الزام آموزش ضربالمثلها و حکمتهای ادبی در تمام مقاطع تحصیلی*
ضربالمثلها و حکمتهای ادبی، بخشی از هویت فرهنگی و میراث فکری ایرانیان هستند که حاصل تجربه، خرد و سبک زندگی نسلهای گذشته به شمار میروند. با وجود ارزش بالای این گنجینه فرهنگی، آموزش آن در نظام آموزشی کشور بسیار محدود است و بسیاری از دانشآموزان و دانشجویان فرصت آشنایی عمیق با مفاهیم تربیتی، اخلاقی و اجتماعی نهفته در آن را پیدا نمیکنند. آشنایی مستمر کودکان و نوجوانان با ضربالمثلها، حکایتها و آموزههای ادبی، علاوه بر تقویت مهارتهای زبانی، میتواند قدرت تحلیل، تصمیمگیری، تفکر انتقادی و درک مسائل اجتماعی را در آنان افزایش دهد. این آموزهها تنها جملاتی کوتاه یا داستانهایی کهن نیستند، بلکه چکیده تجربههای ارزشمند نسلهای گذشتهاند که میتوانند در زندگی فردی، اجتماعی و حتی محیطهای کاری راهگشا باشند. از وزارت آموزش و پرورش، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و نهادهای مسئول درخواست میشود با بازنگری در محتوای آموزشی، آموزش منسجم و متناسب با هر مقطع از ضربالمثلها، حکایتهای اخلاقی و حکمتهای ادبی فارسی را در برنامههای درسی مدارس و دانشگاهها بگنجانند تا دانشآموزان و دانشجویان بیش از پیش با این سرمایه ارزشمند فرهنگی آشنا شوند و از آموزههای آن در زندگی بهره ببرند.
مسئولان کشور، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، پایگاه چاپ و تالیف کتب درسی، آموزش و پرورش، معلمان، استادان و تبیین کنندگان فرهنگی، نهادهای منتشر کننده و سیاستگذاران فرهنگی، سایت های خبری و خبرنگاران و مطبوعات، خبرگزاری ها، والدین ، آحاد مردم و کارشناسان امور فرهنگی، نهادهای تصمیم گیر در مورد موضوعات و دروس درسی، رییس جمهور محترم،مجلس ، دولت ، معاونت رئیس جمهور و نمایندگان مجلس
