روش‌هاي كشاورزي نامناسب موجب هدررفت آب مي‌شود
خبرگزاري فارس: كارشناس مهندسي عمران گفت: روش‌هاي نامناسب كشاورزي موجب هدررفت بيشتر آب مي‌شود.
به گزارش خبرگزاري فارس از رشت، سيدمهدي سيدهوشيار بعد از ظهر امروز در جلسه آب و خاك جهاد كشاورزي استان ميزان آب شيرين موجود را در حد يك درصد عنوان كرد و اظهار داشت: بقيه آب جهان شامل آب شور اقيانوس‌ها يا آب شيرين موجود در دو قطب، در خاك، برف و رطوبت است.
وي روش‌هاي كشاورزي نامناسب و قيمت‌هاي يارانه‌اي آب كه تناسبي با هزينه واقعي آن نداشته و انگيزه‌اي براي صرفه‌جويي دربر ندارد را سبب هدررفت بيشتر آب بيان كرد و افزود: 70 درصد آب جهان صرف كشاورزي مي‌شود.
سيدهوشيار با اشاره به اينكه شهرها با كمبود آب و قيمت‌هاي بالا مواجه هستند، تصريح كرد: كشاورزي تنها مقصر نيست و اگر به صنعت و توليد نگاه كنيم وضعيت دلسرد كننده است.
كارشناس مهندسي عمران به هرزروي آب اشاره كرد و گفت: سرنوشت 40 درصد از آب توليدي در كشورهاي توسعه‌يافته معلوم نيست و اين هرزروي شايد نتيجه نشت شبكه‌هاي فرسوده يا فساد باشد.
وي ادامه داد: هرزروي موضوع آب را بايد در دو بخش توليد و كشاورزي در نظر گرفت و براي آن راه حل پيدا كرد.
سيدهوشيار تلمبه‌خانه‌ها را از مراحلي معرفي كرد كه تاكنون به آن پرداخته نشده است.
كارشناس مهندسي عمران با بيان اينكه در كشورهاي در حال توسعه تامين انرژي همواره دشوار است، خاطرنشان كرد: كشورهاي داراي رشد سريع مانند هند و چين به سختي مي‌توانند نيازهاي مصرف كنندگان صنعتي و خانگي را تامين كنند.
وي راه ديگر تامين آب شيرين را نمك‌زدايي از آب دريا ذكر كرد و بيان داشت: برخي كشورهاي توسعه يافته در آينده بايد از نمك‌زدايي استفاده كنند ضمن اينكه نمك‌زدايي براي گروهي از كشورهاي در حال توسعه نيز سودمند است.
سيدهوشيار با تاكيد بر اينكه بين توليد كالا و بهايي كه مردم بابت آن مي‌دهند بايد ارتباطي وجود داشته باشد، افزود: در غير اينصورت هدرروي و ناكارآمدي ايجاد مي‌شود.
كارشناس مهندسي عمران آب را يك مسئله محلي ندانست و تصريح كرد: ارتباط متقابل بين مسائل مربوط به آب يك موضوع جهاني است.
وي تدوين صحيح مصرف بهينه آب با نگاه حكومتي و فراگير به جمعيت يك كشور را يكي از راهكارهاي راهبردي مصرف بهينه آب نام برد و خاطرنشان كرد: اگر فعاليت در زمينه منابع با ديدگاه مملكتي، ملي و تامين منافع كشور انجام شود، مي‌تواند برنامه‌ريزي بهره‌برداري از منابع خدادادي را تكليف و ترسيم كند.
سيدهوشيار آب را مانند نفت از منابع ملي اعلام كرد و اظهار داشت: آب به نقطه ويژه‌اي تعلق ندارد و بايد در قالب برنامه‌ريزي‌هاي حكومتي و ملي تخصيص يابد و پس از تامين نيازهاي شرب و بهداشتي آن را به نقاط مستعدي كه بيشترين و بهترين استعداد را براي توليد ملي نسبت به ديگر نقاط در اختيار دارند، منتقل كرد.
كارشناس مهندسي عمران بر توسعه برنامه‌هاي آبي تاكيد كرد و گفت: اين كار بدون تخليه آب‌هاي زيرزميني، خشك شدن رودخانه‌ها يا از بين رفتن جنگل‌ها به آساني حاصل نمي‌شود.
وي كارآيي مصرف آب، عدالت در توزيع و حفظ تعادل بوم‌شناخت و زيست محيطي را سه اصل مهم در استفاده از منابع آبي برشمرد و بيان داشت: شواهد بسياري نشان مي‌دهد توزيع آب در كشور عادلانه نيست و اين روند نمي‌تواند براي هميشه دوام داشته باشد.
به گفته سيدهوشيار با استفاده از روش‌هاي كارآمد مي‌توان مصرف آب را در بخش كشاورزي 10 تا 15 درصد، در صنايع 40 تا 90 درصد و در شهرها تا 30 درصد كاهش داد يا حداقل طوري برنامه‌ريزي كرد كه با مصرف اين مقدار آب محصول بيشتري برداشت شود.
كارشناس مهندسي عمران با اشاره به اينكه تنها صرفه‌جويي در مصرف آب نمي‌تواند كارساز باشد، افزود: مشكلات اقتصادي، سياسي، امنيتي و زيست محيطي در پيش است و زمان آن فرا رسيده كه در ديدگاه‌ها و ارتباط خود با آب، زمين و محيط زندگي تغيير اساسي دهيم.
وي تدوين سياست‌ها و راهبردهاي مربوط به آب را داراي اهميت بيشتري نسبت به گذشته عنوان كرد و اظهار داشت: آب يكي از مسائل امنيت ملي بوده و عنصري اساسي در ساختار و رفتار سياست خارجي است ضمن اينكه آب عامل مهمي در استقرار جمعيت و فعاليت به شمار مي‌رود.
انتهاي پيام/آ10/ز
17:29 - 30 دی 1389
0 بازدید
1 پاسخ