تولید محتوای صداوسیما برای آگاهی مردم در مورد همکاری با چین و روسیه
جنگ تحمیلی اخیر، با وجود خساراتی که برای کشور و به ویژه جان هم وطنان و نیروهای بی مدعای مسلح داشت، فرصت های مناسبی ایجاد کرد تا بتوان نگاه و ذهنیت مردم کشور عزیزمان، که سال هاست مورد تهاجم رسانه ای کانال های اپوزیسیون قرار گرفته اند را مجدد اصلاح و بازسازی کرد. یکی از نکات جالبی که در این جنگ پیش آمد، زمانی اتفاق افتاد که با بسته شدن تنگه ی هرمز و آسمان کشورهای حاشیه ی خلیج همیشگی فارس، مخصوصا امارات و قطر، در اخبارها متوجه شدیم که بسته شدن این تقاطع شرق به غرب جهان، نه تنها باعث کمبود نفت و فرآورده های نفتی در غرب شد، بلکه به شکل واضحی کمبودهای بسیار زیادی در زمینه های مختلف دیگر صنعت و تجارت هم در این کشورها نمایان شد. از جمله ی این کمبودها می توان به واضح ترین آن ها اشاره کرد. به عنوان مثال محصولات الکترونیک، خودرو و قطعات خودرو، هوش مصنوعی و موارد جانبی آن، دارو و محصولات پزشکی، محصولات و ادوات کشاورزی و خدمات تکنولوژیک و علمی از پر رنگ ترین این کاستی ها بود در حالی که خیلی موارد و زمینه های دیگر هم قابل ذکر است که در این متن نمی گنجد. اما اتفاقی که در طی سالیان دراز در کشور عزیزمان افتاد این بود که در هر برحه ای که کشور با یک کمبود مواجه می شد، با هدایت کانال های اپوزیسیون اولا این مطلب در بین مردم جا می افتاد که کشور ما در زمینه ی تولیدات داخلی بسیار ضعیف عمل کرده و همچنین در زمانی که کشور برای رفع این کمبودها به کشورهای متحد مانند چین و روسیه مراجعه می کرد، فریاد وطن فروشی بلند می شد و تجارت با کشورهای قدرتمندی مثل چین و روسیه را به تابو تبدیل می کرد. کَما این که در زمان عقد قراداد همگاری ایران و چین شاهد اعتراضات گسترده ای بودیم که با محتوای «کشور را به چین فروختند»، «جزیره ی کیش را به چین واگذار کردند», «چین و روسیه تمام تجارت ایران را در دست گرفتند» و امثالهم در میان مردم به وجود آمد و متاسفانه در این بین، این صحبت ها حتی از دهان برخی مسئولین و یا حتی انقلابیون کشور هم شنیده می شد. اکنون بسته شدن تنگه ی هرمز و بسته شدن مسیر حمل و نقل شرق به غرب جهان باعث شده تا همه متوجه طبل تو خالی اروپا و آمریکای شمالی، که سال هاست ادعای استقلال تجاری و تولیدی داشتند بشوند و تبلیغات گسترده ی رسانه ایشان، که در ذهن مخاطب ایرانی این طور القا می کردند که واردات محصولات و خدمات از کشورهای آسیایی نشانه ی ضعف مدیریتی و صنعتی ایران عزیزمان می باشد، خدشه دار شده است، زمان آن است که با تولید محتوای سیاسی اقتصادی، به مردم کشورمان در مورد فواید همکاری با کشورهای متحد توضیح داده شود تا در زمان لازم اپوزیسیون با ژست دلسوزی نتواند باعث ایجاد تفرقه بین مسئولین نظام و مردم شود. فقط برای نمونه دو مورد از این فواید را می توان مثال زد. در کشور فیلیپین که به نوعی تحت امر آمریکا می باشد و حتی به عنوان یکی از ایالات آمریکا در خارج از مرزهایش از آن یاد می شود، قراردادهای تجاری ساخت جاده ای در این کشور بدین گونه طراحی می شود که شرکت های چینی با تجهیزات پیشرفته، جاده های بسیار با کیفیت احداث کرده و در قبال هزینه های ساخت، حق دریافت چندین ساله ی عوارض آن جاده به آن ها اعطا می شود. یا در کشورهای بلوک شرق اروپا قراردادهای ساخت مسکن های اجاره به شرط تملیک با شرکت های چینی باعث ساخت هزاران مسکن با کیفیت برای شهروندانشان شده است. در این بین ساخت و سازها برای کشور مقصد ماندگار شده و شرکت خارجی هم از لحاظ مشارکت منفعت خود را می برد. فرصت های ایجاد شده در این جنگ برای آشتی ملی، شاید دیگر در هیچ برحه ی دیگری از تاریخ برای مسئولین نظام فراهم نشود تا اعتماد از دست رفته و ذهنیت آسیب دیده شان بازسازی شود. پس انتظار می رود تا با ساخت محتواهای فاخر در این زمینه و صحبت مستقیم مسئولین با مردم، با استفاده از امکانات صدا و سیما از این فرصت تا حد امکان استفاده شود.
