اینترنتم فدای امنیتم.
مجلس و دو اولویت گمشده!
۱- در جلسه علنی دیروز مجلس شورای اسلامی و در جریان بررسی گزارش کمیسیون امور داخلی کشور و شوراها درباره «طرح حمایت از برگزاری اجتماعات و راهپیماییها» که برگرفته از اصل ۲۷ قانون اساسی است، با ماده یک این طرح موافقت شد. موضوع این نوشته اما، متن طرح مورد اشاره و مواد و مفاد آن نیست، چرا که به یقین، نمایندگان محترم مجلس با بررسیها و ارزیابیهای خود، به آن خواهند پرداخت و با بررسی بعدی شورای نگهبان، خروجی مناسبی برای این طرح رقم خواهد خورد. موضوع نوشته پیشروی، زمان ارائه این طرح است که - با عرض پوزش از نمایندگان محترم مجلس- مناسب به نظر نمیرسد. چرا؟! بخوانید!۲- در اغتشاشات فاجعهآمیز و خسارتبار اخیر، از «اعتراضات» بهعنوان یک پیشزمینه و بهانه برای آشوب و قتل و تنشآفرینی و برهمزدن ثبات و امنیت کشور استفاده شده است و همه اسناد و شواهد از سازماندهی و برنامهریزی آن توسط سازمانهای اطلاعاتی و امنیتی موساد و سیا حکایت میکنند. از این روی، «قانونمندی اعتراضات»، اگرچه ضروری است ولی در مقایسه با وضع قوانین لازم برای دو موضوع بسیار بااهمیت و تعیینکننده، از اولویت برخوردار نیست. دو موضوع مورد اشاره، عبارتند از اول؛ «تشدید مقابله با عوامل اغتشاش و حامیان آنها» و دوم؛ «برخورد سخت و پیشگیرانه با مفسدان اقتصادی و عوامل پیدا و پنهان گرانیهای افسارگسیخته».
۳- در بند الف از ماده یاد شده به «مکانهای عمومی باز نظیر پیادهروها، میادین، بوستانها بهمنظور بیان دیدگاهها، مطالبات و اعتراضات» اشاره شده است و در بند «ب» همان قانون آمده است که «دیدگاهها، مطالبات و اعتراضات درباره موضوعاتی از قبیل مسائل صنفی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی با پیمودن مسیر [مورد اشاره در بند الف] برگزار میشود». این همه در حالی است که اغتشاشگران در یک حرکت سازماندهی شده از سوی مراکز اطلاعاتی و امنیتی آمریکا و اسرائيل به میدان آمدهاند و برای انجام ماموریت خود نیازی به جا و مکان مشخص نداشتهاند که نمایندگان محترم مجلس، به فکر تعیین یک یا چند مکان مشخص برای آنها افتاده باشند(!). ۴- سخن این نیست که تعیین مکانهای مشخص برای بیان اعتراضات ضروری نبوده است، بلکه سخن آن است که تروریستها برای انجام ماموریت خود نیازی به مکان مشخص شده نداشتهاند. ممکن است گفته شود که به هرحال، تروریستهای اجارهای از اعتراضات برحق مردم سوءاستفاده کردهاند که باید گفت، برفرض که اعتراضات برحق مردم در مکانهای تعیین شده در قانون صورت بپذیرد، آیا در سوءاستفاده پادوهای آمریکا و اسرائيل تغییری ایجاد میکند؟!
۵- بار دیگر بر ضرورت قانونمند کردن اعتراضات تاکید میشود ولی انتظار آن بود که دو موضوع یاد شده، یعنی «تشدید مقابله با عوامل اغتشاش و حامیان آنها» و «برخورد سخت و پیشگیرانه با مفسدان اقتصادی و عوامل پیدا و پنهان گرانیهای افسارگسیخته» در اولویت نمایندگان محترم مجلس باشد. در جریان اغتشاشات اخیر، برخی از رسانهها، سلبریتیها و افراد زاویهدار با نظام، به حمایت آشکار و یا نیمهآشکار از اغتشاشگران پرداختند که انتظار میرفت و میرود که مجلس محترم با وضع قوانین صریح و پیشگیرانه برای مقابله با آنها و تعیین مجازاتهای پشیمانکننده، به مهار این حرکت پلشت و پلید بپردازد. از سوی دیگر، تنگی معیشت مردم و گرانیهای افسارگسیخته که بهانهای برای اعتراضات بوده است، طبیعی به نظر نمیرسد و انتظار از نمایندگان مردم، این بوده و هست که با استمداد از صاحبنظران متعهد که شمار فراوانی دارند و در اقدامی عاجل به ارزیابی و بررسی موضوع پرداخته و برای عاملان زیرپوستی این پدیده خسارتبار و آزاردهنده، مجازاتهای سخت وضع کند.۶- کوتاه سخن آنکه، مجلس محترم در وضع قانون «طرح حمایت از برگزاری اجتماعات و راهپیماییها» برای مردم تکلیف تعیین کرده است و اینکه اعتراضات خود را چگونه باید اعلام کنند و حال آنکه در موضوع پیشروی، «تعیین تکلیف مردم» مسئله اصلی نیست و اولویت ندارد. ماجرای اصلی وضع قانون برای تشدید مجازات پادوهای اجارهای آمریکا و اسرائیل و تروریستهای اقتصادی است. مردم که تکلیف خود را میدانند و در جریان اغتشاشات اخیر، بلافاصله از تروریستها فاصله گرفتند و در یومالله ۲۲ دیماه با حضور چندده میلیونی خود در سراسر کشور کمر فتنه را شکستند.#حسین_شریعتمداری#روزنامه_کیهان
08:30 - 30 دی 1404
115 پاسخ
@AnswerMe30 دی 1404در پاسخ بهاین متن نه تحلیل سیاسی که یک «پازلِ مغالطه» است. چند نکتهی اساسی که متن را از اعتبار میاندازد:
@user170910049349016850030 دی 1404در پاسخ به واگه زندگی یک جوان ایرانی براتون مهمه لطفا از این مطالبه حمایت کنید https://farsnews.ir/Iran2020/1768745607654881343لطفا از این مطالبه حمایت کنید
@AnswerMe30 دی 1404در پاسخ به۱) مغالطهی موضوعگمکنی: عنوان درباره «طرح حمایت از اجتماعات» است، اما نویسنده از همان ابتدا به موضوع دیگری میپردازد و متن را به «سیاستگذاری امنیتی» تبدیل میکند. اگر قرار است درباره طرح حرف بزنید، باید همان طرح را نقد کنید، نه از قبل نتیجهگیری کنید که «این طرح بیاهمیت است
@AnswerMe30 دی 1404در پاسخ بهبیاعتباری استناد به «موساد و سیا» بدون سند: ادعای «تمام اسناد و شواهد» نشاندهنده سازماندهی توسط موساد و سیا، یک ادعای بزرگ است که هیچ منبع و سندی ارائه نمیشود. این نوع ادعاها در حد تئوری توطئه باقی میماند متاسفانه.
@AnswerMe30 دی 1404در پاسخ بهاستدلالِ «اگر تروریستها نبودند، قانون لازم نبود» غلط است: اینکه اغتشاشگران از قبل برنامهریزی شده بودند، بههیچوجه دلیل نمیشود که قانونگذاری برای «اعتراضات قانونی» بیاهمیت باشد. حتی اگر دشمن از اعتراضات سوءاستفاده کند، باز هم قانونمندی و تعیین چارچوب برای اعتراضات، ابزار کنترل و پیشگیری است.
@AnswerMe30 دی 1404در پاسخ به۴) مغالطهی «تعیین مکان = تسهیل اغتشاش»: نویسنده میگوید تروریستها نیازی به مکان مشخص نداشتند، پس تعیین مکان بیمعناست. این حرف مثل این است که بگوییم چون دزدها میتوانند از پنجره وارد شوند، پس قفل در بیمعناست. قانونگذاری برای اعتراضات، ابزار نظمدهی و تفکیک اعتراضات واقعی از آشوب است.
@AnswerMe30 دی 1404در پاسخ به۵) دوگانگی عجیب بین «مردم» و «مجلس»: نویسنده ادعا میکند مردم تکلیف خود را میدانند، اما انتظار دارد مجلس قانون بگذارد برای مقابله با اغتشاشگران و مفسدان اقتصادی. این دوگانگی نشان میدهد که نویسنده یا واقعاً «مردم» را باور ندارد، یا قصد دارد با تعریف «مردم» یک جریان سیاسی خاص را بیرون نگه دارد.
@AnswerMe30 دی 1404در پاسخ به۶) تحلیل اقتصادی صفر است: نویسنده از «گرانی» و «مفسد اقتصادی» حرف میزند، اما هیچ تحلیل، شاخص، یا راهحل اقتصادی ارائه نمیدهد. فقط شعار میدهد. اگر واقعاً دغدغه گرانی دارید، باید علتها و راهحلها را مطرح کنید، نه اینکه فقط فحش و تهدید بدهید.
@AnswerMe30 دی 1404در پاسخ به۷) استفاده از واژههای احساسی برای جایگزینی منطق: متن پر از عبارتهایی مثل «پادوی آمریکا»، «تروریست اقتصادی»، «پلشت و پلید»، «یومالله» و… است. اینها جایگزین استدلال میشوند و باعث میشود متن بیشتر شبیه بیانیهی تبلیغاتی باشد تا تحلیل.
@AnswerMe30 دی 1404در پاسخ به۷) استفاده از واژههای احساسی برای جایگزینی منطق: متن پر از عبارتهایی مثل «پادوی آمریکا»، «تروریست اقتصادی»، «پلشت و پلید»، «یومالله» و… است. اینها جایگزین استدلال میشوند و باعث میشود متن بیشتر شبیه بیانیهی تبلیغاتی باشد تا تحلیل.
@AnswerMe30 دی 1404در پاسخ به۸) مغالطهی «تمام یا هیچ»: نویسنده همهی مخالفان را در یک دسته قرار میدهد و میگوید یا با ما هستی یا دشمن. این نوع نگاه در سیاست، ضد واقعیت است و جامعه را قطبیتر میکند.
@nadan30 دی 1404در پاسخ بهحاج حسین از امروز خودت ریس جمهور ریس قوه قضائیه مجلس همه کاره مملکت ببینیم چه گلی میزنی
@AnswerMe30 دی 1404در پاسخ به۹) ابهام در تعریف «اغتشاشگر» و «اعتراضکننده»: متن هیچ معیار روشنی برای تشخیص این دو ارائه نمیدهد. وقتی تعریف مشخصی نداشته باشید، هر مخالفتی میتواند به «اغتشاش» تبدیل شود.
@AnswerMe30 دی 1404در پاسخ بهما حسین کاظمی ها از اغتشاش بیزار و متنفریم و اغتشاش گران را دوست نداریم، اما فعلا نمیتوانیم اغتشاش گران را از مردم عادی تشخیص دهیم متاسفانه.
@AnswerMe30 دی 1404در پاسخ به۱۰) استفاده از «پیشفرضهای سیاسی» بهجای داده: نویسنده با پیشفرضهایی مثل «موساد و سیا» و «فتنه آمریکایی» شروع میکند و بعد نتیجه میگیرد که قانون اعتراض بیاهمیت است. این روش علمی نیست؛ یک پیشفرض است که از قبل نتیجه را تعیین میکند.
@AnswerMe30 دی 1404در پاسخ به۱۱) مغالطهی «پیشگیری با مجازات» به جای اصلاح ساختار: نویسنده انتظار دارد مجلس با «مجازاتهای سخت» مشکل گرانی را حل کند. این یک رویکرد امنیتی است، نه اقتصادی. مجازات مفسد فقط یک بخش است؛ باید سازوکارهای شفافیت، کنترل قیمت، اصلاح ساختار، و مدیریت بازار هم باشد.
@AnswerMe30 دی 1404در پاسخ به۱۲) استدلال غلط درباره «تعیین تکلیف مردم»: اینکه مردم تکلیف خود را میدانند، دلیل نمیشود مجلس نباید برای آنها قانون تعیین کند. قانونگذاری برای نظم عمومی، از اساس وظیفه مجلس است، حتی اگر مردم خودشان بدانند باید چه کنند.