آنان و اینان؛ از سنگر خدمت تا صندلی منفعت
آن‌ها که نه در پیِ نام بودند و نه در بندِ نان؛ طلایه‌دارانِ دورانی که صندلیِ ریاست، نه تکیه‌گاهی برای عافیت، که سنگری برای فداکاری بود.
آن‌ها که قامتِ مدیریت را با پارچه‌های چندمیلیونی می‌آرایند و اعتبار را نه در رضایتِ خلق، که در ترازِ حساب‌های بانکی می‌جویند؛ کسانی که سیاست برایشان نه “محرابِ خدمت”، که “بنگاهِ تجارت” است و صندلیِ مسئولیت، نه سکوی پرشِ یک ملت، که پلکانِ صعودِ یک خاندان
15:33 - 28 اردیبهشت 1405
101 بازدید