(( سِهگام تا روشنایی ))ای همشهری گرامی، ای برگ گل از بوستان شیراز،سه راه آوردم، نه از خاک، که از آسمان:راهی برای روح، که چون باد سبکبال شود،راهی برای روان، که آرام گیرد چون دریا،و راهی برای جسم، که در سلامت، خادم جان گردد.سه چیز را با حرمت برداریم:قدم بر سبیل راستی،…نمایش بیشتر
شعر گرامیداشت هفته سعدی شیرازی
(( به مهر سعدی )) جهان ز یک دل روشن شود، نه از صد چراغ،اگر صفا نبود، کجا رسد دل به باغ؟دلِ شکسته چراغِ شبانِ تنهاییست،که نور میچکد از سینهاش چو ماهِ بلاغ.نه رنگ و نام، نه نَسَب، نه زر، نه لباس،دلی که مهر ندارد، بود تهی ز فراغ.کسی که چشم محبت گشود بر عالم،ز جانِ خویش گذشت و رسید بر اوجِ باغ.زبان اگرچه جدا، ولی دلِ آدمی،یکیست با همه عالم، به مهر بیپردهگانتو را که در دل ما خانه کردهای ای سعدی،نهفتهای و بلند، چو رازِ شعر و چراغ.فریدران در خویشتنِ خویش، غریبه گشت،که یافت در تو نشانی ز جان و رسمِ ایاغ.فریدارن = فرید کیومرثیان ۱ اردیبهشت ۱۴۰۴ روز بزرگداشت سعدی شیراز
10:01 - 2 اردیبهشت 1404