سوال و ابهام من این است که خودشان می دانند چه مسیری در پیش گرفته اند یا نادانسته به سیر گرفتار شده اند؟ یا به عبارت دیگرآیا دستگاه منطق شان دست خودشان است یا در دست دیگری است؟
خوبی که از حد بگذرد، نادان خیال بد کند
محمدرضا تاجیک، از تئوریسین های اصلاح طلب طی یادداشتی که سایت جماران آنرا منتشر کرد مدعی آواز مجروح و دردمند و سیاهپوش مردم ایران علیه حاکمان ایران شده است.او می نویسد:مشکل قدرت اینزمان آن است که اگرچه از اقتدار لازم برای امر به سکوت برخوردار نیست، اما در هراس از آواز مردم که از هر فراز و فرودش اشباح رنجور و سیه، افتان و خیزان، بیشتر با پشتهای خم، فرسوده زیر پشتوارۀ سرنوشتی شوم و بیحاصل، چون قوم مبعوثی برای رنج و درد، بیرون میآیند، تلاش میکند صدای آنان را به پارازیت تبدیل کند. قدرت، حتی در وضعیت بیقدرتی، نمیخواهد اقتدار «سخنگفتن» (برای همگان و بهجای همگان) خویش را از دست بدهد، لذا نظمی را شکل میدهد که نظمِ امور مشاهدهپذیر و امور بهکلامآمده است، نظمی که اجازه میدهد فلان فعالیت قابل مشاهده شود و دیگری خیر، فلان سخن در قالب گفتار درآید و دیگری در قالب پارازیت، فلان خط خوانده شود یا خط کشیده شود. اما اینبار مردم اراده کردهاند لحظهای از آواز نایستند، و با فریاد آوازشان، همچون فریاد شفیعی کدکنی، به اصحاب قدرت بگویند: دیگر این داس خموشیتان زنگار گرفت، به عبث هر چه درو کردید آواز مرا. باز هم سبزتر از پیش می بالد آوازم، هر چه در جعبۀ جادو دارید، بهدر آرید که من، باطل السحر شما را همگی میدانم. سخنم، باطل السحر شماست.[او و همفکرانش آرامش مردم ایران، جنب و جوش نوروزی، کنسرت های شلوغ، مسافرت های زیاد،کمک های مردم به مراکز خیریه عمومی، همراهی مردم با پویش ها را نمی بینند و در نفرتی برساخته؛ اینهمه روشنی را تاریکی می انگارند.از سایت جماران اینگونه به نظام و حاکمیت توهین و برچسب میزنند و باز هم مدعی خفقان میشوند!!
12:57 - 20 فروردین 1404
2 واکنش
925 بازدید