شهیده‌ای که با نمازش، سند بهشت را امضا کرد
شهیده «فاطمه قنبری» یکی از چراغ‌های همیشه روشن است. او که در سنگر خدمت به مردم به شهادت رسید، ثابت کرد ایثار فقط در میدان نبرد معنا نمی‌یابد؛ هرکجا که نیت خالص و خدمت صادقانه باشد، آنجا میدان جهاد است.
خبرگزاری فارس_اراک: در سکوت مهربان سالن رنگارنگ ماهور و در لحظه‌ای که جان‌ها منتظر شنیدن صدایی از جنس خاطره بود، صدای پای کسی شنیده شد که رفت…تا بماند.روایت آغاز شد: قصهٔ همان رفته‌های ماندگار، روایتی که از پشتِ اشک‌های نچکیده و دلِ پرغصّه، اما با قلبی مالامال از افتخار، برای اولین بار در جمع بانوان استان مرکزی از زبان جاری شد.این روایت، داستانِ یک شهیده نیست؛ داستانِ یک «خواهرِ شهیده» است…خواهری که هنوز پس از ماه‌ها،بوی بهشت را در کلامش حس می‌کنی،و آتش عشق را در سوز نگاهش.او از فاطمه می‌گوید؛ خواهرش_ از دختری از دیار دلیجان، که در زندان اوین نه با سلاح، که با «خدمت» جنگید و در جنگ دوازده‌روزه با تکه‌های پیکرش چراغ‌راهنما شد.با صلابتی خاص از همان جنس خواهر شهیده، می‌گوید: "خون شهدا چراغ راه ماست…تا یادشان زنده است، امید و غیرت در این سرزمین خاموش نمی‌شود."حالا این روایت، این صدا، این اشک و امید، به شما می‌رسد…تا بدانید آرامش امروزتان، با نفس‌های آخرِ دیروزی‌ها خریداری شده…من راوی این روایتم و می‌نگارم آنچه در این سکوت مهربان از گلوی خواهر شهیده بر جانم نشست."گاهی چراغی در تاریکی روشن می‌شود که نه‌تنها راه را نشان می‌دهد، بلکه گرمای وجود را زنده می‌کند. این چراغ، یاد شهیدان است؛ کسانی که با خون پاکشان، نور امید را در این سرزمین روشن نگه داشته‌اند. تا وقتی نامشان بر زبان‌ها جاری است، تا وقتی در قلب‌ها می‌تپند، غیرت و عشق در ایران اسلامی خاموش نخواهد شد.شهیده «فاطمه قنبری» یکی از همین چراغ‌های همیشه روشن است. او که در سنگر خدمت به مردم به شهادت رسید، ثابت کرد ایثار فقط در میدان نبرد معنا نمی‌یابد؛ هرکجا که نیت خالص و خدمت صادقانه باشد، آنجا میدان جهاد است.
فاطمه متولد سال ۵۸ و اهل دلیجان، تحصیلاتش را تا دیپلم در همین شهرستان گذراند.پس از آن، به تهران رفت تا به عنوان مربی و مراقب در زندان اوین مشغول کار شود، در کنار کار، درسش را ادامه داد و در رشته مددکاری اجتماعی لیسانس گرفت و در بخش اداری زندان مشغول خدمت شد.فاطمه، مهربان، دلسوز، مردم‌دار، خوش‌اخلاق، خنده‌رو و متواضع بود، هیچ‌گاه از کمک به دیگران دریغ نمی‌کرد و این کمک‌ها نه از روی توانایی، بلکه از ایمان عمیقش سرچشمه می‌گرفت. برایش فرقی نمی‌کرد غریبه باشد یا آشنا؛ هرکس نیاز داشت، بی‌منت یاری می‌کرد، وابستگی به مقام و دنیا نداشت و ایمان استواری به خدا داشت. همیشه می‌گفت: «نگران من نباشید، هرجا باشم، خدا با من است.»حتی در سفرها، به‌ویژه سفر اربعین که تنها می‌رفت، وقتی نگرانی خانواده را می‌دید، می‌گفت: "من خدا را دارم، نگران نباشید" با مردم، همسایه‌ها و همکارانش چنان رفتار می‌کرد که پس از شهادتش، همه می‌گفتند: "فاطمه فقط خواهر شما نبود، خواهر همهٔ ما بود."او بسیار مقید به فرائض دینی بود؛ نماز، روزه و نماز اول وقت. حتی در تماس‌های تلفنی، اگر متوجه می‌شد مخاطبش نمازنخوانده، می‌گفت: "برو اول نمازت را بخوان."خط را قطع می‌کرد. همیشه با وضو بود و در هر شرایطی حتی در حین کوهنوردی در دامنه کوه جایی برای نماز پیدا می‌کرد تا نماز بخواند.نمازهایش را در مسجد می‌خواند و معتقد بود «حضور در مسجد جز عمر محسوب نمی‌شود.»فاطمه عاشق اهل‌بیت بود؛ به‌ویژه امام رضا(ع). در ماه‌های محرم و صفر، خانه را سیاه‌پوش می‌کرد و تا آخر این ایام، لباس مشکی می‌پوشید.
حتی در آخرین عید غدیر قبل از شهادتش، با وجود شرایط سخت، گفت: "جشن نمی‌گیرم، ولی مراسم برپا می‌کنم." هرسال برای اربعین به کربلا می‌رفت و عید قربان کربلا رفت، اما اربعین امسال از آسمان با بال‌هایش به کربلا پرواز کرد.در روزهای پرالتهاب جنگ، وقتی نگرانی همه را فراگرفته بود، فاطمه به شهرستان آمده بود. پنج‌شنبهٔ آخر، با هم بودیم. به من گفت: "می‌خواهم برگردم".» گفتم: "نرو، بمان." اما او با ایمان راسخش پاسخ داد: "نه، باید بروم." رفت و در محل کارش زندان اوین بر اثر حمله موشکی به شهادت رسید.
شهادت فاطمه به ما آموخت که شهید شدن فقط در میدان جنگ نیست؛ بلکه در طریقی از زندگی است که با اخلاص، صداقت و خدمت به دیگران آمیخته باشد. او با خون پاکش چراغی روشن کرد تا بدانیم عزت و استقلال با فداکاری به دست می‌آید، نه با سخن. اگر امروز در آرامش نفس می‌کشیم، به پاس آخرین نفس‌های شهیدان است.یاد شهیده فقط یک خاطره نیست، یک مسئولیت است. مسئولیتی برای ادامهٔ راهشان، برای ایستادگی در برابر ظلم، برای خدمت به مردم. باشد که خداوند به ما توفیق دهد تا راه شهدا—به ویژه شهیده فاطمه قنبری—را درست بشناسیم و در مسیر عشق و ایثار گام برداریم.خون شهدا چراغ راه ماست، به گفته خواهر شهیده تا یادشان زنده است، امید و غیرت در این سرزمین خاموش نمی‌شود.#شهیده_فاطمه_قنبری#زندان_اوین
13:52 - 21 آبان 1404
2 بازنشر
3611 بازدید