زبان عامل فرهنگ و فرهيختگي يك قوم است‌

خبرگزاري فارس: عضو خانه فرهنگ و ادب گيلان گفت: زبان عامل فرهنگ، انديشه و تفكر انسان‌ها است و فرهيختگي يك قوم را مي‌توان از زبان آن دريافت كرد.
به گزارش خبرگزاري فارس از رشت، هوشنگ عباسي چهارشنبه شب در پنجمين همايش گيلان شناسي با همكاري اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامي گيلان در سالن دكتر رحمدل مجتمع خاتم‌الانبيا (ص) رشت زبان را نه تنها وسيله و ابزار ارتباط بين انسان‌ها بلكه حامل تفكر آنها برشمرد. وي افزود: تفكر و انديشه زبان از نسلي به نسل ديگر منتقل مي‌شود و حامل فرهنگ جامعه‌اي به جامعه ديگر نيز هست. عباسي با اشاره به اينكه هنوز درباره زيبايي شناختي زبان، طراوت، شادابي، زبانزدها، استعاره‌ها و كنايه‌هاي زبان خودمان مطالعاتي صورت نگرفته است، اظهار داشت: حركت‌هاي شوق برانگيز، طنز زبان و نوع بيان در بالا بردن ارزش زبان سهم بسزايي دارد. وي تصريح كرد: با تحقيق در وقايع تاريخي مي‌توان پي برد كه رشد و شكوفايي زبان با تكامل جامعه انساني رابطه تنگاتنگ دارد. مدير نشريه گيله‌ وا با اشاره به سابقه زبان گيلكي بيان داشت: پژوهشگران كيهاني عمر زمين را به 5 ميليارد سال، ظهور جانداران را 500 ميليون سال و ظهور انسان را يك ميليون سال تخمين زده‌اند كه تاريخ طبيعي بشر با ابداع خط كه از هزاره چهارم قبل از ميلاد آغاز مي‌شود، زبان شناسان تاكنون 3 هزار نوع زبان در جهان ثبت و ضبط كردند كه تنها 100 نوع زبان نوشتاري و خط مشخص دارند كه زبان گيلكي يكي از آن است.
وي با بيان اينكه سه خصيصه براي زبان تعريف شده است، گفت: آواشناسي شامل مصوت‌ها، زير و بم صداها، شيوه اداي آنها، واژگان يا همان نظام واژگان كه زبان را شكل مي‌دهد و نيز قواعد دستوري كه چگونگي تركيب كلمات را تنظيم مي‌كند، از خصيصه‌هاي زبان است. عباسي زبان گيلكي را از زبان‌هاي قديمي ايران زمين برشمرد و خاطرنشان كرد: از دوره اشكانيان به بعد مردم زبادي در گستره ايران از گرگان تا آذربايجان حتي لرستان و كردستان به گونه‌اي از زبان گيلكي استفاده مي‌كردند. به گفته اين گيلان شناس نخستين شاعري كه به زبان ديلمان شعر سرود، « بندار رازي» بود كه منظومه چموشنامه را به وي نسبت مي‌دهند و حتي تفاسيري از قرآن كريم نيز به ديلمي نوشته شده بود كه متاسفانه امروزه در دسترس نيست. عضو خانه فرهنگ و ادب گيلان زبان مادري را وابسته به انسان دانست و تصريح كرد: ترك زبان مادري در جايي كه به نفع مادي در تكلم زبان مفيدتر و يا موضع قدرت يك زبان بيشتر و هويت خاصي باشد، امكان‌پذير نيست. وي ادامه داد: به عنوان نمونه مردم سيبري طي 50 سال سه دفعه زبان خود را تغيير دادند و به زبان‌هاي ديگري گرايش پيدا كردند. عباسي با اشاره به اينكه فرهنگ بومي مدتي است كه به فرهنگ جهاني تبديل شده، عنوان داشت: بايد در حفظ و نگهداري زبان بومي تلاش بيشتري صورت گيرد. وي اضافه كرد: زبان و لهجه شيرين گيلكي به دو قسمت اين سوي سفيدرود يعني « بيه پس» و آن طرف سفيدرود « شرق گيلان» تقسيم‌بندي مي‌شود.
عباسي شعر گيلكي را از نظر مضمون و محتوا كه در سه بخش ادبيات شفاهي بسيار پر بار و محتوا است، را شامل ادبيات شعري كه خود به اشعار چوپاني، چايكاري، نوغانداري، بيجاركاري و پيش پرده خواني تقسيم مي‌شود، اعلام كرد. رئيس هيئت مديره و مديرعامل موسسه فرنگي ـ هنري مهرورزان گيلان پژوه نيز در اين مراسم اين موسسه را گردآوري اشعار، طنزها، مثال‌ها، جشن‌ها و زبانزدها در شعر و ادب گيلكي عنون كرد كه از گذشته‌هاي خيلي دور به جا مانده است. مصطفي فرض‌پور ماچياني افزود: به طور مثال جشن نوروز بل « نوروز در آتش» كه در گذشته‌هاي بسيار دور در روستاهاي گيلان به ويژه در تالش و ماه مرداد برگزار مي‌شد و كاملا به فراموشي سپرده شده بود، با احياي آن به فرهنگ و غني شدن زبان و ادب گيلكي كمك و مساعدت مي‌شود. وي خاطرنشان كرد: با بهره‌گيري از تجربيات بيش از 30 استاد و شاعر برجسته و گيلك زبان از شرق و غرب گيلان، بر آن هستيم تا مجموعه‌اي كامل و غني از زبان مادري خود گردآوري كرده و در اختيار آيندگان قرار دهيم. اين مراسم كه استادان گيلان پژوه نظير فريدون پوررضا، جعفر خمامي‌زاده و... حضور داشتند، با اجراي موسيقي زنده به وسيله استاد آواز حسين قوامي آبكناري و نوازش سنتور و ضرب تنبك در وصف ايران و ميرزا كوچك‌خان به پايان رسيد. انتهاي پيام/ج10
10:12 - 20 اوت 2009

1 بازدید




1 پاسخ