نباید به نرمافزارهای کد منبع بسته اعتماد کنیم.
زمانی که از نرمافزاری با کد منبع بسته استفاده میکنیم، درست مثل این است که پیمانکاری را، بدون امکان نظارت، برای انجام کاری استخدام کنیم و تنها نتیجه نهایی را دریافت کنیم. بدون اینکه بدایم آن شخص چگونه آن کار را به انجام رسانده است.متخصصین محترم، لطفاً این پویش را باز نشر و حمایت کنید...ممنوعیت استفاده از سیستمعامل منبع بسته در سیستمهای دولتی و عمومی
سیستمهای رایانهای و لوازم هوشمند به دلیل مزایای بسیاری که دارند، حتی در عقب افتادهترین نقاط دنیا به سرعت جای خود را باز کردهاند و کشور ما نیز از این قاعده مستثنی نیست. دیجیتالیزه شدن، علیرغم تمام مزایایی که دارد، همواره دو خطر را به همراه داشته است. خطر اول آلودگی و خطر دوم دسترسی غیر مجاز... در این زمینه چیزی که همواره نقطه ضعفی در بخش اتوماسیون کشور ما محسوب شده، استفاده از نرمافزارها و به ویژه سیستمعاملهایی است که معلوم نیست در پس زمینه چه کاری انجام میدهند. برای مثال اینکه آیا سیستم عامل ویندوز دادههای ما را برای استخراج اطلاعات مهم انالیز میکند یا نه، رازی است که تنها شرکت مایکروسافت از آن اطلاع دارد. حال این ابهام را به سایر نرم افزارها بسط دهید. متخصصین این حوزه به خوبی آگاه هستند که سیستمعامل و نرمافزارهای با پرمیژن مدیریت سیستم میتوانند، به سادگی، اطلاعات مهم را استخراج کرده و به شکلی در بستهها و فریمهای شبکه جاسازی کنند که حتی با استفاده از ابزارهای آنالیز شبکه نیز قابل شناسایی نباشد. لذا اینجانب و سایر حامیان این پویش، خواهشمندیم که به تدریج استفاده سراسری از سیستمعاملهایی مثل ویندوز، برای سیستمهای دولتی و عمومی متصل به شبکه و امثال آن ممنوع و تنها به موارد خاص و سیستمهای ایزوله شده محدود شود. واضح است که سیستمعاملهای منبع باز، به دلیل عدم مخفی کاری در کدها، امنیت بسیار بالاتری دارند. این موضوع در خصوص سایر لوازم هوشمند از جمله، لوازم خانگی و تلفن همراه هوشمند مسئولین نیز صادق است.
وزارت کشور، سازمان پدافند غیرعامل، مجلس شورای اسلامی ایران
