یقینا باید به دانش در عمل اهمیت داد و نباید با قشر علم آموز کاری کرد که به این احساس برسد که یادگیری علم و تحصیل در این کشور کاری عبس و بیهوده و به درد سرش نمی ارزد که بر خلاف سیاست های نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران است
هر پویش حامیانی دارد در حالی که تعداد افرادی که طرح را نامناسب می دانند مشخص نیست
ن در هر پیشنهاد و پویش باید نظر مخالفین هم مدنظر قرار گیرد و یکطرفه نباشد
هر پویش یک باتوم دارد که حامیان می توانند با کلیک کردن روی آن نظر مثبت خودشان را اعلان نمایند.
پیشنهاد می شود که در هر پویش یک باتوم دیگر هم تعبیه شود که افرادی که با پیشنهاد و پویش مخالف هستند هم مشخص شود که چه تعداد هستند و اطلاعات کاملتری از جامعه آماری نسبت به پویش بدست آید
در بسیاری از نظر سنجی ها حالت تعادل دارد و فقط به نظرات مثبت بسنده نمی شود و نظرات منفی هم در نظر گرفته می شود و ما هر چقدر بتوانیم نسبت به جامعه اطلاعات وسیع تری داشته باشیم بهتر می توانیم تصمیم سازی و تصمیم گیری کنیم
سیستم عامل لینوکس و نرم افزارهای آن متن باز و کدهای آن قابل دسترس است و بسیاری از نرم افزارها در محیط وب می باشند و در هر دو سیستم براحتی اجرا می شوند.
https://www.aparat.com/v/twi0x14
توجه: این پویش در محیط لینوکس نوشته شده است.
قطع اینترنت در ایران همچون یک "آزمایش اجبارى" بزرگ عمل کرد و نقاط ضعف عمیق زیرساختی، وابستگی فناورانه، و هزینههای گزاف انزواى دیجیتال را آشکار ساخت. این رویداد ثابت کرد که در جهان بههمپیوستهی امروز، فناوری ماهیتی جهانی و مرزناشناس دارد و سیاستهای مبتنی بر مسدودسازی کامل، راهحل نیستند.
پیشنهادها
جهانی بیندیشیم، امن و متصل بمانیم.
ما همپیمان هستیم که امنیت فرهنگی، اجتماعی و سایبری کشور غیرقابل مذاکره است. اما انزوای دیجیتال و مسدود سازی باعث تخلیهی سرمایههای ملی، فرار مغزها، و تضعیف امنیت سایبری کشور از طریق ایجاد احساس امنیت کاذب میشوند.
مجلس و قوه قضائیه، مسئولین دولتی، مجلس و شورای امنیت ملی، شورای عالی فضای مجازی
ارائهی راهکاری عملی برای استفاده از قدرت و انعطاف بخش خصوصی و شرکتهای دانشبنیان به عنوان پلی برای تعامل فناورانه و اقتصادی با جهان (از جمله آمریکا) در شرایط تحریم، با هدف کاهش هزینههای ملی و ایجاد فضای گفتوگوی غیرمستقیم.
ایده و راهکار
بخش خصوصی پل ارتباطی ایران با جهان شود
تحریمها علیه ایران هرچند فشار اقتصادی وارد کردهاند، اما یک واقعیت را برجسته کردهاند: دیپلماسی رسمی به تنهایی برای شکستن بنبست کافی نیست.
در جهان امروز، اقتصاد و فناوری زبان مشترک ملتها هستند. بخش خصوصی، بهویژه شرکتهای دانشبنیان و استارتآپها، به دلیل ماهیت غیرحاکمیتی، انعطافپذیری بالا و منافع مشترک اقتصادی، میتوانند نقش سفیران غیررسمی و کانالهای ارتباطی پایدار را ایفا کنند.
۱- تشکیل «شورای مشترک بخش خصوصی ایران و جهان» تحت نظارت نهادهای ناظر
۲- استفاده از مکانیزمهای پرداخت بینالمللی خلاقانه
۳- ایجاد «کریدورهای امن فناوری» با واسطهگری کشورهای بیطرف
- ایجاد نهاد غیردولتی ولی قانونی متشکل از برترین شرکتهای خصوصی که مجاز به مذاکره و انعقاد قرارداد جهانی باشند.
- ارائهی پیشنهادهای مشترک علمی-اقتصادی به نهادهای بینالمللی
- همکاری سهجانبه میان شرکت ایرانی، آمریکایی/اروپایی و یک شرکت از کشور سوم (مانند عمان، قطر، ...)
کشور، وزارت امور خارجه، دبیرخانه شورای گفتگوی دولت و بخش خصوصی، شرکت خصوصی، نهاد رهبری، مجموعه دولت، مجلس و قوه قضائیه
قطع اینترنت گسترده در ایران به مدت ۲۰ روز، یک هشدار جدی بود که شامل:
وابستگی زیاد به زیرساختهای غیربومی، هزینههای سنگین انزوا و ضعف سیستمهای داخلی در زمان بحران و وابستگی به نرم افزارهای تجاری با کد مخفی، است
به جای ترس از فناوری جهانی، میتوان راه دوم را را انتخاب کرد و یک اتصال امن و هوشمند همراه با تقویت تولید داخلی داشت
۱- فیلترینگ هوشمند به جای مسدودسازی کور
۲- همکاری بیخطر با جهان
۳- جنبش ملی لینوکس و نرمافزار ایرانی
- استفاده از هوش مصنوعی برای فیلتر تهدیدات جاسوسی، کلاهبرداری و ... به جای بستن کامل پلتفرمها.
- جذب دانش و سرمایهی خارجی تحت قراردادهای شفاف و به شرط انتقال فناوری و حفظ استقلال دادههای حساس کشور.
- اختصاص بودجهی تشویقی مبتنی بر بازخورد به مهاجرت سازمان ها به سیستمعامل و نرم افزارهای لینوکس.
بررسی پیامدهای قطعی اینترنت ۲۰ روزه در ایران و ارائهی راهکارهای عملی برای تقویت زیرساخت فناوری کشور با رویکردی امن و مشارکت هوشمند در فضای جهانی، و گرایش به سیستم عامل و نرم افزارهای متن باز به جای سیاستهای انسدادی پرهزینه و نرم افزارهای با کد بسته.
مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، کشور، وزارت ارتباطات و فناووری اطلاعات، شورای امنیت ملی، شورای فضای مجازی، سازمانها و نهادهای دولتی