«القای ناامیدی» کار کیست؟!/ حمله به اژدهای هفت سر فساد با «واقعیتهای پیشرفت عدالت در ایران»
مشقّت اعلام شکست رسمی برجام برای دولت و نگرانی «شرق» برای تلقّی حضور طائفی ایران در سوریه! از جمله مطالبی است که در سرمقالههای امروز روزنامههای کشور مورد توجه قرار گرفتهاند.
مجله فارسپلاس: رسانههای اصولگرا و اصلاحطلب کشور در سرمقالههای خود، خوانشهای مختلفی را از اوضاع روز کشور ارائه میکنند.آنچه که در ادامه میخوانید گشت و گذار روزانه فارس در لابهلای این تحلیلها و نقل آنها برای شماست:***(رسانههای اصلاحطلب)نگرانی شرق برای تلقّی حضور طائفی ایران در سوریه!شرق: این روزنامه در سرمقاله امروز خود به قلم جاوید قرباناوغلی به ماجرای تصویب قطعنامه آتشبس سوریه در سازمان ملل و بحث غوطه شرقی اشاره کرده است.در بخشی از این یادداشت میخوانیم: در قطعنامه، شورا از طرفین درگیر خواسته «بیمعطلی» آن را به اجرا بگذارند؛ باوجوداین، تاریخ دقیقی را برای شروع آتشبس تعیین نکرده و براساس برخی اخبار منتشرشده باوجود تصویب این قطعنامه بخشی از غوطه یک بار دیگر پس از تصویب قطعنامه بمباران شد.در قسمت انتهای این سرمقاله نیز آمده است: مهمترین نگرانی درباره آینده سوریه نگاه مردم این کشور به کشورهایی است که امروز نقشآفرینان مثبت یا منفی این کشور هستند. ایران بهعنوان کشوری اسلامی باید بهشدت نسبت به این مسئله حساس باشد. ایران بهعنوان یکی از بازیگران اصلی در مناقشه سوریه بلافاصله از آتشبس اعلامشده در سوریه حمایت و سرلشکر محمد باقری، رئیس ستادکل نیروهای مسلح ایران با اعلام این موضوع تأکید کرد: «ما به قطعنامه آتشبس پایبند خواهیم بود»؛ موضعی هوشمندانه و انسانی که برخلاف نیات شوم آمریکا باید آن را به فال نیک گرفت و از آن استقبال کرد.
ضروری است از این فرصت استفاده کرده و ایران نیز در ارسال کمکهای انسانی به اهالی این منطقه که از اهل سنت هستند، اقدامات عملی انجام دهد این کار شائبه طائفیبودن حضور ایران در جنگ سوریه را تا حد زیادی خنثی خواهد کرد.[1]حمایت روزنامه اصلاحطلب از احمدینژادآرمان امروز: علی نجفیتوانا در سرمقاله آرمان امروز به تحرکات غلط محمود احمدینژاد اشاره کرده و با تأکید بر اینکه اظهار نظرهایی که بر برکناری احمدینژاد تأکید دارند به لحاظ قانونی، اظهارات مطلوبی نیستند، تصریح میکند: کشور ایران در طی سالهای گذشته، قربانی قانونگریزی فراوان توسط جناحها و طیفهای مختلف فکری و سیاسی بوده است. بیاییم با عبرتآموزی از گذشته، به مخالفان خود نیز اجازه دهیم که در چارچوب قانون و در جهت حمایت قوانین کشور باشند.[2]«القای ناامیدی» کار کیست؟!اعتماد: عباس عبدی، طی یادداشتی در سرمقاله امروز اعتماد از القای فضای «ناامیدی» انتقاد کرده و خواستار ایجاد امید شده است!او همچنین تصریح میکند: متولیان ساختار رسمی و همچنین اصلاح طلبان باید توجه کنند که جز از طریق ارایه یک ایده معطوف به تحول اجتماعی، نمی توانند امید را در میان طرفداران خود زنده کنند. با سخنرانی و اینکه امید خوب است و ناامیدی بد، نمی توان امید اجتماعی را ایجاد کرد. یک اقدام عملی بیش از صدها ساعت سخنرانی و مقاله در ایجاد امید اجتماعی موثر است. اقدام عملی نیز باید معطوف به شکل دادن انسجام اجتماعی از طریق بازسازی برخی نهادهای مهم جامعه باشد.
چندان نگران دمیدن مخالفان در کوره ناامیدی نباشید به جای رصد فعالیت ها و گفتارهای آنان، طرحی را باید درانداخت که امید را در داخل زنده کند. این هدف نیز فقط از یک کنش اجتماعی فراگیر و انسجام بخش محقق می شود.[3] عبدی در حالی القای ناامیدی را کار «مخالفان» نامیده که این واژه بلافاصله پس از اغتشاشات دیماه 96 توسط چهرههای یک جریان خاص سیاسی در ذهن افکار عمومی پمپاژ شد.ابطحی، کیانوشراد، صوفی و اصغرزاده از جمله اصلاحطلبانی بودند که در صحبتهای خود بر ناامید بودن جامعه و مردم ایران تأکید کردهاند.[4]اظهارات عبدی در بالا در کنار این حقایق، تأملات زیادی را هویدا میکند.برخی معتقدند تأکید یک جریان خاص بر ناامید بودن مردم ایران برای دمیدن بر آتش اغتشاش است.***(رسانههای اصولگرا)کارنامه دولت در سال اقتصاد مقاومتی چیست؟رسالت: این روزنامه در سرمقاله خود به قلم سیدمسعود علوی به کارنامه دولت در سال اقتصاد مقاومتی اشاره کرده و مینویسد: امسال، سال «اقتصاد مقاومتی؛ تولید و اشتغال» است. پنج سال از اعلام سیاست های کلی رهبری در مورد اقتصاد مقاومتی گذشته است. اکنون این سیاست ها به صورت قانون درآمده است، اما متأسفانه دولت کارنامه موفقی در عمل به این سیاست ها نداشته است.اقتصاد مقاومتی راه نجات ماست. ما اکنون در جنگ اقتصادی با آمریکا به سر می بریم. نباید نوسانات دلار به کیان اقتصادی کشور آسیب بزند. رئیس جمهور طبق اصل 126 قانون اساسی مسئول مستقیم اقتصاد کشور است و باید پاسخگو باشد.
علوی همچنین تصریح کرده است: رئیس جمهور در دیدار با دانشگاهیان در سی و یکمین جشنواره بین المللی خوارزمی با زیر سؤال بردن تقسیم بندی علوم دینی و غیر دینی، نظریه پردازی و کار عظیم دانشمندان بزرگ کشور در حوزه و دانشگاه در این باره را تخطئه کرد و با تکه پرانی و طرح مسائل خلاف واقع و نسبت دادن آن به عده ای که معلوم نیست مخاطب او کیست، شعور سیاسی اساتید و دانشجویان را نادیده گرفتطرح این گونه مسائل جز اینکه خوراکی برای رسانه های معاند تولید کند، فایده ای ندارد. برای همین «بی بی سی» با اشتیاق، از این حاشیه سازی ها استقبال کرد و گفت: «روحانی می گوید اسلامی کردن علوم در ایران، شکست خورده است»!واقعاً اگر رئیس جمهور علاقه مند به مسائل تئوریک و نظری است چرا نمی رود این حرف ها را در محافل آکادمیک مطرح کند تا پاسخ درخور بگیرد؟ اگر وقت دارد به این ساحت فکر کند، چرا وقت نمی گذارد که راجع به ضروری ترین و اصلی ترین وظایف خود که قانون اساسی در حل معضلات اقتصادی با اختیارات وسیعی که به او داده، فکر کند و نظریه پردازی نماید؟ مردم می گویند رئیس جمهور، رئیس دستگاه اجرا در کشور است.
برای کشور چه کرده است؟ به پایان سال نزدیک شده ایم، کارنامه اقتصادی دولت روحانی چیست؟ برای برون رفت از رکود، ایجاد رونق و رشد اقتصادی، اشتغال و تولید چه کرده است؟[5]حمله به اژدهای هفت سر فساد با «واقعیتهای پیشرفت عدالت در ایران»صبح نو: این روزنامه در سرمقاله امروز خود، نگاهی واقعیتر به مسئله عدالت در جمهوری اسلامی ایران داشته است و با تفکیک میان واقعیتهای موجود و غایت مطلوب در مسئله عدالت، به برشمردن نمادهای پیشرفت عدالت در ایران پرداخته استاین روزنامه مینویسد: هنگامی که از پیشرفت نکردن در گسترش، تعمیق و اجرای عدالت سخن گفته میشود، در واقع از حرکت رو به جلویی حرف زده میشود که در آن خلل و وقفهای وجود داشته، نه واپس گرایی و آنچه برخی تلقی میکنند فقدان عدالت مورد تأیید قرار گرفته. عدالت در همه ساحات خویش (در سیاست و اقتصاد و فرهنگ) در همه ساختارهایش (قوای قضایی و واحدهای نظارتی) و در گفتمان شدنش برای حوزه عمومی، حتماً از عمق بیشتری نسبت به سنوات پیش برخوردار بوده؛ امری که در رژیم سلطنتی هیچ جایگاهی نداشته، در انقلاب اسلامی محوریت یافته و سنجه میزان تحقق شعارها شده و این خود پیشرفتی بزرگ است. آنهم در شرایطی که در سه دهه اخیر، دولتهایی بر سر کار آمدهاند که در برابر اجرای عدالت قضایی و مبارزه با فساد در پیکره گسترده دیوان سالاری مرتبط با خویش، مقاومت کرده و میکنند.
حتی برخی جریانهای سیاسی بسیار مدعی در این روزگار هم (هم آنهایی که عدالت را پرچم کردند و رأی آوردند و هم آنهایی که عدالت را ابزاری برای کنار گذاشته شدنشان میپنداشتند) نه تنها سر سازگاری با محقق سازی عدالت را نداشتند، بلکه در برابر آن ایستادگی میکردند فراموش نکنیم که روزگاری قرار بود به پرونده فردی در حد شهردار تهران رسیدگی شود و آقایان، جلسات 6-5 ساعته هیات دولت تشکیل دادند که با آن مقابله کنند و امروز در جایگاهی هستیم که حتی برادر رییس جمهور روزی بازداشت و دادگاهی میشود. «در عدالت اجتماعى هنوز به نقطه مورد نظر اسلام نرسیدهایم» غایتی که باید بدان دست یافت و راه سخت مبارزه با اژدهای هفت سر فساد را پیمود.[6]روایت یک عشق سوزان در دولت روحانیوطن امروز: این روزنامه سرمقاله خود را به حواشی عجیب جشنواره فیلم فجر درباره فیلم لاتاری و البته مسئله برجام اختصاص داده و نوشته است:«من دوست دارم در فیلمها مذاکره و تعامل ببینم». اینها بخشی از سخنان فروتن، یکی از داوران جشنواره سیوششم فیلم فجر در توضیح دلایل رأی ندادن به «لاتاری» و حذف عوامل آن از گردونه رقابتی عادلانه با سایر آثار است. صدرعاملی هم گفته است: «لاتاری به دلیل قصه و تمی که داشت، همه هیات داوران را آزار داد». فارغ از خوب و بد «لاتاری» و اینکه محمدحسین مهدویان باید بابت چنین آزارهایی از هیأت داوران عذرخواهی کند یا نه، به نظرم باید به مسؤولان وزارت ارشاد بابت انتخاب چنین هیأت داوران عشقمذاکرهای آفرین گفت.
دولت دارد ارابه سیاست، اقتصاد، فرهنگ و خلاصه همه چیز را با یک سوار میراند و این هماهنگی همه اجزای دولت در یک مسیر خود یک توانایی قابل تحسین است شاهبیت موجود در فکتشیت همه این حوزهها هم یکی است: «تعامل و مذاکره»! احتمالاً اگر شهرام اسدی هم میخواست این روزها «روز واقعه» را بسازد، ناچار بود برای دیده شدن در جشنواره، پیش و بیش از هر چیز، ثابت کند: «کربلا هم درس مذاکره است!»حسن رضایی که این یادداشت را نوشته در ادامه تصریح میکند: واقعیت این است که عشق عراقچی و دوستانش به مذاکره و توافق به هر قیمت، باعث شده ما از لوزان تا ژنو و برجام، مکرر از حقوق خود کوتاه بیاییم. مسؤولان دولتی با شعار «تقوا» و «صداقت» اما چیز دیگری به جامعه میگویند. در این شرایط، عشق مفرط فردی چون فروتن به مذاکره را طبیعتاً نباید خیلی عجیب تلقی کرد. او «لاتاری» را نمیپسندد، چون «لاتاری» معتقد است مذاکره برای فروش بعضی چیزها، بدتر از مرگ است. همچنان که امام حسین(ع) در «روز واقعه» چنین اعتقادی داشت و بر سر آن جان داد. حالا اما برخی دوست دارند با تبلیغ مذاکره بر سر صنایع موشکی، ما را به چیزی بدتر از مرگ برسانند.
بدتر از مرگ در آنسو اما این است که همزمان با کتک خوردن مهدویان برای به فروش نگذاشتن همه چیز، فردی در نشست خبری جشنواره فجر، نمایش خودارضایی اجرا میکند! کتک خوردن او البته دلیلی ندارد، چرا که به قدیسه تابناک «مذاکره» جسارت نکرده است! مذاکره البته فینفسه ابداً بد نیست، مذاکرهزدگی اما حتماً بد است و موجب دریدگی و وقیحتر شدن افراد در تمام حوزهها خواهد شد[7]مشقّت اعلام شکست رسمی برجام برای دولتسیاست روز: این روزنامه سرمقاله خود را به مسئله «برجام روحانی» اختصاص داده و نوشته است: دو سال مذاکره و دو سال اجرای توافق هستهای از سوی ایران، با انتقادات بجا و قابل توجهی همراه بود که متأسفانه با بی توجهی روبرو گشت. سخن مخالفان و منتقدین برجام این بوده است که دلخوش کردن به این توافق اشتباه بزرگی است که باعث تحمیل هزینههای اقتصادی و سیاسی به کشور میشود. اعتماد نکردن به آمریکا و حتی اروپا هشدار اصلی و جدی منتقدین یا همان دلواپسان! به دولت و تیم مذاکره کننده هستهای بود. این هشدارها اکنون به نظر میرسد از سوی دولتمردان، اعضای تیم هستهای و البته برخی دلسپردگان به آمریکا هم اندکی دیده میشود، اما طبیعی است که اعلام رسمی ناموفق بودن و شکست پروژه مذاکره برای توافق هستهای کار دشواری برای آنهایی باشد که برجام را توافق بزرگی خطاب میکردند و میکنند.
11:31 - 7 اسفند 1396