پایداری بدهی دولت در ایران: شواهد جدید از تابع واکنش مالی
مطالعه حاضر تلاش کرده است با استفاده از روش هم انباشتگی جوهانسن - جوسیلیوس و داده های دوره زمانی ۲۰۱۴-۱۹۷۱ اقتصاد ایران، به بررسی پایداری بدهی دولت در قالب "تابع واکنش مالی" بپردازد.
چکیدهبحران بدهی سال ۲۰۰۸-۲۰۰۷ و هزینه ناشی از اصلاح سیاست¬های مالی، بیش از پیش بر اهمیت بحث "پایداری بدهی دولت" در ادبیات اقتصادی افزوده است. بر این اساس، مطالعه حاضر تلاش کرده است با استفاده از روش هم¬انباشتگی جوهانسن - جوسیلیوس و داده های دوره زمانی ۲۰۱۴-۱۹۷۱ اقتصاد ایران، به بررسی پایداری بدهی دولت در قالب "تابع واکنش مالی" بپردازد. بر اساس تابع واکنش مالیِ برآورد شده، واکنش دولت به هر سه نوع بدهی(بدهی دولت به بانک مرکزی، بدهی دولت به بانک¬ها و مؤسسات اعتباری غیربانکی و بدهی خارجی دولت) به صورت ضعیف و قابل اغماض پایدار بوده است. به عبارت دیگر، دولت نسبت به افزایش در سطح بدهی ها از طریق کاهش کسری (یا افزایش مازاد) بودجه واکنش محسوسی نشان نداده، که این مسئله با توجه به تأثیرپذیری رشد اقتصادی از سطح بدهی دولت از طریق کانال¬های متعدد، می¬تواند زنگ هشداری برای تصمیم¬گیران و سیاست-گذاران کشور باشد. همچنین، نتایج نشان دادکه سیاست¬های مالی دولت در واکنش به نوسانات رشد تولید ناخالص داخلی رویکرد موافق چرخه¬ای داشته است. بنابراین توصیه می¬شود که با هدف تدوین یک چارچوب مشخص و باثبات برای سیاست¬های مالی دولت، چرخه¬های تجاری و انباشت بدهی به عنوان دو مؤلفه اصلی در تابع هدف سیاست¬های مالی دولت لحاظ شوند.
کلمات کلیدی: پایداری بدهی; تابع واکنش مالی;سیاست مالی; هم انباشتگی; ایراننویسندگان:سعید کریمی پتانلار; احمد جعفری صمیمی; جلال منتظری شورکچالینشریه اقتصاد پولی، مالی - سال بیست و چهارم، شماره 14، پاییز و زمستان 1396برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید. .
.pdf
04:54 - 31 اردیبهشت 1397
19 بازدید
1 پاسخ