یک سوال اساسی از طراحان آتش بس
وقتی ایران در جنگ تحمیلی اول خرمشهر را آزاد کرد و بصره در آستانه سقوط قرار گرفته بود و در حالی که بخش های زیادی از خاک کشور مان تحت اشغال دشمن بود جریان ملی مذهبی مساله آتش بس را مطرح کردند. سازمان ملل قطعنامه ۵٩٨ را در زمانی تصویب کرد که رزمندگان اسلام در وضعیت برتری کامل بر رژیم بعثی صدام حسین بودند و چیز به شکست نهایی او نمانده بود. قرار داد ننگین برجام در زمانی بر ایران تحمیل شد که دشمن از پیشرفت های هسته ای ایران احساس خطر و وحشت کرده بود. همچنین وقتی دشمن آمریکایی صهیونی در جنگ تحمیلی دوازده روزه در آستانه شکست قطعی قرار گرفتند مساله آتش بس مطرح شد. در همین جنگ رمضان که دشمن رو به اضمحلال و شکست است مساله آتش بس مطرح می شود. یعنی هر زمان که دشمن در آستانه شکست قرار می گیرد جماعت سازش کار و اهل تسلیم بانگ آتش بس را سر می دهند و از طریق راه های نفوذ خواسته فریب کارانه شان را بر حاکمیت تحمیل می کنند.
حال سوال اساسی از این جماعت سازشکار آن است که اگر ایران اسلامی در وضعیت شکست قرار می گرفت باز هم مساله آتش بس را مطرح می کردند یا نه؟!منطق زمانی طرح آتش بس از سوی جریان غربزده در دو جنگ قبلی و جنگ کنونی حکایت از این دارد که اگر ایران در وضعیت ضعف قرار گیرد مساله آتش بس از ناحیه جریان سازش طرح نمی شود و به سکوت از کنار جنگ تحمیلی می گذشتند. چنانکه در اوایل هر سه جنگ تحميلی که دشمن در وضعیت تهاجمی به سر می برد هیچ سخنی از آتش بس در میان نبود و به نرمی از کنار مساله تجاوز و جنایات دشمن آمریکایی صهیونی عبور می کردند. متأسفانه این رفتار چندش آور جماعت غربزده ی سازشکار بیانگر آن است که آنان غم درد و رنج این ملت مظلوم مقتدر را در دل ندارند بلکه تمام دغدغه آنان برای دشمنان ملت است. دلمشغولی آنان این است که خدشه ای بر کعبه آمال و ارزوهای شان وارد نشود و هیمنه ابر قدرتی استکبار جهانی فرو نریزد. لکن ملت و نظام اسلامی حاضر نیست بیش از این منطق سازش و تسلیم را تجربه کند و خسارات جبران ناپذیر بیشتری را متحمل شود. بلکه ملت و رزمندگان اسلام تا رسیدن به نتیجه مطلوب و پشیمانی ابدی دشمن از هوس تهاجم و تجاوز به این جنگ ادامه خواهد داد. انشاء الله
15:22 - 15 مارس 2026
1 واکنش
95٫9k بازدید