زنی که بوشهر را با چهار هزار نهال میوه سبزتر کرد
خانم فقیه طی سالهای گذشته با کاشت بیش از چهار هزار اصله نهال مثمر در محلههای مختلف بوشهر، تلاش کرده است چهره کوچههای شهر را تغییر دهد.
خبرگزاری فارس- بوشهر: در شهری مانند بوشهر که گرمای آفتاب بخش جداییناپذیر روزهای آن است، سایه یک درخت میتواند نعمتی بزرگ باشد؛ سایهای که هم خنکی میآورد، هم زیبایی و هم امید به آیندهای سبزتر. سالهاست که در گوشه و کنار این شهر جنوبی، درختانی در کوچهها و محلهها سر برآوردهاند که بسیاری از آنها نتیجه تلاشهای یک زن بوشهری است؛ زنی که تصمیم گرفت سهم خودش را در سبزتر شدن شهر ادا کند.خانم فقیه طی سالهای گذشته با کاشت بیش از چهار هزار اصله نهال مثمر در محلههای مختلف بوشهر، تلاش کرده است چهره کوچههای شهر را تغییر دهد؛ درختانی که امروز برخی از آنها به بار نشستهاند و هم سایه دارند و هم میوه.
صبحی که با نهال آغاز میشود
صبح هنوز کاملاً گرم نشده است که درِ یک خانه در بوشهر آرام باز میشود. خانم فقیه چند نهال جوان را که کنار دیوار حیاط چیده شدهاند، یکییکی برمیدارد. دو پسرش هم کنار او ایستادهاند و کمک میکنند. نهالها با احتیاط در صندلی عقب خودرو قرار میگیرند؛ لیمو، نارنج و لیموشیرین. هرکدام قرار است ساکن یکی از کوچههای شهر شوند.برای خانم فقیه این صحنه، صحنهای تکراری اما دوستداشتنی است؛ سالهاست که صبحهای زیادی به همین شکل آغاز میشود. او و پسرانش نهالها را آماده میکنند و راهی محلههای مختلف بوشهر میشوند تا جایی برای کاشتنشان پیدا کنند.خانم فقیه میگوید: چندین سال است که کار کاشت درختان مثمر در محلههای شهر بوشهر را انجام میدهیم. هدف من این است که تا پنج سال آینده، همه کوچههای شهر بوشهر پر از درختان میوه باشد؛ با نگاه خداوند و البته با همکاری مسوولان و شهروندان.
چهار هزار درخت برای بوشهر
خودرو در یکی از کوچههای شهر توقف میکند. زمین کنار جدول با بیل کمی نرم میشود و بعد نهال جوان در خاک قرار میگیرد. کمی آب، کمی خاک بیشتر و بعد هم فشردن خاک اطراف ریشه. چند دقیقه بعد، یک درخت دیگر به شهر اضافه شده است؛ درختی که شاید چند سال دیگر سایهاش روی دیوارهای همان کوچه بیفتد.خانم فقیه میگوید تا امروز بیش از چهار هزار اصله نهال در محلههای مختلف بوشهر کاشته است؛ کاری که آن را از سر علاقه و البته به یاد پدر و مادرش انجام میدهد: این کار را به یاد و نام پدر و مادرم انجام میدهم. عشق به شهر بوشهر باعث شد که این کار را ادامه بدهم.
برای او درختها فقط گیاهانی در خاک نیستند. نگاهش به هر نهال، شبیه نگاه به یک امید تازه است: از نظر من این درختها فقط یک نهال نیستند؛ امید، زیبایی، سایه، برکت و روزی برای مردم شهرم هستند. شهری که شایسته هوایی پاکتر، خنکتر و محلههایی سبزتر است.یکی از بانوان بوشهری که چند سال پیش شاهد کاشت نهال در کوچهشان بوده، حالا با لبخند به درختی اشاره میکند که شاخههایش از دیوار خانه بالا رفته است: یادم هست چند سال پیش خانم فقیه برایمان در کوچه نهال کاشتند. حالا درختها بزرگ شدهاند و ثمر دادهاند. کوچه خیلی سرسبز شده و واقعاً خوشحالیم. هم از میوههایش استفاده میکنیم و هم از سایهاش.
خانم فقیه هم گاهی برای سرکشی به همان کوچهها برمیگردد. دیدن درختهایی که روزی نهال کوچکی بودند، برایش لذت خاصی دارد: گاهی به کوچههایی که سه چهار سال پیش در آنها درخت کاشتهایم سر میزنم. الان خیلی پربار شدهاند و مردم هم خوشحالند و تشکر میکنند.یکی دیگر از خانمهای بوشهری میگوید: تغییر فضای کوچهها کاملاً محسوس است. حدود شش سال پیش که ما به اینجا آمدیم، تقریباً هیچ کوچهای درخت نداشت. اما حالا همه کوچهها سرسبز شدهاند. درختهای مثمر مثل لیمو، نارنج و لیموشیرین کاشتهاند. واقعاً خیلی زحمت کشیدهاند و ما هم خیلی خوشحالیم.
همراهی پسران در مسیر سبز
در این مسیر، پسران خانم فقیه هم همیشه کنار او هستند. یکی از آنها میگوید: هر وقت به مادرم کمک میکنم، به این فکر میکنم که حفظ محیط زیست فقط وظیفه ارگانها نیست. شهروندان هم میتوانند در این کار سهیم باشند. اگر هر ایرانی یک درخت بکارد و از آن مراقبت کند، میتوانیم ایرانی آباد و سرسبز داشته باشیم.او به تأکیدات رهبر معظم انقلاب درباره درختکاری اشاره میکند: ایشان بارها گفتهاند درختکاری یک سرمایهگذاری برای آینده است. به همین دلیل من هم همیشه سعی میکنم به مادرم کمک کنم تا درختان مثمر بیشتری بکاریم؛ درختهایی که منفعت مستقیم برای مردم دارند.
درختهایی برای یادبود شهدا
بخشی از این درختکاریها هم رنگ و بوی یادبود داشته است. خانم فقیه میگوید در گذر سلامت با همکاری چند سازمان، ۵۷ نهال به یاد شهدای جنگ دوازدهروزه و شهدای جنگ رمضان کاشتهاند؛ درختهایی که قرار است یاد آنها را زنده نگه دارد.خورشید کمکم بالاتر میآید و گرمای بوشهر بیشتر میشود. اما هنوز چند نهال دیگر در خودرو باقی مانده است. خانم فقیه و پسرانش دوباره راه میافتند تا در کوچهای دیگر توقف کنند.
نهالهایی که شاید چند سال بعد شاخههایشان بر سر رهگذران سایه بیندازد و میوههایشان نصیب اهالی همان کوچه شود. درختهایی که هر کدام نشانی از امید و یادآور این است که با همت چند شهروند، میتوان شهری را قدمبهقدم سبزتر و زیباتر کرد.#بانوی_بوشهری#کاشت_نهال#محیط_زیست#درختکاری
09:52 - 28 خرداد 1405
