حکمرانی معدن و صنایع معدنی ایران در مسیر پساجنگ

محسن فتح الهی، مدیر گروه معدن و صنایع معدنی اندیشکده حکمرانی شریف، در یادداشتی بر این باور است که در نظم جدید بین‌الملل، قدرت واقعی در اختیار کشورهایی خواهد بود که بتوانند زنجیره تأمین مواد معدنی راهبردی، ظرفیت صنعتی و امنیت تولید خود را حفظ و مدیریت کنند.
توجه به مجموعه‌هایی نظیر فولاد مبارکه و صنایع فولادی خوزستان صرفاً به دلیل ارزش اقتصادی آن‌ها نیست؛ بلکه به این دلیل است که این مجموعه‌ها در قلب زنجیره صنعتی، ارزی و زیرساختی کشور قرار دارند.کشوری که فولاد پایدار نداشته باشد، در توسعه زیرساخت، صنایع دفاعی، حمل‌ونقل، انرژی و بازسازی اقتصادی دچار وابستگی خواهد شد. از این منظر، حمله یا فشار بر صنایع فولادی در واقع تلاشی برای تضعیف ظرفیت تاب‌آوری و بازیابی اقتصادی کشور است.تدوین «دکترین امنیت مواد راهبردی معدنی» برای ایران یک ضرورت است. کشور باید مشخص کند کدام مواد معدنی و صنایع فلزی، دارای اهمیت راهبردی هستند و چه سازوکارهایی برای حفاظت، پایداری تولید و استمرار فعالیت آن‌ها در شرایط بحران لازم است.دیپلماسی معدنی ایران باید بر سه محور اصلی استوار شود:حضور فعال در معادن و زنجیره‌های تأمین منطقه‌ای و فرامرزیتبدیل ایران به هاب فرآوری و فولاد غرب آسیاایجاد شراکت‌های راهبردی بلندمدت با قدرت‌های صنعتی جهان، به‌ویژه چینایران ظرفیت تبدیل شدن به قدرت معدنی و فولادی و مس منطقه را برخوردار است؛ اما تحقق این هدف نیازمند عبور از نگاه سنتی، اصلاح ساختار حکمرانی و رفع تعارضات نهادی داخلی، اصلاح سیاست‌های ارزی و تجاری متناسب با این نگاه، توسعه دیپلماسی معدنی و شکل‌دهی به مشارکت‌های راهبردی بلندمدت با قدرت‌های صنعتی جهان، به‌ویژه چین، در چارچوب منافع ملی و توسعه زنجیره ارزش داخلی است.
13:40 - 30 اردیبهشت 1405

20k بازدید