مرور صورتهای مالی بانکها نشان میدهد «سود تسعیر» و «ارزشگذاری داراییهای ارزی» طی ۱۴۰۱–۱۴۰۳ به منبع مهم سود اسمی بانکها تبدیل شده است؛ سودی که با یک تغییر جهت ارزی میتواند تبخیر شود.
وقتی نیمی از سود بانکها از موج نوسان دلار میآید و خبری از نقدینگی واقعی نیست، آیا وقت آن نرسیده بخشی از سرمایهگذاریها به بازارهایی برود که شفافتر و غیر وابسته به سیاست تسعیرند؟ ارزهای دیجیتال با تمام ریسکها، حداقل بازیشان روی زمین شفافتری است