۱. به نظر میرسد که با جنگ سنگینتر و سهمگینتری روبرو هستیم. اگرچه ایران همچنان دست بالاتر را در اختیار دارد اما فرصتی که تفاهمنامهی اسلامآباد برای آمریکا ایجاد کرد، برخی از ایرادات و خلاءهای واشنگتن برای آسیب بیشتر به ایران را برطرف کرد؛ از ایجاد اجماع جهانی برای بازگشایی تنگهی هرمز تا کسب مجوز استفاده از پایگاهها و تجهیزات متحدان اروپایی به طور ویژه بریتانیا. ۲. ابزار اصلی ایران برای زمینگیر کردن آمریکا، مسالهی نفت است. قیمت نفت را میتوان در حکم چشم اسفندیار بزرگترین و افسانهایترین ارتش تاریخ بشریت دانست. در دور پیشین جنگ، فقط با مسدود شدن تنگهی هرمز قیمت نفت به حوالی ۱۲۰ دلار رسید و رو به صعود هم بود اما حالا و در آستانهی دور جدید جنگ، بابالمندب هم تقریبا مسدود شد تا "اثر تفاهمنامهی اسلامآباد" خنثی شود و روند افزایش قیمت نفت ادامه پیدا کند.۳. بیانیههای دیروز دستگاهها و مقامات نظامی به همراه بیانیهی امروز سبزپوشان مشخص کرد که ایران متوجه نیت طرف آمریکایی از پیشنهاد آتشبس شده و دیگر قرار نیست خطای تفاهمنامهی اسلامآباد تکرار شود. لفظ "آتشبسهای فریبنده" که در بیانیهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بر آن تاکید شده، یک راهبرد دقیق و مطمئن را برای تامین منافع ملی مطرح میکند که بسیار امیدوارکننده است.
۴. گزارهی غلط "به هر حال هر جنگی باید با مذاکره به پایان برسد" باید هر چه زودتر از راهبرد عملیاتی ساختار سیاسی ایران کنار گذاشت شود. تنها مسیر ممکن برای تامین منافع ملی کشورمان در شرایط کنونی، پیروزی در این جنگ و وادار کردن متجاوز به ترک معرکه است. راهبرد جدید ایران در این جنگ جدید، باید اخراج آمریکا باشد؛ نه ایجاد پنجرهی خروج برای آمریکا. اتخاذ این راهبرد و عملیاتی کردن آن، ضمن تحکیم و تثبیت جایگاه امنیتی تهران در غرب آسیا، موجب گشایشهای اقتصادی گسترده در تعاملات منطقهای و بینالمللی نیز خواهد شد.
00:45 - 2 مرداد 1405