چرا مستمری مردان به همسر می‌رسد، اما مستمری زنان نه؟

همیشه از تبعیض بین زن و مرد سخن گفته شده و بسیاری تصور می‌کنند که این تبعیض همواره به ضرر بانوان بوده است. قانون‌گذار نیز در سال‌های اخیر تلاش کرده تا قوانینی که در آن‌ها به زنان اجحاف شده بود را اصلاح کند. اما به نظر می‌رسد که در حال حاضر، کفه‌ی ترازوی عدالت در برخی موارد به نفع زنان سنگینی می‌کند. به عنوان نمونه، اگر مردی حقوق‌بگیر فوت کند، همسر او تا پایان عمرمستمری دریافت می‌کند، در حالی که مردان از حقوق بازماندگان همسر خود بهره‌ای نمی‌برند. یا با وجود اینکه میانگین طول عمر زنان از مردان بیشتر است، آن‌ها زودتر از مردان بازنشسته می‌شوند. همچنین فرزندان پسر پس از رسیدن به سن هجده سالگی از دریافت مستمری پدر محروم می‌شوند، در حالی که دختران تا زمان ازدواج یا اشتغال، مستمری دریافت می‌کنند. از سوی دیگر، مردان دو سال از عمر خود را صرف خدمت سربازی می‌کنند، در حالی که زنان از این تکلیف معاف هستند. با توجه به چنین مواردی، شاید بهتر باشد قانون‌گذاران محترم مراقب باشند که در اصلاح نابرابری‌های گذشته، دچار افراط نشده و از آن‌ سوی بام عدالت فرو نیفتند. چرا که عدالت واقعی، نه در برتری جنسیتی، بلکه در رعایت انصاف و توازن برای همه افراد جامعه است.