کریدور نتانیاهو "وعده‌ای که به آرزوی محال" تبدیل شد

جنگ کنونی رژیم صهیونیستی با ایران که با هدف "ایجاد امنیت" برای طرح کلان کریدور هند-خاورمیانه-اروپا (IMEC) آغاز شد، در عمل این پروژه را به بزرگ‌ترین بازنده راهبردی منطقه تبدیل کرده است. آنچه بنیامین نتانیاهو به عنوان پیش‌شرط تحقق یک کریدور تاریخی مطرح می‌کرد، اکنون به عامل اصلی فلج‌شدن زیرساخت‌ها، فروپاشی اعتماد میان شرکای کلیدی و تشدید اختلافات راهبردی میان تل‌آویو و واشنگتن بدل شده است.۱. ادعا و واقعیت؛ تناقض محور راهبرد نتانیاهومقامات اسرائیلی تداوم جنگ را "خنثی‌سازی تهدید ایران" و زمینه‌سازی برای مسیر تجاری حیفا به اروپا معرفی می‌کنند. اما واقعیت میدانی نشان می‌دهد: توقف کامل زیرساخت‌ها: پروژه‌های ریلی کلیدی در عربستان و امارات که حلقه اتصال کریدور بودند، از سال ۲۰۲۵ متوقف شده‌اند.· هدف قرار گرفتن مسیرها: تنگه هرمز به خط مقدم درگیری تبدیل شده و بیمه حمل‌ونقل منطقه‌ای را بیش از ۱۰۰ درصد افزایش داده است.· تغییر اولویت منطقه: تمرکز کشورهای عربی از "توسعه اقتصادی" به "بقای نظامی" تغییر یافته است.نکته کلیدی: کریدوری که قرار بود نماد صلح و همگرایی اقتصادی باشد، امروز در آتش جنگی سوخته که به نام تأمین امنیت آن شعله‌ور شد.. هند در تنگنای دیپلماتیک؛ فروپاشی حلقه شرقی کریدورهند به عنوان یکی از سه ضلع اصلی IMEC، اکنون در سخت‌ترین فشار دیپلماتیک دوران خود قرار دارد:· وابستگی انرژی دهلی نو به ایران و حضور میلیون‌ها نیروی کار هندی در خلیج‌فارس، دهلی نو را به "گروگان" منازعه تبدیل کرده است.·
نزدیکی عملیاتی هند به اسرائیل در طول جنگ، اعتماد تهران را از بین برده و عملاً پروژه راهبردی بندر چابهار را به حاشیه رانده است.· نتیجه: شرکای جنوبی کریدور، اکنون بیش از آن که به دنبال تکمیل IMEC باشند، به دنبال مدیریت خسارات ناشی از جنگ هستند.۳. شکاف آمریکا-اسرائیل؛ دو راهبرد متضاد برای پایان بحرانیکی از مهم‌ترین پیامدهای جنگ برای آینده کریدور، اختلاف راهبردی میان واشنگتن و تل‌آویو است:آمریکا (ترامپ) اسرائیل (نتانیاهو)دنبال مدل "ونزوئلا"؛ تغییر رهبری ایران بدون نابودی کامل ساختار قدرت دنبال استراتژی "علف‌زنی"؛ تضعیف مستمر و تداوم جنگ برای بقای سیاسی داخلینیاز به دسترسی به منابع و ثبات برای بازگشت به کریدور مخالف هرگونه ثبات پایدار که ممکن است فشارها برای پایان جنگ را افزایش دهدتحلیل: تا زمانی که این دوگانگی حل نشود، حتی در صورت آتش‌بس، اعتماد لازم میان بازیگران منطقه برای احیای یک پروژه عظیم زیرساختی شکل نخواهد گرفت.جمع‌بندی: طرح IMEC که قرار بود میراث اقتصادی نتانیاهو و رقیبی برای کمربند و جاده چین باشد، امروز:1. از نظر فیزیکی: با تخریب زیرساخت‌ها و افزایش ریسک امنیتی غیرقابل اجرا شده است.2. از نظر سیاسی: به دلیل انزوای اسرائیل و کاهش اعتماد شرکای عربی و هندی، فاقد ضمانت‌های اجرایی است.3. از نظر راهبردی: قربانی تضاد منافع میان آمریکا و اسرائیل شده است.پیام نهایی: جنگ، نه تنها راه را برای کریدور هموار نکرد، بلکه ثابت کرد که بزرگ‌ترین مانع تحقق IMEC، خود رویکرد امنیتی‌محوری است که بر مبنای آن تعریف شده بود. بازگشت به این طرح، با بازتعریف اعتماد منطقه‌ای امکان‌پذیر خواهد بود که آن هم در افقی نامشخص و دور از دسترس به آرزویی محال تبدیل شده است.
19:37 - 10 فروردین 1405

1 بازنشر1 واکنش
119٫8k بازدید