با تشکر از نویسنده محترم و راهکارهایی که ارایه شده. خیلی ممنون
سندرم «شما که جنگ ندیدید!»
چرا بعد از ۴۰ روز دلهره، در خانههایمان به زبان هم حرف نمیزنیم؟
گروه زندگی: آتشبس شده است. دیگر کسی نیمهشبها با صدای لرزش گوشی از خواب نمیپرد تا ببیند خبر فوری چیست. اما سکوتِ بعد از ۴۰ روز جنگ، سکوتِ آرامش نیست؛ سکوتِ خستگی است. در خانههای ما الان دو گروه روبهروی هم نشستهاند: پدر و مادرهایی که خاطره موشکبارانهای دهه ۶۰ را در ناخودآگاهشان دارند، و نسل زد (Z) و آلفایی که اولین بار است نفس کشیدنِ مرگ را از نزدیک حس کردهاند. مشکل اینجاست که این دو گروه، با هم حرف میزنند اما همدیگر را نمیفهمند. چرا؟ چون ما با پدیدهای به نام «تصادم تروماها» روبهرو هستیم. بزرگترین اشتباه نسل قدیم این است که فکر میکند نوجوان امروز جنگ را مثل او تجربه کرده است. پدرها و مادرها (نسل دهه ۵۰ و ۶۰) جنگ را «آنالوگ» تجربه کردند: صدای آژیر میآمد، چراغها خاموش میشد، به پناهگاه میرفتند و بعد از آژیر سفید، به زندگی برمیگشتند. اما بچههای امروز، در این ۴۰ روز، جنگ را «دیجیتال» و ۲۴ ساعته تجربه کردند. آنها در پناهگاه تاریک ننشستند؛ آنها در معرض بمبارانِ بیامانِ تصاویر، ویدیوهای تقطیع شده، شایعاتِ توییتر (ایکس) و کانالهای تلگرامی و پیامرسانهای مختلف بودند. نکته روانشناختی: مغز نسل جدید در این ۴۰ روز، حتی یک ثانیه هم «آژیر سفید» را تجربه نکرده است. پس وقتی نوجوان شما میترسد، نگویید: «اینکه چیزی نیست، ما هشت سال زیر بمباران بودیم!» تجربه او از نظر روانی، به مراتب فلجکنندهتر از تجربه شما در دهه ۶۰ است، چون مغز او زیر بار "Overload" (اضافهبار اطلاعاتی) له شده است.
تله خطرناک مسابقه رنج
مهمترین عاملی که الان گفتوگوی خانوادههای ایرانی را خفه کرده، مکانیسم دفاعیِ بزرگترهاست. وقتی دختر یا پسر ۲۰ ساله شما میگوید: «تو این ۴۰ روز حس میکردم هیچ آیندهای ندارم»، پدر یا پدربزرگ فوراً گارد میگیرد و میگوید: «شماها لوس شدید! زمان ما نه آب بود، نه برق، تو زیرزمین میخوابیدیم.»این جمله، شلیکِ تیرِ خلاص به ارتباط است. در روانشناسی به این میگویند «بیاعتبار کردنِ احساس». فرزند شما در آن لحظه به دنبال مسابقه دادن برای اینکه "چه کسی بیشتر زجر کشیده" نیست؛ او فقط میخواهد کسی تأیید کند که: «بله، حق داری، این روزها واقعاً ترسناک بود.»
چگونه یخ این خستگی را آب کنیم؟
حالا که سایه جنگ موقتاً کنار رفته، باید «بدن» و «روان» خانواده را از حالت آمادهباش خارج کنیم. این کار با نصیحت کردن درست نمیشود. این ترفندهای ملموس را امتحان کنید:بزرگترها! اعتراف کنید که شما هم ترسیدیدقدرتمندترین تکنیک برای باز کردن سر صحبت با نسل جدید، «اعتراف به آسیبپذیری» است. بچهها فکر میکنند شما سنگ هستید. یک شروع خوب سر میز شام: «با اینکه من قبلاً جنگ رو دیده بودم، ولی این بار یه ترس جدیدی داشتم. شبی که فلان اتفاق افتاد، تا صبح تپش قلب داشتم... تو اون شب چیکار میکردی؟»وقتی شما سپر «من قویام» را میاندازید، فرزندتان هم جرات میکند از کابوسهایش حرف بزند. پایان دادن به قانون نانوشته «اخبار آزاد» در خانهدر این ۴۰ روز، صدای اخبار تلویزیون یا ویدیوهای موبایل به موسیقیِ متن خانههای ایرانی تبدیل شده بود. حالا باید خانه را پس بگیرید. لازم نیست سمزدایی دیجیتال عجیب و غریب راه بیندازید. فقط یک قانون فیزیکی بگذارید: «از ساعت ۹ شب به بعد، حرف زدن از اخبار، چک کردن کانالها با صدای بلند و تحلیل سیاسی تو این خونه ممنوعه.» اجازه بدهید سیستم عصبی خانواده بعد از ۴۰ روز، فرقِ بین «خانه» و «خط مقدم» را بفهمد.احیای مراسمهای پیشپاافتاده مغز انسان تروماتایز شده (آسیبدیده از بحران)، با کارهای تکراری و به شدت معمولی آرام میشود. جنگ، روتینها را میکُشد؛ آتشبس باید آنها را زنده کند.بحثهای عمیق راه نیندازید. با هم ماکارونی درست کنید، با هم شیشه ماشین را تمیز کنید، یا بلیت یک فیلم کمدی بیمغز را بگیرید و با هم به سینما بروید. روانشناسی میگوید انجام دستهجمعیِ کارهای «عادی»، قویترین پیام را به ناخودآگاه میفرستد: «خطر گذشت، ما زندهایم و هنوز فردا وجود دارد.»
خلاصه کلام:در این روزهای آتشبس، دنبال مقصر، تحلیلگر یا قهرمان داستانهای گذشته نباشید. اعضای خانواده شما، همسنگرهای خستهای هستند که ۴۰ روز است درست نخوابیدهاند. فقط کافی است به جای مقایسه کردن دردهایمان، به هم حق بدهیم که ترسیده بودیم. همین یک قدم، نیمی از مسیر درمان است.#جنگ #نوجوان#تربیت_فرزند
11:59 - 24 فروردین 1405
8 پاسخ
@user170910098828925007815 ساعت پیشدر پاسخ بهنویسنده یه لحظه فراموش کرد در این ۴۰ روز اینرنت بین المللی قطع شده چجوری ما در مقابل پروگندا توییتر تلگرام ودیم ؟!؟ خود من که فقط فارس دنبال کردم چون بقیه جاها بسته است
@Nasim_shomal8 ساعت پیشدر پاسخ بهبنظرم حتی ماهایی که بزرگسالیم و جنگ ۸ ساله رو نبودیم هم همین ترس رو تجربه کردیم. خیلی مقاله خوبی بود👍من از وقتی آتش بس شده ترسم بیشتر شده از شروع مجدد جنگ و صدای انفجار و جنگنده.
@user1709312316158 ساعت پیشدر پاسخ بهبرای اولین بار یه متن بدرد بخور و واقعا مفید توی فارس نیوز؟ آخرالزمانه؟ 😂شوخی به کنار، واقعا متن مفیدی بود. تشکر از نویسنده
@Lalaland7 ساعت پیشدر پاسخ بهاز دو دستگی که به لحاظ تفکر سیاسی تو خانواده ها ایجاد شده هم حرف بزنید. از نسل هایی که به جون هم افتادن هم حرف بزنید. از تندروی های گذشته و الان هم بنویسید که چقدر مسبب دعواها بین خانواده ها شده. پدرمون درومد از بس حرف تو مغز دهه ی ۴۰ نرفت.
@user1775065121581 ساعت پیشدر پاسخ به وخروج فوری ایران از معاهده NPTمطالبهخروج فوری ایران از معاهده NPT
به نام خدا الَّذِينَ عَاهَدْتَ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي كُلِّ مَرَّةٍ وَهُمْ لَا يَتَّقُونَ، فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِي الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ، وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ عَلَىٰ سَوَاءٍ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْخَائِنِينَ همان کسانی که از ایشان پیمان گرفتی، ولی هر بار پیمان خود را می شکنند و هیچ پروا نمی کنند. پس اگر در جنگ بر آنان دست یافتی با {تاختن بر} آنان کسانی را که پشت سر آنهایند متفرق ساز، باشد که عبرت گیرند. و هرگاه از قومی بیم خیانت {در پیمان} داشتی، {تو هم} به گونه ای برابر پیمانشان را لغو کن، چرا که خداوند خائنان را دوست ندارد. (آیات 56 – 58 سوره انفال) مردم ایران با توجه به اظهارات خصمانه و غیرمسئولانه رافائل گروسی، رئیس آژانس بینالمللی انرژی اتمی، که در آن شیطان بزرگ آمریکا و رژیم کودک کش صیهونی اسرائیل را به استفاده از سلاح هستهای علیه حقوق و تأسیسات هسته ای ایران تشویق کرده است، از نهادهای تصمیمساز و مجلس شورای اسلامی ایران درخواست خروج فوری ایران از معاهده NPT را دارند. ما بر این باوریم تداوم همکاری با آژانسی که هیچگاه توانایی لازم از ممانعت و محکومیت اقدامات جنایکارانه و خطرناک دشمنان مان را ندارد؛ نه هوشمندانه است و نه عاقلانه. و بایستی یادآور شد که خروج از NPT به معنای دنبال کردن سلاح هستهای نیست زیرا ما مردمان ایران زمین پیرو اعتقادات مذهبی مان و فرمایشات رهبر شهیدمان هیچگاه دنبال سلاح هسته ای نبودیم، بلکه هدف جلوگیری از جاسوسیهای آمریکا و اسرائیل تحت پوشش بازرسان آژانس است. مردم ایران تا زمانی که آژانس از حقوق فناوری صلحآمیز هستهای ایران به طور کامل و بیقید و شرط حمایت نکند، خواهان عدم همکاری با آژانس بین المللی اتمی هستند. امید است این مطالبه به حق و قانونی ما مردم ایران هر چه زودتر مورد توجه و اجرا بگردد.
خبرگزاری مجلس شورای اسلامی، وزارت امور خارجه، مجمع تشخیص مصلحت نظام، مجلس شورای اسلامی، هیئت دولت
100گزارش از مطالبه1000پیگیری از مسئول مربوطه
