«من و تو» مغلوب ما
از دست دادن اثرگذاری رسانهای در مسیر جنگ تبلیغاتی دشمن، یکی از عواملی است که آمریکا و رژیم صهیونیستی را به قطع امید از شبکههای تلویزیونی فارسیزبان مخالف جمهوری اسلامی وادار کرده است.
بهگزارش خبرگزاری فارس، روزنامه قدس نوشت: «منوتو»، شبکه تلویزیونی فارسیزبان مستقر در لندن، برای سومین بار اعلام تعطیلی کرد! بنگاه سخنپراکنی ضدایرانی در بیانیه توضیحی خود تأکید کرده آخرین پخش آن شامگاه ۲۴ می ۲۰۲۶ (۳ خرداد ۱۴۰۵) بوده و سپس برنامهای نخواهد داشت. شبکه ماهوارهای مذکور، به عنوان یک اتاق فرمان ترویج خشونت و تروریسم برای آمریکا و رژیم صهیونیستی و بلندگوی جریان سلطنتطلب، در پوشش اتفاقهای داخلی چند سال اخیر کشورمان نقش ویژهای داشت. اوج خباثت این شبکه بهایی، نقشآفرینی فعال در پروژههای جنگطلبانه علیه ملت ایران بود. رسانه مذکور با تئوریزه کردن جنگ و دعوت مستقیم به حمله خارجی، عملاً در ریخته شدن خون هموطنان و تحمیل رنجهای بیشمار بر مردم، شریک و سهیم شد.هرچند منوتو در اطلاعیه خود، محدودیتهای مالی، تغییر بنیادین چشمانداز رسانهای و افزایش اطلاعات نادرست را عامل تعطیلی ذکر کرده، با این حال مسلم است پشت پرده این اتفاق سناریوهای دیگری وجود دارد. در گام نخست رسوایی و بیاعتباری شبکههای فارسیزبان مخالف جمهوری اسلامی که اکنون حتی به درون محافل خودشان هم رسیده را باید یکی از دلایل پایین کشیدن کرکره منوتو دانست. حرکت رسانه مذکور در راستای منافع واشنگتن و تلآویو عملاً آنها را به فرمانبردار اربابانشان تبدیل کرده و اعتبار نداشته آنها را به حراج گذاشته بود. در این باره میتوان به رخدادی که تیر سال ۱۴۰۴ اتفاق افتاد و ۴۵۰ نفر از اعضای ضدانقلاب با تحریم ایران اینترنشنال، آن را پایگاه گروههای تروریستی و تریبون رسمی دشمن صهیونیستی علیه ایران خواندند اشاره کرد؛ رویدادی که برخی از آن به زلزله بیسابقه یاد کردند.
وضعیت منوتو هم بهتر نبود. در حرکتی که برخی آن را «تاکتیک رسانهای» برای جذب بودجه میدانستند، این شبکه پیشتر دو بار اعلام تعطیلی کرد ولی تصمیم جاری فراتر از بازی رسانهای و نتیجه شکست راهبردی در تحقق اهداف جنگ شناختی و افول مرجعیت خبری در برابر مخاطب ایرانی است. مخاطبان آگاه حالا بیش از گذشته نسبت به حقیقتنمایی این رسانههای وابسته و مزدور دچار تردید شدهاند و همین نکته فروپاشی آنها را حتمی کرده است.از دست دادن اثرگذاری رسانهای در مسیر جنگ تبلیغاتی دشمن، عامل دیگری است که آمریکا و رژیم صهیونیستی را به قطع امید از شبکههای تلویزیونی فارسیزبان مخالف جمهوری اسلامی وادار کرده است. حقیقت این است که شبکههای آنورآبی به بخش مهمی از بدنه عملیات روانی علیه کشور تبدیل شدهاند. این نحوه فعالیت از پاییز ۱۴۰۱ و فتنه زن، زندگی، آزادی بروز و در اتفاقات دی سال گذشته به اوج خود رسید. اما با گذر کردن ملت از این کودتا و آشوب تدارک دیده شده، برای واشنگتن و تلآویو که حالا دیگر به ابزار عریان نظامی علیه جمهوری اسلامی روی آوردهاند، به نظر این رسانهها کارکرد تبلیغاتی گذشته خود را از دست داده و به مهره سوخته تبدیل شدهاند و احتمالاً یکی پس از دیگری، درِ آنها تخته خواهد شد.دشمن با هدف ضربه زدن به منافع ایران، روی تأثیرگذاری بر افکار عمومی سرمایهگذاری ویژهای کرده و فعال شدن چندین کانال ماهوارهای در همین چارچوب قابل تحلیل بود. پروژه جنگ رسانهای، در تحولات دی سال گذشته ظهور و بروز میدانی گستردهای داشت اما با درایت مردم و نیروهای امنیتی به شکست کشیده شد.
در این مقطع که آمریکا و رژیم صهیونیستی جنگ نظامی علیه کشورمان را در پیش گرفتهاند، دیگر چنین مواجهه رسانهای برای دشمن اولویت نیست بلکه آنها تقویت عناصر مزدور در میدان مبارزه سخت با جمهوری اسلامی را دنبال میکنند. به عبارت دیگر، واشنگتن و تلآویو اکنون به جای کار روی افکار عمومی، تجهیز گروهکهای تجزیهطلب را یک گزینه مطلوب میدانند. در مسیر همین ایده آنها که تا چند وقت پیش با هدف تحریک مردم ایران روی پهلوی قمار کرده بودند، حال به سمت بهکارگیری گروهک تروریستی منافقین، مهرهای که به لحاظ سازماندهی بیشتر بهکارشان میآید رهنمون شدهاند. شواهد موجود گواه چنین تغییری است. اینکه نیویورک تایمز در پیگیری پروژه رژیم چنج در ایران به سراغ مریم رجوی رفته و مایک پمپئو، وزیر خارجه پیشین ترامپ مصاحبه مذکور را بازنشر میکند بیانگر این الگو است.در نهایت در شرایطی که برخی منابع رسانهای مانند العربیه، از «توقف جنگ رسانهای» به عنوان یکی از مفاد پیشنویس توافق احتمالی میان ایران و آمریکا در آینده یاد میکنند، ماحصل طبیعی چنین اتفاقی از دور خارج شدن رسانههای وابستهای مانند منوتو است که تمام دخل و خرج آنها بر اساس نیت اربابشان هدفگذاری و بسته میشود. فرجام منوتو نه رویدادی غیرمنتظره که ادامه مسیری است که جریان ضدایرانی در پیش دارد. رسانهای که نه بر پایه اصول ژورنالیستی، بلکه بر پایه مأموریتهای سیاسی و رانتهای مالی خارجی بنا شده باشد، با نخستین لغزش حامیانش به زبالهدان تاریخ میپیوندد. این سناریویی است که برای دیگر رسانههای مزدور مانند ایران اینترنشنال دور از دسترس نیست؛ مهر تأییدی بر شکست راهبردی رسانههایی که جز جعل واقعیت، تفرقه و سیاهنمایی هنری نداشتند.
10:26 - 3 خرداد 1405