سالهای دور از مدال راکتی ها؛شرط مدال یکصد میلیاردی برای یک فدراسیون!
سالهای دور از مدال راکتی ها شرط مدال یکصد میلیاردی !✍️ سامان - علی عسگری«پایگاه خبری وقت اضافه» رشته های تنیس، بدمینتون و اسکواش کماکان در سالهای دور از مدال بسر می برند و تنها امتیازشان این است که المپیکی هستند و از قضا برنامه مدال اوری برای المپیک به هیچ عنوان در مخیله روسای این فدراسیونها نیست و اگر هم گاها سهمیه ایی با وایت کارت برای المپیک بگیرند در رده های 80 به بعد می ایستند.اما خنده دار و یا بهتر بگوییم گریه دارش اینجاست که این فدراسیونها حداقل دو برابر فدراسیون های مدال بگیر در بازیهای آسیایی بودجه می گیرند تا جهت توسعه ورزش و البته جهش به سوی موفقیت هزینه کنند ولی تجربه تنیس روی میز ثابت کرد که بودجه هرچقدر هم افزایش یابد ضامن موفقیت و کسب مدال نیست!حال سؤالی که ایجاد میشود این است که چه تفاوتی است بین بیسبال و کریکت المپیکی با تنیس و بدمینتون که بیسبال المپیکی همچنان یک انجمن است و بودجه ای بخور و نمیر در اندازه زنده ماندن می گیرد، در حالیکه تعداد ورزشکارانش و مسابقاتش به مراتب بیش از بدمینتون و تنیس است و موفقیت های آسیایی بیسبال که اسیر کشمکش های درونی بین فدراسیون انجمن ها و انجمن بیسبال و کریکت هم هست در حد بسیار معقولی است و کارشناسان براین باورند اگر دوباره بیسبال و کریکت صاحب فدراسیون شوند همین امروز حال و روز کمی وکیفی بهتری نسبت به بدمینتون، تنیس و اسکواش دارد.اواخر سال 1403 بود که رییس فدراسیون بدمینتون در پاسخ به سوالی که بدمینتون چگونه می تواند سد شکنی کند و از خواب بی مدالی بیدار شود خیلی قاطعانه پاسخ دادند برای کسب یک مدال در آسیا (حتی برنز مشترک ) یکصد میلیارد تومان بودجه لازم است !
منظور نه برای کسب مدال که برای یک دوره 4 ساله هر سال اگر یکصد میلیارد تقدیم عالیجناب شود شاید در پایان دوره 4 ساله با کلی سوغاتی بتوان یک مدال گرفت!!مگر در تنیس روی میز نوجوان 14 ساله تهرانی از یک خانواده کارگر خیلی زود به ستاره ای جهانی تبدیل نشد؟الان اگر او را رها نکنیم و رقبای بازنشسته که تمام امکانات فدراسیون را برای خودشان می خواهند سنگ اندازی نکنند ( از این نخبه کشی ها در همه رشته ها داریم) او در آینده می تواند برای نخستین بار تنیس روی میز را در المپیک صاحب مدال کند.
در والیبال چه بر سر لیبرو شماره یک ایران و جهان فرهاد ظریف آمد و ای کاش در بدمینتون و اسکواش و تنیس به چنین جایگاهی برسیم بعد به حساب حسادت ورزی ها برویم!
می خواهم عرض کنم که اگر جنگ رمضان رخ نمی داد صفحات و اخبار و فعالیت های 1405 و 1305 ! این فدراسیونها هیچ تفاوتی نکرده بود فقط عناوین و تاریخ ها تغییر کرده است.فلان فدراسیون هر روز یک نامه به وزارت ورزش می زند و جوابش که می آید دوتا خبر مهم از دل همین نامه نگاری استخراج می کند؛«رییس فدراسیون به وزارت نامه زد»«رییس دفتر قهرمانی بابت این نامه از رییس فدراسیون قدردانی کرد»بدین ترتیب عمده وقت و زمان روسای فدراسیون های راکتی حول محور زمین ها و سالنهای درآمدزا می چرخد و از حراست وزارت ورزش و بازرسی وزارت می خواهیم پرونده واگذاری زمین های تنیس و اسکواش و بدمینتون را با دقت بیشتر تحت نظر بگیرند که چرا این امکانات با اصرار روسای فدراسیونها به افرادی خاص و شاید با قیمت های پایین واگذار می شود؟!البته که این موضوع تنها مختص این سه فدراسیون نیست ولی مبحث امروز ما چون راکتی ها هستند اصرار بر این موضوع داریم.یعنی اول مسافرت خارجه به بهانه حضور در سمینار کنفدراسیون های آسیایی یا جهانی مربوطه حتی در اوج جنگ و در حالیکه پروازی به خارج نداشتیم اینها زحمت به خود می دادند زمینی به ترکیه یا ترکمنستان رفتند و از آنجا پریدند به شرق آسیا و یا آسیای میانه تا صندلی آنجا را از دست ندهند و در کنارش موضوع داخلی؛ سالنها و زمین های پر در آمد دولتی است که باید مورد استفاده عموم جوانها و مربیان سازنده و استعدادیاب در تهران و استانها واقع شود
از اسکواش غافل نشویم؛اسکواش هم قصه پر غصه ایی دارد که انگار بچه سرراهی است.در هر حال فدراسیونهای راکتی در برزخی خود ساخته قرار گرفته اند که نیاز به یک دگرگونی اساسی و دور ریختن افکار پوسیده و کهنه و تکراری ضروری می نماید.آقایان مسئول؛ لطفا هر چه زودتر تکلیف این فدراسیونها را روشن کنید چرا که ضررش بیش از منفعت آن می باشد . و تا زمانیکه این تفکرات کهنه و ترسو و تکراری حاکم باشد حال و روز ورزش ما بهتر از این نخواهد شد.
22:55 - 3 خرداد 1405
36٫4k بازدید
