکام_بافق، سروی هزارساله با قامتی استوار به ارتفاع حدود ۳۵ متر همچون نگینی سبز، چشمانداز کویر را زینت بخشیده و در گذر قرنها، آرام و صبور پابرجا ایستاده است.
به گزارش خبرگزاری فارس از بافق، در روستای شادکام_بافق، سروی هزارساله با قامتی استوار به ارتفاع حدود ۳۵ متر همچون نگینی سبز، چشمانداز کویری منطقه را زینت بخشیده و در گذر قرنها، آرام و صبور ایستاده است. این سرو کهنسال از گونههای دیرزیست و مقاوم سروهای همیشهسبز است. این درخت بهخوبی با اقلیم خشک و کمآب منطقه سازگار شده و توانسته در برابر بادهای شدید، خشکسالیهای طولانی و تغییرات محیطی قرنها دوام بیاورد. تنه تنومند و ریشههای عمیق آن، گواهی بر پیوندی دیرینه میان طبیعت و حیات در این سرزمین است؛ پیوندی که نسلها آن را حفظ کردهاند.
سرو کهن روستای شادکام نهتنها یک میراث طبیعی، بلکه حافظهای زنده از تاریخ منطقه به شمار میرود؛ درختی که در سکوت خود، شاهد آمدوشد نسلها، تغییر سبک زندگی مردم و تغییر و تحولات طبیعی و انسانی بوده است.
در همین راستا، فاطمهالسادات موسوی، رئیس میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی شهرستان بافق با اشاره به جایگاه این سرو کهنسال اظهار داشت: سرو شادکام تنها یک درخت نیست، بلکه بخشی از هویت تاریخی و طبیعی این منطقه محسوب میشود.
موسوی افزود: حفاظت از چنین میرات طبیعی حفاظت از ریشههای فرهنگی و زیستمحیطی مردم این منطقه بوده و این موضوع نیازمند مشارکت همگانی است.
وی همچنین بر ضرورت افزایش آگاهی عمومی و تداوم برنامههای حفاظتی تأکید کرد و ادامه داد: ثبت و پاسداشت اینگونه آثار طبیعی، گامی مهم در جهت حفظ میراث پایدار برای نسلهای آینده است.باید در نظر داشت، امروز دوستداران طبیعت در آیینی صمیمانه، گردِ این میراثِ سبز جمع شدهاند تا عهد خود را برای حفاظت از نماد سرفرازی و حیات در این روستای هدف گردشگری تجدید کنند.
۱۴ MB
کارشناسان محیطزیست نیز سروهای کهنسال را «آرشیوهای زنده اقلیم» میدانند که از طریق ساختار چوب و حلقههای رشد خود، اطلاعات ارزشمندی از وضعیت آبوهوایی قرنهای گذشته ارائه میدهند. از این منظر، سرو شادکام نهتنها یک درخت، بلکه سندی زنده از تاریخ طبیعی ایران زمین است.
امروز این سرو هزارساله، بیش از هر زمان دیگری نیازمند توجه و حفاظت است تا همچنان به عنوان نمادی از استقامت، تاریخ و هویت طبیعی این سرزمین پابرجا بماند.این اثر ارزشمند طبیعی در تاریخ ۱۳۹۵/۱۱/۱۹ با شماره ثبت ۳۵۷ در فهرست آثار طبیعی ملی ایران به ثبت رسیده و تحت حفاظت قرار دارد؛ اقدامی که اهمیت صیانت از این سرمایههای زنده و تکرارنشدنی را دوچندان میکند.
15:19 - 2 خرداد 1405
