نگرانی این یک مورد نیستنگرانی ما مشاورین غربگرای رئیس جمهوری است که دائما شو و نمایش دوست دارنداینکه روابط با امریکا خبیث، عادی شود.انگار نه انگار در این کشور جنگ بوده انگار نه انگار از در دی ماه و جنگ این همه آدم کشته شده اند.
سقوطِ عزت در یک عکس
عکسی که بوی خون میدهد؛ آقای پزشکیان، این افتخار نداشت!چگونه میتوان برگی را با لبخند و غرور بالای سر برد که در پای آن، امضای خونریزترین دستِ تاریخ معاصر نقش بسته است؟آقای پزشکیان، آیا در آن لحظه که آن کاغذ را همچون فتحالفتوحی به دوربینها نشان میدادید، لرزشِ قلمی را که فرمان شهادتِ مظلومان را صادر کرده بود، حس نکردید؟آن امضا، نه یک نشانِ دیپلماتیک، که اثر انگشتِ کسی است که دستش تا مِرفَق به خون پیر و جوان، و کودک و بزرگِ این امت آلوده است. آن خطوطِ کج و معوج، یادآور همان دستی است که فرمان ترور رهبر جهان اسلام را امضا کرد؛ همان دستی که سالها سفرهی مردم ما را به گروگان گرفت و قلبهای بسیاری را داغدار کرد.ای کاش در آن لحظه، غیرتِ ایرانی و حرمتِ خون شهدا بر محاسباتِ سیاسیتان پیشی میگرفت.ای کاش میفهمیدید که امضایِ "شمرِ زمانه" تماشا ندارد، چه رسد به آنکه آن را مایه مباهات بدانید. میشد این تفاهم را—اگر هم لازم بود—با کراهت، با بیاعتنایی و با نشان دادنِ نفرتِ یک ملتِ ستمدیده امضا کرد، نه اینکه آن را همچون مدالِ افتخار بر سر دست بگیرید.وقتی کسی بر سر سفرهای مینشیند که نانش از همکلامی و معامله با قاتلان به دست میآید، باید از آن روزی ترسید که لقمهها طعمِ دیگری بگیرند. کسی که حرمتِ خونِ ریخته شده را با یک کاغذِ امضا شده توسط دشمنِ قسمخورده عوض میکند، گویی نمک بر زخمِ ملتی میپاشد که هنوز در سوگِ عزیزانش است. آقای رئیسجمهور، تاریخ نهتنها متنِ تفاهمنامهها، بلکه نحوهی نگاه و لرزشِ دستان شما را هم قضاوت خواهد کرد.این عکس، نه نمادِ پیروزی، که نشانهی بیتدبیری و بیحرمتی به خونهایی است که برای سرافرازی این خاک بر زمین ریخته شد.
14:44 - 30 خرداد 1405
3 پاسخ
@user17765040495955 دقیقه پیشدر پاسخ بهدقیقاترکها غیورنچطور ممکنه؟؟؟؟؟!!!!!اون امضای قاتل حداقل ۱۶۸ کودک این وطنهحداقللللللللل