معلم توانمند و همه فن حریف (بخش دوم)علی #اشرف_اسلامی ؛ مدرس و مربی ای که کلاس درسش را به «کارگاه دنیا» تبدیل کرده است!مقدمه کوتاه:اگر به شما بگویند معلم فرزندتان، پیش از تدریس در مدارس و آموزشگاه ها، در کشور های مختلفی زندگی کرده، در شرکت های بینالمللی کار کرده، مخترع و ایده پرداز است، عکاسی میکند، مهارتهای رزمی و نظامی بلد است و حتی بردگیم طراحی میکند، خلاصه اینکه همه فن حریف است؛ چه واکنشی خواهید داشت؟ باورکردنی نیست؟ اما این دقیقاً توصیف علی اشرف اسلامی است؛ معلمی که مسیر زندگیاش را از تجارت بینالملل، مدیریت و کار های دیگر به سمت کلاس درس کودکان کج کرد تا به قول خودش، «دانش آموزان را برای زندگی در دنیای واقعی آماده کند».در گفتوگویی صمیمی با این معلم، مربی و مدرس همهفنحریف، از فلسفهی منحصر به فردش در آموزش تا مهارت های دیگر و زندگی ایشان گفتیم؛ مصاحبهای که بیشتر شبیه به تماشای یک فیلم پرماجراست!بخش اول خبر: https://farsnews.ir/ILIYA_IR/1757659352664707304
معلم توانمند و همه فن حریف(بخش اول)علی اشرف اسلامی؛ مدرس و مربی ای که کلاس درسش را به «کارگاه دنیا» تبدیل کرده است!مقدمه کوتاه:اگر به شما بگویند معلم فرزندتان، پیش از تدریس در مدارس و آموزشگاه ها، در کشور های مختلفی زندگی کرده، در شرکت های بینالمللی کار کرده، مخترع و ایده پرداز است، عکاسی میک…نمایش بیشترنمایش گزارش
خبرنگار: آقای اشرف اسلامی، با توجه به تسلط شما به زبان چینی و زندگی در کشور ها و فرهنگهای مختلف، چطور این تجربه را وارد کلاس درس میکنید؟ آیا دانشآموزان هم با زبان و فرهنگ چین آشنا میشوند؟علی اشرف اسلامی: قطعاً! من معتقدم یادگیری یک زبان جدید، دریچهای به یک دنیای کاملاً تازه است. در کلاسهای غیر زبان چینی هم گاهی به بهانههای مختلف، چند کلمه کلیدی چینی را به بچهها یاد میدهم؛ مثل سلام کردن، یا شمارش اعداد. همین کلمات ساده، برایشان مثل یک بازی جذاب است. گاهی حتی با هم چای چینی دم میکنیم و در حین آن درباره آداب و رسوم و افسانههای قدیمی چین صحبت میکنم. این کار نه تنها دید آنها را به جهان گستردهتر میکند، بلکه به آنها میآموزد که تفاوتهای فرهنگی چیزی برای ترسیدن نیست، بلکه فرصتی برای یادگیری و لذت بردن است. حتی به آنها یاد میدهم که اسم خودشان را به خط چینی بنویسند که همیشه با هیجان زیادی همراه است!خبرنگار: سابقه کار در شرکتهای داخلی و خارجی و همچنین مهارتهای فنی و مدیریتی شما واقعاً قابل توجه است. چگونه این تجربههای جهان واقعی را به دانشآموزان منتقل میکنید؟علی اشرف اسلامی: مثلا من در برخی کلاس ها؛ کلاس درس را به یک شرکت کوچک تشبیه میکنم. برای اجرای یک پروژه، از بچهها میخواهم که گروهبندی شوند، برای خودشان سمت انتخاب کنند (مثلاً مدیر پروژه، طراح، بازاریاب، حسابدار پروژه و...)، یک برنامهریزی و بودجه بندی کوچک داشته باشند و در نهایت محصول نهایی را ارائه دهند. اینجا دقیقاً همان جایی است که تجربه کار در شرکتهای مختلف به کمکم میآید.
به آنها یاد میدهم چگونه ایدههایشان را عملی کنند، چگونه با هم تعامل داشته باشند و حتی چگونه از شکستهایشان گزارش بنویسند و درس بگیرند. میخواهم بدانند درسها فقط برای نمره نیست، بلکه برای ساختن چیزی است که در دنیای بیرون کاربرد دارد.خبرنگار: شما نویسنده چندین کتاب هستید. آیا دانشآموزان در فرآیند نوشتن یا ایدهپردازی کتابهای جدید به شما کمک میکنند؟علی اشرف اسلامی: این بهترین بخش ماجراست! بچهها گاهی بهترین ایدهها را دارند. من اغلب ایدهها و داستانهای خودشان را در کلاس جمعآوری میکنم. حتی گاهی از آنها میخواهم برای یک فصل از یک کتاب، نقاشی بکشند یا داستانی بنویسند. این کار به آنها حس مالکیت و اعتماد به نفس فوقالعادهای میدهد. وقتی ببینند ایدههای کوچک آنها میتواند به یک کتاب واقعی تبدیل شود، این پیام را القا میکنند که من هم میتوانم تولید کننده، سازنده و مفید باشم. این فرآیند، از هر درسی درباره نویسندگی، مؤثر تر است. یک نکته جالب که یادم افتاد، اولین جمله کتاب دبستان چین “我做” است، یعنی من میسازم. چینی ها از همان اول کودکان را تشویق میکنند تولید کننده باشند تا مصرف کننده.خبرنگار: در مورد مهارتهای نظامی و دفاع شخصی که اشاره کردید، کمی بیشتر توضیح میدهید؟ آموزش این مهارتها به کودکان چگونه است و بر چه اهدافی تمرکز دارید؟
علی اشرف اسلامی: قطعاً. من اصول پایهای دفاع شخصی، کار با نانچیکو، چوب و اسلحه و اصول ایمنی و آگاهی از محیط را به صورت کنترلشده و کاملاً ایمن آموزش میدهم. هدف اصلی من هرگز خشونت نیست. برعکس، هدف اصلی، تقویت اعتماد به نفس، انضباط فردی، کنترل خشم و یادگیری هنر خودکنترلی است. به بچهها یاد میدهم که قدرت بدنی و مهارتهای رزمی، برای محافظت از خود و دیگران، در شرایط ضروری است و بزرگترین پیروزی، اجتناب از درگیری است. این تمرینات به شدت به تقویت تمرکز، هماهنگی عصب و عضله و روحیه ورزشکاری و پهلوانی آنها کمک میکند.خبرنگار: آقای اشرف اسلامی، خارج از فضای آموزشی و کلاس درس، برای تفریح و پر کردن اوقات فراغت معمولاً چه کارهایی انجام میدهید؟علی اشرف اسلامی: (با لبخند) من هم مثل بقیه آدمها نیاز به تفریح دارم! ولی خب شاید تنوع کارهایم کمی زیاد باشد. تماشای مستند و فیلمهای خوب یکی از علاقهمندیهای من است. عاشق کتاب خواندن هستم، مخصوصاً کتابهایی که مرزهای دانش را جابهجا میکنند. گاهی هم برای حفظ سرعت عمل و هماهنگی چشم و دست، بازیهای کامپیوتری و موبایلی انجام میدهم. یکی دیگر از علاقه مندی هایم، بازیهای فکری و رومیزی(بردگیم) است. علاوه بر این، برای حفظ سلامت جسم،کوهنوردی، طبیعتگردی با خانواده، پیاده روی، دوچرخه سواری، شنا و ورزش های مختلف را در برنامه هایم دارم. به نظرم یک ذهن سالم در یک بدن سالم معنا پیدا میکند. همچنین روح انسان هم مانند جسم، نیاز به سلامتی دارد که بخشی از آن با قرآن، دعا و نماز تأمین میشود.
خبرنگار: چه جالب! دقیقاً در مورد بازیهای فکری صحبت کردید؛ من خودم چند عدد بازی فکری در خانه دارم. شما به عنوان یک طراح و علاقهمند، چند عدد بازی فکری دارید؟ علی اشرف اسلامی: (با شوخی) اگر بخواهم صادقانه بگویم، فضای خانه ما گاهی بیشتر شبیه یک موزه خصوصی است! در حال حاضر مجموعه من شامل حدوداً ۴۰۰ عنوان بازی مختلف از سراسر دنیا است. هر کدام از این بازیها نه تنها یک سرگرمی، بلکه یک منبع آموزشی و الهامبخش برای طراحی ایدههای جدید من هستند.خبرنگار: (با تعجب) اوه! ۴۰۰ عنوان! این واقعاً فوقالعاده است! قطعاً این مجموعه یکی از بزرگترین مجموعههای شخصی در ایران است.خبرنگار: با این حجم از فعالیت و مشغله، ارتباط شما با دانشآموزان در خارج از ساعت مدرسه چگونه است؟ آیا محدود به فضای آموزشی میشود؟علی اشرف اسلامی: به هیچ وجه! یکی از ارزشمندترین بخشهای کار برای من، همین ارتباط مستمر و صمیمی با دانشآموزان است. کلاس درس برای ما فقط یک فضای فیزیکی نیست، بلکه شروع یک رابطه است. من با بسیاری از دانشآموزان و حتی فارغ التحصیلانم در خارج از مدرسه نیز در ارتباط هستم. آنها میدانند که همیشه میتوانند برای مشاوره، راهنمایی، یا حتی گفتگوی دوستانه به من مراجعه کنند. گاهی برای حل یک چالش برنامهنویسی، گاهی برای انتخاب رشته دانشگاهی، و گاهی فقط برای یک گفت و گوی ساده درباره یک کتاب، فیلم یا بازی. این ارتباط ادامه دار برای من بسیار مهم است؛ زیرا نشان میدهد که نقش یک معلم تنها انتقال دانش نیست، بلکه همراهی در مسیر رشد فردی است. من به عنوان یک مربی، خود را مسئول موفقیت آنها حتی پس از ترک مدرسه میدانم.
خبرنگار: به عنوان کسی که خودش یک دانشآموز مادامالعمر است، مهمترین درسی که دوست دارید دانشآموزانتان از کلاس زندگی شما با خود ببرند، چیست؟علی اشرف اسلامی: (پس از کمی تفکر) اگر بخواهم تنها یک درس را انتخاب کنم، این خواهد بود: همیشه به دنبال یادگیری مهارتهای جدید باشید.این تنها یک شعار نیست، بلکه یک فلسفه زندگی است. من به بچهها میگویم که جهان مانند یک کتاب بزرگ است، و اگر فقط به یک صفحه از آن بسنده کنید، هرگز ثروت واقعی دانش و تجربه را درک نخواهید کرد. مهم نیست که چه مهارتی باشد، از فهم مفاهیم قرآن تا ساخت رباتهای پیشرفته، از هنر آشپزی تا ثبت لحظات ناب با عکاسی هر کدام دریچهای جدید به دنیای شگفتانگیز یادگیری میگشایند.به آنها یاد میدهم که شکست پایان راه نیست، بلکه تنها یک داده است که به ما میگوید باید راه دیگری را امتحان کنیم. هر اشتباه، پلی است به سمت موفقیت، به شرطی که از آن یاد بگیریم. همانطور که در حدیث هم آمده است: « پيروزى و موفقیت، در گِرو اراده قاطع و دورانديشى است.»هدف نهایی من این نیست که دانشآموزانم فقط مطالب درسی را حفظ کنند. من میخواهم آنها شجاع، توانمند، خلاق، نوآور و انعطافپذیر باشند؛ افرادی که نه تنها با چالشهای زندگی روبرو میشوند، بلکه توانایی دیدن فرصتها در مشکلات و خلق راهحلهای جدید را دارند. میخواهم هر کدام از آنها، قهرمان زندگی خود باشند و داستان موفقیت را خودشان بنویسند.خبرنگار: با این حجم از پروژههای مختلف منبع انرژی و انگیزه شما چیست؟ راز این همه شور و اشتیاق در چیست؟ آیا در مدرسه خسته نمی شوید؟
علی اشرف اسلامی: هر روز که به مدرسه میروم، گویی به منبعی بی پایان از انرژی متصل می شوم. سوالات بی پایان، نگاه های مشتاق و ذهن های تشنه دانش آموزان، برایم مانند سوختی است که تمام نمی شود.هیچ چیزی لذت بخشتر از آن لحظه جادویی نیست که چشمان یک دانش آموز از درک یک مفهوم پیچیده می درخشد، یا زمانی که با دستان کوچک خود چیزی خلق میکند و با غرور میگوید: من توانستم! این لحظات، همه خستگی ها را از تنم به در میکند.من هر روز به مدرسه نمی آیم تا فقط درس بدهم؛ می آیم تا از بچه ها یاد بگیرم. می آیم تا دنیا را از نگاه پاک و بی آلایش آنها ببینم؛ دنیایی پر از پرسش، شگفتی و بی نهایت امکان. این ارتباط، نه تنها مرا جوان نگه میدارد، که به من عمیق ترین درسهای زندگی را می آموزد.به همین دلیل است که خود را نه یک معلم، که یک دانش آموز همیشگی در مدرسه بی پایان زندگی میدانم.خبرنگار: آقای اشرف اسلامی، با توجه به این حجم از مهارتها و موفقیتهای متنوع، واقعاً چطور توانستید به چنین جایگاهی برسید؟ راز این همه مهارت، موفقیت، انرژی و دستاورد چیست؟علی اشرف اسلامی: پاسخ این سوال برای من سه بخش اصلی دارد: تلاش ، حمایت مستمر خانواده و استعانت از پروردگار متعال. من عمیقاً معتقدم که توکل بر خدا، دعا، عبادت و انس با قرآن، کلید گشودن درهای موفقیتهای بیشمار است. اینها برای من تنها یک باور نیست، بلکه یک تجربه عملی است.از طرفی، زندگی در کشورهای مختلف و ارتباط با افراد، فرهنگها و ادیان گوناگون، این فرصت را به من داد تا دنیا را از زوایای مختلف ببینم و مطالعه کنم. با بررسی و مقایسه، به جرأت میتوانم بگویم که کاملترین و جامعترین دین، اسلام است.
اسلام برای همه مراحل و جوانب زندگی انسان، از کوچکترین مسائل شخصی تا بزرگترین مباحث اجتماعی، برنامه و دستورالعمل دارد. اگر اسلام را به درستی بشناسیم و به دستورات ناب آن که در قرآن و سیره اهل بیت (ع) آمده، عمل کنیم، قطعاً در همه عرصهها موفق و پیروز خواهیم بود.اما متأسفانه درد بزرگ اینجاست که در ایران و برخی کشورهای به ظاهر اسلامی، این دستورات درخشان، حیاتبخش و نجات بخش اسلام به درستی اجرا نمیشود. اجرای ناقص یا نادرست از دین، باعث ایجاد بسیاری از مشکلات و نیز دور شدن جوانان از حقیقت اسلام ناب شده است. این هم یکی از انگیزههای اصلی من برای فعالیت در حوزه پرورش نسل جدید است؛ نشان دادن چهره واقعی و زیبای اسلام.خبرنگار: آقای اشرف اسلامی، در پایان این گفتگوی بسیار جذاب، چه سخنی با همکارانتان در نظام پرورش و آموزش و همچنین برای دانشآموزان دارید؟علی اشرف اسلامی: در ابتدا میخواهم از خانوادهام که در تمام این سالها پشتیبان من بودند، صمیمانه تشکر کنم.همچنین از استاد عزیزم، جناب فرزین نیا صمیمانه سپاسگزارم. حضور ارزشمند ایشان و مدرسه تحولآفرینی که بنیان نهادند، چراغ راهی بود که مرا با تمام وجود به سمت ایجاد تحولی هرچند کوچک در نظام آموزشی کشورمان سوق داد.برای همه معلمان عزیز و تمامی افرادی که با از خودگذشتگی در این عرصه مقدس پرورش و آموزش(که ترتیب این دو کلمه نیز بسیار مهم است) تلاش میکنند، آرزوی موفقیت و سربلندی دارم.تجربۀ سالها تدریس به من نشان داده که آیندهسازان این مرز و بوم محدود به قشر یا منطقه خاصی نیستند.
من این توفیق را داشتهام که به فرزندان بسیاری از خانوادهها از جمله فرزندان مسئولین ارشد کشور آموزش دهم و از نزدیک شاهد این حقیقت باشم که استعداد و نبوغ در هر محیط و شرایطی قابلیت شکوفایی دارد؛ حتی در دور افتاده ترین روستاهای کشور نیز استعدادهای درخشانی را هستند که با کمترین امکانات، بزرگترین آرزوها را در سر میپرورانند. این تجربه برایم درس بزرگی بود که ظرفیتهای درخشان در همهجای این سرزمین یافت میشود و آینده ایران با وجود چنین نسل پرانرژی و با استعدادی بسیار درخشان خواهد بود، به شرطی که به این استعدادها توجه واقعی شود و زمینه رشد و شکوفایی آنها فراهم گردد.و در پایان، سخنم با دانشآموزان عزیز این است: با تلاش و توکل به خدا، هیچ رویایی دستنیافتنی نیست. فقط به درسهای مدرسه اکتفا نکنید. دنیا بسیار بزرگتر از کتابهای درسی است. به دنبال کسب مهارتهای مختلف و جدید بروید، ورزش کنید، کتاب بخوانید، هنر را فراموش نکنید، تفریحات سالم داشته باشید و هر روزتان را با یک یادگیری جدید آغاز کنید. به خودتان متکی باشید، اما هیچگاه از طلب کمک و راهنمایی از خداوند متعال، عالمان، متخصصان و بزرگان(از جمله رهبر عزیزمان، امام خامنه ای) غافل نشوید. شما آینده این کشور هستید و من به هر یک از شما ایمان دارم.برای شما و تمامی مخاطبانتان آرزوی موفقیت دارم. ببخشید اگر صحبتهایم طولانی شد. خداوند نگهدار همهتان باشد. یا علیعلی اشرف اسلامی؛ معلم و مربی ای که خودش بهترین گواه برای درسهایش است. او با زندگی رنگارنگش به دانشآموزانش ثابت کرده که مرزی برای یادگیری وجود ندارد و انسان میتواند در چندین زمینه متفاوت، یک ستاره درخشان باشد.#اشرف_اسلامی#علی_اشرف_اسلامی#زبان_چینی#رباتیک#کامپیوتر#هوش_مصنوعی
10:29 - 22 شهریور 1404
