به شعار نه شرقی و نه غربی جمهوری اسلامی برگردیم و آن را تببین کنیم
کلیدی ترین و مبنای انقلاب ۵۷ شعار شعار نه شرقی و نه غربی جمهوری اسلامی بود. مفهوم اصلی نه به شرق و نه به غرب این بود که تحت استعمار این دو قطب غرب و شرق قرار نگیریم. مستعمره شدن توسط هر قطبی باعث میشود که کل منابع مادی و انسانی و نیروی فعال و منابع زیرزمینی کشور تحت اختیار آنها قرار گرفته و در راستای اهداف آنها هزینه شود. جایگاه ما در این چند دهه بعد این شعار در کجاست؟ از وضعیت فعلی ما چه کشورهایی سود کردند و چه کشورهایی ضرر کردند ؟ آیا مسوولان ما به این شعار پایبند بودند؟ آیا حمایت ابرقدرت از کشور ضعیف تر آنرا تحت الحمایه کردن کشور است یا مستعمره کردن آن؟ به نظر میرسد وقت آن رسیده بازبینی کنیم ببینیم در کجای ساختار جهانی قرار گرفتیم؟ شعار نه شرقی و نه غربی یعنی منافع خودمان را در نظر بگیریم نه منافع غرب و شرق را. همانطور که غرب در طول تاریخ چه بر سر ما آورده شرق هم در طول تاریخ و حتی تاریخ معاصر چه بر سر ما آورده. نه قدرت شرقی و نه قدرت غربی فکر ما نیستند و فقط برای منافع خودشان هستند و کشور را در راستای اهداف خودشان هدایت میکنند. هنر تعادل بین این دو قدرت و دو قطب شرق و غرب هنر مسوولان خواهد بود و جایی که هر کدام از این قدرت ها چتر کامل بر سر کشور اندازند کشور به سوی تک قطبی شدن خواهد رفت که نتیجه آن کاملا مشخص است. تعامل و دوستی البته دوستی در حد سیاسی و بر اساس اصول منافع ملی بر قرار باشد تا ضعف در هر کفه باعث چیره شدن و علیه کردن کفه دیگر بر کشور نشود. در خواست دارم تا این مورد توسط مسوولان و خبرگزاری ها و استادان مورد بررسی و تحلیل قرار گیرد و برای مردم تببین گردد. در ضمن از جناب آقای پزشکیان تشکر میکنم در حال بستن گلوگاه های فساد هستند که نشان دهنده عزم قوا در بهبود وضعیت کشور است.
شورای سران قوا، خبرگزاری ها، مجلس و دولت جمهوری اسلامی ایران، رئیس جمهور، وزیر خارجه
