تحلیل قیاسی میزان تابآوری اجتماعی در محلات تاریخی- مسکونی و تدوین یک برنامه راهبردی
بلایای طبیعی همواره در طول حیات کره زمین وجود داشتهاند و در آینده نیز قابل حذف نخواهند بود. این بلایا چالش اساسی برای دستیابی به توسعه پایدار جوامع انسانی بهشمار میآیند.
چکیده مقاله:بلایای طبیعی همواره در طول حیات کره زمین وجود داشتهاند و در آینده نیز قابل حذف نخواهند بود. این بلایا چالش اساسی برای دستیابی به توسعه پایدار جوامع انسانی بهشمار میآیند؛ از اینرو شناخت شیوههای دستیابی به پایداری برای کاهش آسیبپذیری جوامع توانسته است جایگاه مناسبی در سیاستگذاریهای ملی هر کشور باز کند. بر این اساس شرایط مطلوبی برای کاهش کارآمد و مؤثرتر خطرها در سطوح مختلف مدیریت سوانح ایجاد شده است. در این میان تابآوری بهعنوان یکی از مهمترین عوامل تحقق پایداری در نظر گرفته شده است؛ زیرا جوامع تابآور توانایی یا ظرفیت اجتماعی بالایی در برآورد، آمادگی، پاسخگویی و بازیافت فوری در زمینه اثرات بحران دارند؛ بر این اساس، در این پژوهش سعی دارد با شناسایی عوامل ایجادکننده تابآوری و اندازهگیری آن در محلات تاریخی- مسکونی با جامعه آماری ساکنان محلات مختلف بافت تاریخی – مسکونی همدان و گروههای نمونه محلات برج قربان و چرچره با جمعیتهای 3148 و 1685 با روش نمونهگیری تصادفی و روش تجربی برای برآورد حجم نمونه با استفاده از تحلیل و مقایسه به دنبال یافتن روشهای مقابله با اثرات سوانح طبیعی در این محلات باشد؛ از اینرو متغیرهای تأثیرگذار بر تابآوری اجتماعی از چارچوب نظری استخراج شد و در محلات تاریخی- مسکونی مورد مطالعه با ابزار پرسشنامه و فن مصاحبه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این بررسی حاکی از مطلوب نبودن سطح تابآوری اجتماعی این محلات است.
راهبرد اتخاذ شده بر اساس ارزیابی عوامل داخلی و خارجی محلات تاریخی– مسکونی شهر همدان، راهبرد تهاجمی در نظر گرفته شده است؛ بر این اساس، میبایست از توانمندی موجود در محلات تاریخی- مسکونی و فرصتهای پیش رو به نحو احسن استفاده کرد تا بتوان تابآوری محلات را افزایش دادکلیدواژگان: تابآوری اجتماعی، سوانح طبیعی، محلات تاریخی- مسکونی، توسعه پایدارنویسندگان:کیانوش ذاکرحقیقی ,زهرا اکبریانپژوهشنامه جغرافیای انتظامی - شماره 12, دوره سوم، زمستان 1394.برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید. .
00:31 - 14 دی 1396