لارستان نگيني درخشان در دل كوير جنوب فارس
خبرگزاري فارس: شهرستان لارستان، همچمون نگيني در ميان كوير گرم جنوب استان فارس، با خاطراتي تلخ و شيرين از گذشتهاي دور، ميدرخشد.
به گزارش خبرگزاري فارس از شيراز، اين ديار كه در گذشته ايراهستان ناميده ميشد، از ابتداي ورود اسلام به سرزمين پهناور ايران، نقش موثري در ترويج دانش و فرهنگ اسلامي ايفا كرده و ميكند.
در جلد نخست تاريخ طبري، با ذكر حكايتي از دوران حكومت اردشير ساساني، يادآور شده است كه اين خطه «الار» نام داشته و بتدريج با حذف «الف» از ابتداي نامش، به «لار» معروف ميشود.
لارستان به واسطه وجود آتشكده آذرفرنبغ، در روستاي كاريان، در دوران ساسانيان مورد توجه خاص بوده و حمدالله مستوفي مردم اين منطقه را تاجر پيشه معرفي كرده است، مردمي كه مدام به سفرهاي دراز رفته و تجارت ميكنند.
در كتب تاريخي به ضرب سكهاي به وزن تقريبي 5 گرم، تحت عنوان لارين اشاره شده كه در قرون 16 و 17 ميلادي در لارستان ضرب ميشده و در هندوستان و سواحل خليج فارس رواج كامل داشته و با به حكومت رسيدن شاه عباس صفوي رونق آن در ايران از بين رفته اما تا مدتها در هندوستان رواج داشته است.
آتشكده آذرفرنبغ، كهنترين ساختمان در اين شهرستان به شمار ميرود كه بناي آن را مربوط به دوران اشكانيان ميدانند.
اين آتشكده، يكي از 3 آتشكده بزرگ ايران زمين به شمار ميرفته و موبدان ساكن در آن از طريق روستاي هود با موبدان آتشكده محلچه در روستاي محلچه بخش اوز ارتباط داشته و حتي ميان آنان و موبدان آتشكده فرنبغ فيروزآباد نيز ارتباطاتي بوده است.
اگر چه آنچه از آتشكده مزبور در روستاي كاريان لارستان، باقي مانده، تلي از خاك معروف به تمبتشي، اما آتشكده محلچه هنوز پابرجا است.
زبان محلي مردم لار، واژههايي برگرفته از فارسي دري و پهلوي و دين تمامي آنان، اسلام است.
هماكنون حدود 40 درصد از ساكنان اين شهرستان را برادران و خواهران اهل تسنن و شافعي مذهب تشكيل ميدهند كه با وحدت و همدلي در كنار همكيشان شيعه خود روزگار را به آرامي سپري ميكنند.
لارستان از بخشهاي بنارويه، اوز، بيرم، جويم، عمادده، گراش و مركزي تشكيل شده است و تمامي مردمان به زبان محلي كه عوام به آن اچمي ميگويند، با يكديگر سخن گفته و مبادلات گسترده علمي و تجاري دارند.
اگر چه لارستان بزرگ، هماكنون به چندين شهرستان تقسيم شده كه تعدادي از اين شهرستانها در استان پهناور فارس و بخشي از آن نيز در استانهاي همجوار قرار گرفته است.
اين شهرستان استان فارس، به دليل همجواري با استان هرمزگان، مسير عبور گردشگران بسياري است كه همه ساله با عبور از اين خطه و رودرروئي با مردم صبور و خونگرمش، دلسپرده آن شده و ديگر بار نيز به آن سفر ميكنند.
لار و بخشهاي هفتگانه آن به دليل قرار گرفتن در منطقهاي گرم و خشك، مردمي آرام اما سرسخت و سختكوش دارد، معماريهاي بكر و مخصوص مناطق كويري و گرمسير، آبانبارهايي كه در گوشهگوشه آن از زمين رسته، مساجد سفيد پوش و زيبا و پاكيزگي شهرهاي لارستان، زماني كه با شيريني لهجه مردمانش و حلواي مسغطي لاري كه سوغات اين ديار محسوب ميشود، گره ميخورد، هر گردشگري را مجذوب خود ساخته، بار ديگر به آن ديار ميكشاند.
در اين منطقه عليرغم آنكه آب حكم كيميا داشته و همچنان مردم آب شيرين شرب را از آبانبارهاي متعددي كه خيرين از ديرباز تاكنون احداث كردهاند تامين ميكنند، نخلستانهاي زيبائي بهدست كشاورزان و باغداران ايجاد شده است.
لارستان از 5 مسير، در مسير گردشگري استان فارس واقع شده و آثاري همچون، قلعه زيردژ، مسجد جامع هود، حمام قلات، طاق دامن كهنه، تالاب هيرم، كاروانسراهاي سيفا و پيركهار، خانه سوداگر و حسيننيا، آبانبار سلفي، بركه ملامحمد، بازار قيصريه، قلعه قدمگاه، قلعه اژدهاپيكر، باغ نشاط، پيرغيب، پيرسرخ، پيرپنهان، آتشكده فرنبغ كاريان، قلعه ديدبان، قلعه ميمون، قلعه گراش، آبانبار كل و امامزاده شاه زندوي بيرم، از جمله آثاري است كه در اين خطه گرم از ايران اسلامي، دل به خاك داده و مقدم قدمهاي گردشگران بسياري از اقصينقاط كشور، خصوصا در ايام زيباي بهار هر سال است.
شهر اوز لارستان، يكي از بزرگترين بخشهاي اين شهرستان محسوب ميشود كه در آن ميتوان، تنها كتابخانه ويژه زنان را داير ديد.
كتابخانه بانو، وابسته به نشريه عصر اوز، هماكنون بيش از دو هزار جلد كتاب تخصصي را در خود جاي داده و از جمله مكانهاي فرهنگي آن ديار و تنها مكان مختص زنان به شمار ميرود كه با استقبال بينظير زنان آن منطقه قرار گرفته است.
اين كتابخانه توسط بانوان تاسيس شده و اداره ميشود و تقريبا اكثر كتبي كه در مورد زنان نگاشته شده، يا نويسنده آن زن بوده، در اين كتابخانه موجود است.
انتهاي پيام/ص
11:13 - 27 اسفند 1386