اقتصاد بیپناه: سرمایه در گرو دشمن و خودکشی اقتصادی!
تصور کنید تاجری کلید انبار کالاهایش را به رقیبش بدهد. این نه بیاحتیاطی، که خودکشی اقتصادی است. وضعیت اقتصاد مجازی ایران هم همین است: وابستگی به سکوهای مجازی دشمن، افزون بر خطای امنیتی و فرهنگی، یک خطای مهلک اقتصادی و مالی است.۱. سرمایه در «سبد شکستنی» دشمن:سپردن سرنوشت کسبوکار به ابزارهایی مانند اینستاگرام و تلگرام، یعنی قراردادن همه تخممرغها در سبد شکستنی رقیب. آنها میتوانند یکشبه و بدون هیچ دلیل قانعکنندهای، هر صفحهای را ببندند. این، قمار با آینده اقتصاد ملی است.۲. چپاول منابع و سرمایهزایی برای دشمن:این وابستگی، شریان سرمایهزایی مستقیم برای دشمن است. کاربر ایرانی با صرف وقت و تولید محتوا در شبکههایی مانند اینستاگرام و تلگرام، بستر و دادههای ارزشمند رایگانی را در اختیار شرکتهای بیگانه قرار میدهد. این شرکتها از طریق تبلیغات هدفمند، فروش دادههای کاربران و افزایش ارزش بازاری خود، به سود هنگفت میرسند. به بیان ساده، هر پسند، پیام و ساعت حضور کاربر ایرانی، سکّهای است که به صندوق بیگانه میریزد و قدرت اقتصادی و رسانهای او را افزایش میدهد.۳. نابودی بزرگترین فرصتها:بزرگترین ضرر، فرصتهای ازدسترفته است. پول و استعدادی که باید صرف ساخت ابزارهای خدماتی قدرتمند داخلی شود، هدر میرود. نمونههای موفق داخلی نشان میدهند ظرفیت وجود دارد، اما اراده مسئولین برای پیگیری چنین پروژههای بزرگ و حیاتی، سست است. انتخاب سرنوشتساز:حال این انتخاب روبروی ماست: یا به تغذیه غولهای بیگانه ادامه دهیم، یا با سرمایهگذاری جهادی، فناوری های ارتباطی بومی را توسعه دهیم. راه اول به ورشکستگی میرسد. راه دوم، تنها راه نجات زیستبوم مجازی کشور است. دکتر مجتبی شیخی
19:34 - 8 بهمن 1404
197 بازدید
