در نبردی که فراتر از یک پرونده حقوقی است، ترامپ و مرداک به نماد دو جبهه متخاصم در آمریکا تبدیل شدهاند: یکی رئیسجمهوری که با شعار «افشای فساد» به قدرت بازمیگردد، و دیگری، امپراتور پیر رسانهای که دهههاست دستور کار افکار عمومی را شکل میدهد. ورود نام ترامپ به حواشی پرونده تاریک جفری اپستین، عملاً او را از جایگاه مدعی افشاگر، به موقعیت متهمی محتمل سوق داده و رسانههای مخالف با زیرکی این تقابل را تشدید کردهاند.این جدال نشان میدهد که پرونده اپستین نهفقط یک موضوع جنایی، بلکه اهرمی سیاسی برای حذف چهرههای مزاحم در ساختار قدرت آمریکاست. ترامپ که پیشتر وعده انتشار اسناد را داده بود، حالا با سکوت نهادهای فدرال و پنهانکاری وزارت دادگستری، از پشتصحنه فساد ساختاری آمریکا باخبر شده، اما بهجای افشاگری، در باتلاق سیاسیـرسانهای گیر افتاده است.بیانات رهبری که فرمودند: «آزادی بیان در غرب فقط تا جایی است که منافع نظام سلطه به خطر نیفتد»، امروز در رفتار مرداک و تیمش مصداق دارد. والاستریت ژورنال نهتنها حقیقت را سانسور میکند، بلکه با روایتسازی جعلی، قربانی را به جای متهم مینشاند.آیا ترامپ قربانی سازوکار ناپیدای اپستین است یا همدست آن؟ هرچه هست، سکوت دولت آمریکا درباره فهرست مشتریان اپستین، و حذف اسناد، تنها یک معنا دارد: «قدرت پنهان» همچنان فعال است.
23:55 - 10 مرداد 1404
1072 بازدید