با این که پذیرش این حقیقت بسیار تلخ استاما تمام شواهد و قرائن حکایت از نیاز حاکمیت به یک توافق برای پیشگیری از یک تقابل جدید و تداوم بحران ها دارد!جامعه سیاسی ما همواره از عدم بیان واقعیت و گیر افتادن در تله شعارهایی که تنها مصرف داخلی دارد، آسیب های بسیار دیده.تجربه به خصوص دو سال اخیر نشان داد که مملکت داری با توهم و شعار دادن ممکن نخواهد بود.تمام طرفین با زبان بی زبانی اعلام می کنند که تمام تصمیمات در شعام و با مجوز مستقیم آن عملیاتی می شود،اما یک جریان رسانه ای در داخل تنها به دنبال سرپوش گذاشتن و منحرف ساختن افکار عمومی از این واقعیت است.انحرافی که باعث عدم شناخت صحیح و بالا رفتن انتظارات می شود و در نهایت به سادگی به مجریان سیاست های حاکمیت، تهمت مزدوری و خیانت زده می شود.این جریان به اندازه جریان مقابل آن، یعنی غربگراها برای کشور خطرناک هستند.جامعه ما باید به این بلوغ فکری و سیاسی برسد که بر اساس چه نیاز و مصلحت هایی تصمیم به مذاکره گرفته شده.به مانند پاسخ تجاوز به کنسولگری ایران در سوریه که در دولت شهید رئیسی و تصدی گری شهید امیرعبدالهیان بزرگوار به وقوع پیوست و از لحاظ کلان، همان مصلحت هایی که در پاسخ به ترور شهید سلیمانی و نمونه آن ها در دولت آقای پزشکیان رخ داده بود را در نظر گرفتیم!دیگر نباید مجال این را داد که جریان های حزبی در کشور به مسیر قبل از جنگ دوازده روزه بازگردندبا علم به این که کشور نیازمند یک تحول اساسی و بنیادین است...
15:10 - 19 شهریور 1404
