والا مایی که تحلیل گر اقتصادی نیستیم میدونیم یکی از دلایل حال چاپ پول بی پشتوانه هستش!!!!
آقای دولت، از کسری بودجه نترس و پول چاپ کن
برای یک خانواده، تمام شدن پول یعنی فاجعه اما برای یک دولت چاپکننده پول ملی، این یک توهم است. چیزی که امروز در راهروهای سازمان برنامه و بودجه به نام «تشدید کسری بودجه» زمزمه میشود، یک خطای تحلیلی خطرناک است، ما با کمبود ریال روبرو نیستیم. ما با کمبود جسارت در به کار گرفتن منابع واقعی کشور روبروییم.
گروه اقتصادی خبرگزاری فارس؛ هفتههاست که در راهروهای تصمیمگیری دولت، یک عبارت بیش از هر چیز شنیده میشود: «تشدید کسری بودجه.»واژهای که رئیسجمهور پیش از انتخابات آن را امالفساد اقتصاد ایران میدانست.هر روز که از جنگ میگذرد، عدد کسری بودجه مثل سایهای ترس دولت را بیش از قبل میکند. قیمت ارز هم که بالا میرود، میگویند بودجه کسری دارد.پروژهای که متوقف میشود، میگویند منابعش نیست. ملت از ما میپرسد «چرا فلان زیرساخت راه نمیافتد؟»، پاسخ آماده است، چون «پول نداریم.»این پاسخ، در عمق خود، یک فاجعه تحلیلی را پنهان کرده است. فاجعهای که از یک تشبیه کودکانه آب میخورد، اینکه دولت هم مثل یک کدبانوی خانهدار است و اگر خرجش از دخلش بیشتر شود، ورشکست میشود اما دولت، کدبانو نیست. دولت، چاپخانه است. و در میانه جنگی که همه چیزمان را میطلبد، ترس از کسری بودجه نشانه یک خطای نظری مرگبار است. خطایی که اگر همین امروز پاره نشود، فردا کشور را از نفس میاندازد.دولت خانوار نیست، پایان...همه چیز از یک تشبیه ساده شروع شد و همه چیز را ویران کرد. دولت چاپکننده ریال، مصرفکننده پول نیست؛ تولیدکننده پول است.وقتی دولت به یک پیمانکار راهسازی یا یک کارخانه فولاد پول میدهد، از حساب کسی پول برنداشته است. او یک عدد را روی صفحه کلید فشرده و دارایی خلق کرده است.مالیاتی که بعداً میگیرد، آن عدد را نابود میکند. کسری بودجه یعنی چه؟ یعنی در یک بازه زمانی، دولت بیشتر خلق کرده تا نابود. یعنی پول به جیب مردم و شرکتها واریز شده است. این یک فاجعه نیست؛ این سوخت فعالیت اقتصادی است. این اکسیژن تنفس تولید در زمان خفگی است.
پس چرا از این عدد میترسیم؟ چون فکر میکنیم اگر عدد بزرگ شود، مغازهها خالی میشود و قیمتها اوج میگیرد اما این تورم، تقدیر کسری بودجه نیست.این نتیجه هدایتنشدن پول تازه به سمت تولید است.بیایید صریح باشیم: ما در یک جنگ اقتصادی تمامعیار هستیم. دشمن میخواهد ریال ما بیارزش شود؟ اما آنچه کشنده است اینکه ما از ترس بیارزش شدن ریال، چرخ تولید را از کار بیندازیم. بزرگترین پیروزی دشمن با این خطا رقم میخورد، اینکه ما خودمان، پیش از حمله آمریکا و اسرائیل، پروژهها را تعطیل کنیم، چون «پول نداریم.» دروغ همینجاست. دروغ خطرناکتر این است که ما این دروغ را خودمان باور کردهایم.محدودیت واقعی فولاد و سیمان، نه ریالمنتقد خواهد گفت: «چاپ پول یعنی تورم افسارگسیخته.» بله، اگر آن پول به دنبال نان و دلار بدود، میشود تورم اما اگر همان پول، مستقیم به سمت ساخت مسکن برای خانوادههای آسیبدیده، توسعه ناوگان ریلی برای جابهجایی کالا، و جهش تولید بنزین و گندم هدایت شود، چه اتفاقی میافتد؟در این حالت، پول جدید، همزمان کالای جدید خلق میکند. عرضه و تقاضا با هم رشد میکنند. این تورم مخرب نیست؛ این «تورم سازندگی» است.این قصه تخیلی نیست. این دقیقاً همان کاری است که آمریکا در دههٔ ۱۹۴۰ انجام داد. واشنگتن نگفت «بودجه نظامی کسری میآورد، پس کارخانهٔ تانکسازی را تعطیل کنید.» گفت: «ما به فولاد نیاز داریم، پولش را خلق میکنیم، و قیمتها را با کنترل عرضه مهار میکنیم.» نتیجه چه بود؟
بزرگترین جهش صنعتی تاریخ، با کسری بودجهای بیسابقه. کشوری که از رکود بیرون آمد، ابرقدرت شد و قفسههایش پر از کالا بود، درست در همان سالهایی که عدد کسری بودجه سر به فلک میکشید. چطور؟ چون پول خلقشده به جای دلالی، به تولید رفت.محدودیت واقعی ما ریال نیست. محدودیت ما فیزیکی است: چند تن سیمان داریم؟ چند مهندس بیکار داریم؟ چند کارخانه با ظرفیت خالی داریم؟ پول فقط یک بلیط است برای به کار انداختن این منابع خوابیده. اگر این منابع بیکار باشند، نترسیدن از کسری و خرج کردن، یک وظیفه ملی است.اگر ما امروز از ترس عدد قرمز بودجه، پروانه ساخت پالایشگاه را باطل کنیم، فردا همان سیمان خاک میخورد، همان مهندس بیکار میماند و همان بنزین را با دردسر و چند برابر قیمت از خارج میخریم. یعنی ما با ریاضت، نه تنها اقتصاد را کوچک کردیم، بلکه وابستگی ارزیمان را هم عمیقتر کردیم. این خودزنی راهبردی است. این شلیک به پای خودمان پیش از رسیدن دشمن است.سلاح پنهان هدایت اعتباراینجاست که نظریه اقتصادی مدرن به داد ما میرسد. ما نباید پول را مثل آبپاش روی اقتصاد بریزیم. باید آن را مثل یک جراح دقیق، به رگهای حیاتی اقتصاد تزریق کنیم. اسم این کار «هدایت اعتبار» است.به زبان ساده، بانک مرکزی، از طریق بانکهای تخصصی، پایه پولی را افزایش میدهد و مستقیم به پروژههای بزرگ و ارزآور وام میدهد. پروژههایی که مشکل فیزیکی کشور را حل میکنند، امنیت غذایی، انرژی، لجستیک، مسکن. وقتی این پروژهها فعال شوند، کارگر حقوق میگیرد، فولاد خریداری میشود، سیمان مصرف میشود. پولی که خلق شده، در بدنه تولید جذب میشود، و در بازار سفتهبازی ارز و طلا هزینه نمیشود.
برخی میگویند این کار تورم میآفریند. اما چه تورمی؟ تورمی که از جهش تولید بیاید، در برابر تورمی که از خفگی تولید میآید، هیچ است.امروز ما تورم را نه از کسری، که از کمبود عرضه داریم. بستن پروژهها به نام مهار تورم، مثل نخوردن غذا از ترس چاقی است؛ بدن نحیف میشود، سیستم ایمنی فرو میریزد و در برابر شوک بعدی از پا درمیآییم. ما باید غذا بخوریم. یعنی پروژه تعریف کنیم، اعتبار تزریق کنیم و ظرفیتهای خالی را پر کنیم. این رژیم غذایی اقتصاد در حال جنگ است.ترازو را بشکنیم؛ ترازنامه را نهسازمان برنامه و بودجه نباید مثل یک صندوقدار هراسان عمل کند. باید مثل یک فرمانده اقتصادی فکر کند.در اتاق جنگ، کسی نمیگوید «گلولهها گران است، شلیک نکنید.» میگوید «گلوله را برسانید به خط مقدم.» ریال هم گلوله ماست. ما نباید به خاطر ترس از تمام شدن گلوله، اسلحه را زمین بگذاریم. ما باید گلولهسازی را توسعه دهیم.پس راهکار شفاف و بیپرده است:نخست افزایش هدفمند پایه پولی برای تأمین مالی پروژههای زیرساختی بزرگ، بدون فروش اوراق قرضهای که پول را از بخش خصوصی میمکد و ریشه تولید را میخشکاند.دوم هدایت این اعتبار فقط به طرحهای عرضهمحور که مشکل واقعی کشور را حل میکنند مانند ساخت پالایشگاه، شبکهٔ ریلی، گلخانههای صنعتی، مسکن انبوه برای اقشار آسیبدیده راه حل است.سوم استفاده از ابزارهای مکمل برای مدیریت تقاضای ارز و کالاهای کلیدی، تا پول خلقشده به جای جهش قیمت، جهش تولید بیافریند.اگر این سه گام را برداریم، آن عدد قرمز کسری بودجه، از یک هیولا به یک نشان افتخار تبدیل میشود، شاخصی از اینکه دولت چقدر منابع بیکار را به خدمت گرفته، چقدر از ظرفیت خالی کشور را برای تثبیت و پیروزی بسیج کرده است.
عدد قرمز بودجه، آن روز، نه نشان ورشکستگی، که مدال شجاعت اقتصادی خواهد بود.حرف آخر، از کسری بودجه نترسیمدر تاریخ، هیچ ملتی با متعادل کردن بودجه بر جنگ و بحران غلبه نکرده است. آنها با بسیج منابع واقعی پیروز شدهاند. آنها با روشن کردن کارخانهها، استخدام بیکاران، و به جریان انداختن سیمان و فولاد پیروز شدهاند. پول، فقط روانکننده این چرخهاست، نه مانع آن.امروز بزرگترین تهدید برای امنیت ملی ما، نه عدد بزرگ کسری، که تردید در به کارگیری ظرفیتهای خالی اقتصاد است. تردیدی که از یک خطای نظری ساده اما عمیقاً مخرب نشأت میگیرد.بگذارید سازمان برنامه و بودجه این جمله را بر سردر خود بنویسد: «ما ریال کافی داریم. آیا شهامت استفاده از آن برای ساختن کشور وجود دارد؟» تا این شهامت بیدار نشود، ما در میدان اقتصاد شکست خواهیم خورد، و شکست اقتصادی، شکست در میدانهای دیگر را ناگزیر میکند.پس کاغذ قرمز بودجه را پاره کنید. پروژهها را امضا کنید. کارخانهها را روشن کنید. نترسیدن از کسری، اولین گام برای ایستادن، ساختن و پیروزی است.#کسری_بودجه#جنگ #تورم
22:04 - 18 خرداد 1405
93 پاسخ
@user170910042958966262118 خرداد 1405در پاسخ بهخدا به داد برسه با این تحلیل و گزارش، اگه همه کارشناسان این دبدگاه رو داشته باشند واویلا، کدوم مالیات منظورتون هستند، مالیاتی که دولت از صادرکنندگان می گیره یا از واردکنندگان،از کشاورزان، دامداران، پزشکان یا وکلا ، تازه یک حلقه ای خودشون رو به عناوین مختلف و با قانون برای خودشون از مالیات معاف کردند
@Golden18 خرداد 1405در پاسخ بهاین گزارش معلوم نیست بر چه معیاری نوشته شده چاپ پول بیهوده یعنی یک فرغون پول ببری تا یک نون سنگگ بخری
@AlizRahmani18 خرداد 1405در پاسخ بهتحلیل آبدوغ خیاری به این میگنمرد حسابی تمام دنیا میگن چاپ پول بدون پشتوانه یعنی بی ارزش شدن پول و تورمفکر کردی چرا دولت چین اخیرا در احجام غیرقابل تصور طلا داره میخره، برااینکه ارزش پولش رو ببره بالاهمین الانش ریال شده پهن، وای بروزی که افرادی با این طرز تفکر تصمیم گیر مسائل کلان مالی باشند
@Rezatalei18 خرداد 1405رفتار تحقیرآمیز مقامات آمریکایی با بازیکنان تیم ملی سنگال در بدو ورود به این کشور/خبرفوریپ.ن: قابل توجه آقایان مذاکره دوستبا این متکبران پلید نظام استعمار، حتی صحبت کردن از #مذاکره هم مشروعیت دادن به تجاوزات و جنایاتشان است.لعنت بر استعمار و استبداد#مرگ_بر_آمریکا آکادمی تحلیل دکتر طالعی فر د…نمایش بیشتر
@GOLGOL18 خرداد 1405در پاسخ بهاز بانیان وضع موجود که برخی از انها در راس نظام اقتصادی کشور نشسته اند چه انتظاری دارید؟ اقای دکتر همتی از وزارت اقتصاد عزل شد ولی از پنجره وارد شد و روی صندلی ریاست بانک مرکزی نشست. برخی دیگر هم سالمندانی هستند که از این میز به ان میز جابجا شده اند.
@Lantern18 خرداد 1405در پاسخ بهدر شرایط فشار اقتصادی، متوقفکردن پروژههای راهبردی به بهانه کمبود منابع میتواند ظرفیتهای ملی را معطل و رشد اقتصادی را محدود کند. اما از سوی دیگر، خلق پول بدون هدایت هوشمندانه و نظارت مؤثر، بهجای افزایش تولید، به تورم، سفتهبازی و کاهش قدرت خرید مردم منجر میشود. مسئله واقعی اقتصاد ایران کمبود ری…نمایش بیشتر
@user1729090184518 خرداد 1405در پاسخ بهکاملا اشتباه بود. بر اساس چه معیاری نوشتی خدا میداند. ولی تورم افسار گسیخته ما بر اثر همین چاپ اسکناس پول بدون پشتوانه بود و هست.
@user56418 خرداد 1405در پاسخ بهاگر دولت برای هر ایرانی ده میلیارد تومان پول چاپ کند و به حسابشان واریز کند همه ایرانی ها پولدار می شوند درست است؟ بچه ها گاهی همچین طرز فکری دارند. پول بدون پشتوانه یعنی بی ارزش. یعنی تورم بیشتر، فقیر تر شدن مردم و درمان کاملا موقتی برای کسری بودجه دولت. رونق اقتصادی با تورم افسارگسیخته در تضاد است
@Mehdihassani18 خرداد 1405در پاسخ بهوقتی دولتها برنامه ریزی و آینده نگری ندارند و کار را به افرادی واگذار می کنند که علم آن کار را ندارند وقتی سیستم نظارتی شما یا ضعیف کار می کند یا اساسا کار نمی کند نتیجه بهتر از این نخواهد شد
@Ebrahim134618 خرداد 1405در پاسخ بهدر حال حاضر باید فکری برای کارگران و کارمندان دولت گرد،،اگر این دو قشر سالم بمانند ،بقیه کارها،درست میشود باید به این دو گروه ،به اندازه کارمندان و کارگران آمریکایی و اروپایی،حقوق داده شود. خیلی ها خانه ندارند، خانه شان را فروخته اند برای عروس و داماد کردن فرزندانشان،
@Nima_a_j18 خرداد 1405در پاسخ بهعاشق ندانستن یا به ندانستن زدن نگارنده این مقاله شدم. ( تمام تلاشم رو کردم محترمانه باشه )دولت نترس، پوووول چاااپ کن ، بدون پشتوانه ، این یعنی ...شما اگر اقتصاد هم خوندی ...با شعار و جوزدگی به این نقطه رسیدیم.ادای انقلابی و سیاست شعاری و فساد سازمان یافته
@IranianResearcher18 خرداد 1405در پاسخ بهدولت در جمهوری اسلامی بواسطه کسری درآمدهای مالیاتی و ضعف وجود ابزارهای بدهی معتبر همواره از مالیات تورمی بهره گرفته و آن را تدریس کرده در سطح بین المللی بخصوص در دوره کرونا.سطح درآمد حاصل برای دولت وابسته به سطح غیرقابل پیشبینی بودن اجرای آن است!بهترست مقاله تان کمتر بازدید بخورد.
