حذف چهار صفر از پول ملی، اگرچه از نظر ظاهری ممکن است برای افکار عمومی جذاب باشد و حتی این تصور را ایجاد کند که ارزش پول یک شبه چند هزار برابر میشود، اما در واقعیت اقتصادی هیچ تغییری در قدرت خرید مردم ایجاد نمیکند. این اقدام، اگر بدون اصلاحات ساختاری در نظام بانکی، کنترل نقدینگی، مهار تورم و تقویت تولید ملی صورت گیرد، صرفاً یک جراحی ظاهری است که حتی میتواند هزینههای اجرایی سنگینی بر دوش کشور بگذارد. تجربه کشورهایی مانند ترکیه، برزیل و روسیه نشان داده که حذف صفر تنها زمانی موفق بوده که در کنار آن، سیاستهای پایدار ضدتورمی و انضباط مالی اجرا شده است. دشمنان ایران نیز با سوءاستفاده از این تصمیمات شکلی، تلاش میکنند ناکارآمدی اقتصادی را پررنگ کرده و اعتماد عمومی را تضعیف کنند، در حالی که اصل ماجرا به توان تولید داخلی، کاهش وابستگی به دلار و مقابله با تحریمها برمیگردد. به تعبیر رهبر انقلاب، «راه علاج اقتصاد، توجه به ظرفیتهای داخلی است نه چشم دوختن به بیرون». اگر دولت بخواهد این طرح را واقعاً به سود مردم اجرا کند، باید همزمان با آن، مهار تورم، اصلاح نظام مالیاتی و حمایت هدفمند از تولید را در دستور کار قرار دهد تا این تغییر تنها یک تعویض تابلو نباشد بلکه مقدمهای برای ثبات و رشد اقتصادی پایدار شود.