رابطه حمایت اجتماعی و شادکامی با دینداری
هدف پژوهش حاضر، رابطه حمایت اجتماعی و شادکامی با دینداری در دانشآموزان دوره متوسطه است.
چکیدههدف پژوهش حاضر، رابطه حمایت اجتماعی و شادکامی با دینداری در دانشآموزان دوره متوسطه است. برای دستیابی به این هدف از روش پژوهش توصیفی ـ همبستگی استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی دانشآموزان پسر و دختر دوره متوسطه شهر تبریز در سال تحصیلی 96ـ1395 تشکیل میدهند که از این جامعه، 353 نفر با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی خوشهای، انتخاب شده و مورد بررسی قرار گرفتهاند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای باورهای دینی (معبد) «گلزاری» (1378)، حمایت اجتماعی «واکس و همکاران» (1986) و شادکامی آکسفورد «آرگایل و لو» (1990) استفاده شده است. تجزیه تحلیل دادهها با روش ضریب همبستگی پیرسون و آزمون t دو گروه مستقل انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که بین حمایت اجتماعی و شادکامی با دینداری رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. از سویی نتایج آزمون t نیز نشان میدهد که بین دانشآموزان دختر و پسر در متغیر دینداری تفاوت معناداری وجود دارد. بنابراین با توجه به نتایج تحقیق حاضر، تقویت حمایت اجتماعی و افزایش شادکامی دانشآموزان میتواند در فراهم کردن دینداری آنها مؤثر باشد. کلیدواژهها: حمایت اجتماعی؛ شادکامی؛ دیندارینویسنده:جعفر بهادری خسروشاهی: دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان و مدرس دانشگاه پیام نور مرکز تبریزنشریه علوم تربیتی از دیدگاه اسلام - دوره 5، شماره 9، پاییز و زمستان 1396.
برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید .
.pdf
06:48 - 22 بهمن 1396
0 بازدید
1 پاسخ