ریشهایش را که زدند، خجالت میکشید برود خانه
در روزهای اواخر خرداد سال ۱۳۴۲ (۶۳ سال قبل) آقا سیدعلی با گامهایی تند و دلی لبریز از شرم بابت محاسن تراشیدهشده، مسیر زندان تا خانه را طی کرد؛ منتظر ملامت والدین بود، اما یک فنجان چای و جملهای غیرمنتظره از سوی مادری صبور، سوختِ موتور مبارزهای شد که تاریخ ایران را به پیش و پس از خود تقسیم کرد.
