Appreciationکنترل تنگه هرمز؛ برگ برنده ایران در جهان
کشور عزیزمان ایران با داشتن قدمتی بیش از ۳ هزار سال و موقعیتی جغرافیایی خاص و منحصربهفرد، تا چند ماه اخیر از ظرفیتهای راهبردی خود بهصورت کامل بهرهمند نبود. اما پس از جنگ تحمیلی سوم، کشورمان از حالت صرفاً تدافعی خارج شد و با در دست گرفتن و کنترل تنگه هرمز، یعنی گلوگاه اقتصادی و انرژی جهان، قدرت خود را نه تنها به منطقه بلکه به جهان نشان داد. این اقدام باعث شد ایران به عنوان یک ابرقدرت نوظهور مطرح شود و علاوه بر درآمدزایی از این تنگه و کنترل کشتیرانی بینالمللی، بتواند در برابر قدرتهای بزرگ جهان قد علم کند. در نهایت برای جهانیان ثابت شد که در اختیار داشتن یک گذرگاه راهبردی و اثرگذاری آن، میتواند حتی فراتر از داشتن بمب اتم باشد. و این سربلندی را مدیون خون شهدای سه جنگ تحمیلی علیه کشورمان هستیم. روحشان شاد و یادشان گرامی باد.
0100Claim report
روایت اسناد لانه جاسوسی از استیصال آمریکا در تنگه هرمز
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، آمریکا به دنبال راههایی برای تأمین امنیت خلیجفارس و تنگه هرمز بود. ازاینرو، بحث همکاری منطقهای میان کشورهای حاشیه جنوبی خلیجفارس مطرح شد، اما در برخی از اسناد لانه جاسوسی ـ مانند سندی که در این یادداشت به آن پرداختهایم ـ مشاهده میشود که آمریکا از همان ابتدا امید و اطمینانی به توان و قابلیت کشورهای مذکور نداشته است.
به گزارش خبرگزاری فارس به نقل از پایگاه اطلاعرسانی مرکز اسناد انقلاب اسلامی؛ سند شماره ۹۷ مورخ ۲۰ مه ۱۹۷۹ (۳۰ اردیبهشت ۱۳۵۸) را میتوان یکی از نمونههای روشن درمورد نگاه راهبردی آمریکا به مسئله امنیت خلیجفارس و تنگه هرمز پس از انقلاب اسلامی دانست؛ نگاهی که در وهله اول از «همکاری منطقهای» سخن میگوید، اما در واقع بر این فرض استوار است که کشورهای حاشیه جنوبی خلیجفارس، توان و اراده کافی برای شکلدهی به یک سازوکار امنیتی مؤثر را ندارند.در این سند، سفارت آمریکا در مسقط با وجود استقبال از برخی ملاحظات و پیشنهادهای مطرحشده درباره بهبود امنیت هرمز، بهصراحت با این ایده که امنیت این گذرگاه باید بر پایه همکاری منطقهای بنا شود، مخالفت میکند. دلیل اصلی این مخالفت آن است که از منظر نویسنده، شرایط تاریخی، فرهنگی و اجتماعی منطقه ـ بهویژه ساختارهای قبیلهای و پیوندهای سنتی قدرت ـ مانع از آن است که دولتهای منطقه بتوانند بهصورت پایدار و منظم در یک چارچوب امنیتی مشترک عمل کنند. به بیان دیگر، سند بر این فرض استوار است که همگرایی سیاسی در این محیط نهتنها دشوار، بلکه در عمل تا حد زیادی غیرممکن است و بنابراین نباید ستون اصلی سیاستگذاری امنیتی آمریکا بر آن بنا شود.
نکته مهم سند موردبحث آن است که ضعف کشورهای منطقه در نگاه آمریکا صرفاً یک ناتوانی مقطعی یا ناشی از شرایط زودگذر نیست، بلکه بهمثابه یک محدودیت ساختاری دیده میشود. نویسنده سند تصریح میکند که آمریکا ابزار کافی برای وادارکردن بازیگران بیمیل به همکاری ندارد و از سوی دیگر، منافع واشنگتن در تنگه هرمز آنقدر حیاتی و عمیق است که نمیتواند امنیت این حوزه را به امید شکلگیری یک همکاری منطقهای نامطمئن واگذار کند. این استدلال نشان میدهد که از منظر آمریکا، حتی در آینده ژئوپلیتیکی منطقه نیز نمیتوان بهسادگی روی کشورهای حاشیه جنوبی خلیجفارس بهعنوان ضامن امنیت حساب کرد؛ زیرا ظرفیت نهادی، انسجام سیاسی و اراده مشترک لازم برای چنین نقشی در آنها دیده نمیشود. در نتیجه، این سند در عمل اعترافی است به ناتوانی نظم منطقهای در تأمین امنیت جمعی و همزمان نشانهای از تمایل آمریکا به طراحی سازوکارهای امنیتی مستقل یا بیرون محور برای حفظ منافع خود در تنگه هرمز. درواقع از نگاه آمریکا، کشورهای حاشیه جنوبی خلیجفارس در تأمین امنیت تنگه هرمز بازیگران قابلاتکا و تعیینکنندهای نیستند و سیاست امنیتی این گذرگاه راهبردی نمیتواند بر همکاری آنها بهعنوان یک فرض واقعی و پایدار تکیه کند.
متن کامل سند به شرح زیر است: سند شماره ۹۷سری۲۰ مه ۱۹۷۹ - ۳۰ اردیبهشت ۱۳۵۸از: سفارت آمریکا، مسقط - ۰۸۷۵به: وزارت امور خارجه، واشنگتن دی. سیجهت اطلاع: سفارتخانههای آمریکا در ابوظبی، بغداد، بن، جده، کویت، لندن، منامه، مسکو، پاریس، تهران، توکیو.مرجع: الف) ابوظبی ۱۱۹۶، ب) مسقط ۷۳۱موضوع: امنیت در تنگه هرمز۱- (سری - تمام متن)۲- سفارت از همیاریهای آگاهانه سفیر دیکمن نسبت به پیشنهاد ما دررابطهبا بهبود امنیت تنگه هرمز استقبال کرده و با بسیاری از نکات طرح شده توسط سفیر موافق است.۳- لیکن با این نظر که باید در پیگیری اهداف امنیتی بر همکاری منطقهای تأکید داشته باشیم موافق نیستیم. درست است که همکاری بیشتر منطقهای ما را در بهبود وضع امنیتی تنگه هرمز یاری خواهد داد، ولی به نظر من تحقق این همکاری تا حدود زیادی غیرممکن است. البته تمام اقدامات ممکن را باید برای فراهمآوردن زمینه مساعد انجام دهیم، اما منافع ما در این منطقه آن قدر عمیق است که نمیتوانیم بر همکاری منطقهای بهعنوان ستون اصلی سیاست امنیتی خود تکیه کنیم. تاریخ، فرهنگ و سازمان قبیلهای مردم منطقه، به سهولت افزایش همکاری منطقهای را پدید نمیآورد، و ما از اهرمی آنچنان مؤثر برخوردار نیستیم که با وجود عدم تمایل طرفین مربوطه، بتوانیم آنان را وادار به همکاری بیشتر بنماییم.
۴- نمیدانم چرا عمان در بازگشایی سفارت خود در امارات متحده عربی تأمل و تأخیر روا داشته است، و تنها بیتوجهی و دیوانگی سلطان میتواند توجیهگر این موضوع باشد. ولی این شرایط تصویبکننده مشکلاتی است که با آنها روبهرو خواهیم شد، آن هم درصورتیکه طبق پیشنهاد سفیر دیکمن بر همکاری منطقهای تأکید نماییم. به نظر من معقولتر این است که برنامههایمان را طوری طرحریزی نماییم که گویا همکاری مؤثر منطقهای بروز نخواهد کرد. اگر هم این همکاری پیش آید، از آن به گرمی استقبال خواهیم کرد.#سند#پیروزی_انقلاب_اسلامی#خلیج_فارس#آمریکا #سفارت#امارات#تنگه_هرمز
12:45 - 25 اردیبهشت 1405
3 Replies
@Ba30iji5hReplying to
Replying toدرود؛ به عنوان یک خبرنگار نوجوان، ابعاد متفاوتی از این ماجرا در گزارشم بررسی کردم که خواندنش دید جدیدی به شما میدهد. خوشحال میشوم نظرتان را برایم بنویسیدhttps://farsnews.ir/Amirmahdi_IR/1778846833755589652فرود اضطراری هواپیمایی سوخت رسان آمریکا در فرودگاه بن گوریون
رسانههای عبری گزارش کردند یک فروند هواپیمای سوخت رسان آمریکایی در فرودگاه بن گوریون فرود اضطراری داشته است.یک فروند هواپیمای سوخترسانی نیروی هوایی ایالات متحده که از فرودگاه بن گوریون در تلآویو برخاسته بود، در پرواز برگشت خود به این فرودگاه، در حال گشتزنیهای متعدد بر فراز شمال اردن مشاهده شد.Show this thread
